tag:blogger.com,1999:blog-363659352012-02-09T12:51:55.791+02:00Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.comBlogger631100tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-75690135917438974712011-03-18T13:25:00.000+02:002011-03-18T13:25:29.598+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-nxNI91xSiT8/TYM9cjVKMMI/AAAAAAAAA7k/eNT-uI_Co08/s1600/kr1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://lh4.googleusercontent.com/-nxNI91xSiT8/TYM9cjVKMMI/AAAAAAAAA7k/eNT-uI_Co08/s320/kr1.jpg" width="256" /></a></div><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cbobbys%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><o:smarttagtype name="City" namespaceuri="urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags"></o:smarttagtype><o:smarttagtype name="place" namespaceuri="urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags"></o:smarttagtype><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><b>Ευαγγελισμός - Ήπειρος<o:p></o:p></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Την παραμονή του Ευαγγελισμού τα παιδιά του χωριού μαζεύονταν σε ομάδες και με όλα τα είδη των κουδουνιών, κύπρους, τσοκάνια, κ.λ.π. γύριζαν στους δρόμους του χωριού, στους κήπους στ’αλώνια, στους λάκκους, τα λειβάδια και κάνοντας απίστευτη φασαρία και τραγουδώντας.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Φευγάτε φίδια,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">φευγάτε γκουσταρίτσες<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έρχετ’ ο αγγελισμός<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">να σας κόψει το κεφάλι<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να σας ρίξει στο ποτάμι,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">να σας φαν’ οι καλογέροι.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><o:p></o:p>Το έθιμο μάλλον βασίζεται&nbsp; στην πάλη ανάμεσα στο καλό και στο κακό ίσως όμως να συμβολίζει και την πάλη ανάμεσα στο καλοκαίρι και το χειμώνα.<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b>I LOVE (sorry Κικιτσα) ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ<o:p></o:p></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Όπου υπήρχε εκκλησία αφιερωμένη στην Ευαγγελίστρια στο νησί, είχε ξεχωριστή γιορτή στις 25 Μαρτίου.&nbsp;</div><div class="MsoNormal">Στα Φαρακλάτα,<o:p></o:p>την προηγούμενη μέρα, οι άνθρωποι πήγαιναν αρτοπλασίες στην εκκλησία. Τοποθετούσαν την αρτοπλασία σε μια κανίστρα: τέσσερα μικρά ψωμιά, ένα μεγάλο άρτο, ένα μπουκάλι λάδι, ένα μπουκάλι κρασί. Μετά το τέλος της λειτουργίας έπαιρναν πίσω τον μεγάλο άρτο, τον οποίο έκοβαν σε κομμάτια και τον μοίραζαν όπου ήθελαν. Τα υπόλοιπα τα κρατούσε η εκκλησία. Οι αρτοπλασίες ήταν πολλές τα παλιά χρόνια και όλη η εκκλησία μοσχοβολούσε από τα άνθη που διακοσμούσαν τον μεγάλο άρτο.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Μετά τον Εσπερινό γινόταν ολονυχτία. Όσο είχαν τουφέκια «βαρούσαν τουφεκιές» κατά παράδοση. Έφερναν μπαρούτι από το Μοριά και έριχναν πυροτεχνήματα. Στο κελί της εκκλησίας και όπου αλλού υπήρχε κόσμος μοιραζόταν φαγητό. Κάποιοι μαγείρευαν αλιάδα, το τυπικό φαγητό της ημέρας, μπακαλεόπιτα και κοφισόπιτα. Αυτά έτρωγε ο κόσμος που μαζευόταν για το πανηγύρι.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Μετά την ολονυχτία, με το ξημέρωμα έβγαζαν λιτανεία την εικόνα της Βαγγελίστρας σε όλο το χωριό με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Αργοστολίου. </div><div class="MsoNormal">Σύμφωνα με το έθιμο τη συγκεκριμένη ημέρα απαγορεύεται να βάλουν στο σπίτι λουλούδια ή χόρτα, διότι τον επόμενο χρόνο θα βρουν φίδι στο σπίτι.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div style="text-align: left;">Πάμε παρακάτω?</div><div style="text-align: left;">Σα να κάνει λίγο πείνα μου φαίνεται :Ρ </div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Την ημέρα της 25ης Μαρτίου οτρώμε μπακαλιάρο με σκορδαλιά. Και των Βαίων επίσης</div><div class="MsoNormal">Μετά την παρέλαση, η οικογένεια μαζεύεται στο σπίτι ή σε κάποια ταβέρνα και τρώνε μπακαλιάρο με σκορδαλιά.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άιντε να τσιμπήσουμε κάτι λοιπόν።።።<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Υλικά:<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Ένα κιλό μπακαλιάρο (Αλμυρισμένο)<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Κουρκούτι (Αλεύρι με νερό)<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Πέντε με έξι σκελίδες σκόρδο<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ένα κιλό πατάτες<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αλάτι, ελαιόλαδο, ξύδι<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μία κουταλιά μπέικιν<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><o:p></o:p> <br /><div class="MsoNormal">Ανακατεύουμε αλεύρι με νερό και λίγο αλάτι έως το μίγμα να γίνει χυλός. Για να γίνει αφράτο το κουρκούτι, βάζουμε και μία κουταλιά του γλυκού μπέικιν. Για το κουρκούτι χρειαζόμαστε μία κούπα νερό και αλεύρι όσο πάρει.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Για το μπακαλιάρο:<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Κόβουμε σε κομματάκια το μπακαλιάρο. Τον αφήνουμε σε νερό για δεκαπέντε ώρες περίπου, το οποίο αλλάζουμε τρεις με τέσσερις φορές έτσι ώστε να ξαλμυρίσει ο μπακαλιάρος μας፣τον ξεπλένουμε και αφαιρούμε το δέρμα του.Αφαιρούμε και το κόκκαλο γιατί εγω ειδικά έχω μια ΄σχεση με το κόκλαλο τραυματική።።።παντα πνίγομαι!</div><div class="MsoNormal">. Τον τηγανίζουμε σε αρκετό λάδι, αφού πρώτα τον βουτήξουμε στο κουρκούτι.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Για τη σκορδαλιά την κλασική που κάνει κι η μανούλα።።።</div><div class="MsoNormal"><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Καθαρίζουμε και βράζουμε τις πατάτες μας. Τις λιώνουμε με ένα πιρούνι, ή στο μπλέντερ፣το δικό μας χάλασε.</div><div class="MsoNormal">Καθαρίζουμε και λιώνουμε τα σκόρδα μας σε ένα γουδί. (προίκα απο τη γιαγιά)</div><div class="MsoNormal">Βάζουμε το μίγμα των σκόρδων μέσα στο μίγμα της λιωμένης πατάτας.&nbsp;</div><div class="MsoNormal">Προσθέτουμε ένα φλυτζάνι ελαιόλαδο, πέντε με έξι κουταλιές της σούπας νερό, μισό φλυτζάνι ξύδι και μία κουταλιά της σούπας αλάτι. Ανακατεύουμε καλά και είναι έτοιμη.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Εάν θέλετε να γίνει πιο νόστιμη η σκορδαλιά μπορείτε να προσθέσετε μία κούπα από ψίχα ψωμιού.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Σερβίρουμε το μπακαλιάρο με τη σκορδαλιά.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /><span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p>Είπαμε።።።እ ሎቭኤ Κεφαλονια :Ρ&nbsp;</o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><o:p><br /></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><b>Κεφαλονίτικη αλιάδα<o:p></o:p></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Για 8-10 μερίδες<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">8 μέτριες πατάτες καθαρισμένες, 8-10 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες, Αλάτι όσο θέλουμε, Χυμό από 2 λεμόνια, Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, όσο χρειάζεται, 1/2- 1 φλιτζ. ζωμό μπακαλιάρου ή άλλου ψαριού 1. Βάζουμε τις πατάτες σε μια μεγάλη κατσαρόλα με αλατισμένο νερό μέχρι να πάρουν βράση. Κατεβάζουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε μέχρι οι πατάτες να είναι τρυφερές στο τρύπημα του πιρουνιού.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">2. Στο μεταξύ, σε ένα γουδί κοπανάμε με το γουδοχέρι το σκόρδο με το αλάτι ώστε να γίνουν μια παχύρρευστη αλοιφή. Προσθέτουμε αρκετές κουταλιές καυτό ζωμό και κοπανάμε μέχρι να σχηματιστεί ένα απαλό μείγμα.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">3. Βγάζουμε τις πατάτες από την κατσαρόλα σε δόσεις και τις βάζουμε σε ένα μεγάλο φαρδύ μπολ. Λειώνουμε αρκετές κάθε φορά με το γουδοχέρι ή με πιρούνι μέχρι να γίνουν κομματάκια και ρίχνουμε το υλικό στο γουδί και τα κοπανάμε όλα μαζί. Προσθέτουμε ελαιόλαδο, χυμό λεμονιού και επιπλέον ζωμό αν χρειαστεί, χτυπώντας και άλλες πατάτες, λάδι, λεμόνι και ζωμό μέχρι να σχηματιστεί ένα απαλό μείγμα. Δοκιμάζουμε και αλατίζουμε αν χρειάζεται. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">●Στα νησιά του Ιονίου η σκορδαλιά λέγεται αλιάδα, μια λέξη με ιταλική προέλευση που αποδεικνύει την επιρροή από την ενετική διοίκηση των περίπου 200 ετών και στη μαγειρική. Με το γουδί και το γουδοχέρι γίνονται τα πρώτα βήματα στην παρασκευή της σκορδαλιάς καθώς ο μάγειρας κοπανάει τις σκελίδες σκόρδου και το αλάτι μέχρι να γίνουν αλοιφή. Σε ένα ξεχωριστό πιάτο, που είναι φτιαγμένο παραδοσιακά από ξύλο ή ψημένο πηλό, λειώνει τις βρασμένες πατάτες. Σε μια κατσαρόλα δίπλα βράζει ο παστός μπακαλιάρος. Ο ζωμός του, που δίνει τις γευστικές αποχρώσεις και το βάθος της γεύσης στην τελική αλιάδα, προστίθεται στο σκόρδο και στο αλάτι, ενώ ακολουθούν και λίγες κουταλιές από μερικώς λειωμένες πατάτες.</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">ασχετο።።።και στη Βαρκελώνη φτιαχτούν ένα τετοιο፣αλιαδα το λένε κι εκεί!</div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Αρκαδική σκορδαλιά με καρύδια</b></div><div class="MsoNormal"><b><o:p>Αυτη όμως ειναι η αγαπημενη μου χαρη στο μπαμπα του πρωην።።።</o:p></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Η σκορδαλιά αυτή είναι ιδιαίτερα πικάντικη. Είναι νοστιμότατη μαζί με βραστά ή ψητά παντζάρια.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">6 μερίδες<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">1/2 φραντζόλα μπαγιάτικο σταρένιο ψωμί ή σίκαλης, χωρίς την κόρα, 1 φλιτζ. χοντραλεσμένα καρύδια, 7 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες, 1/2- 3/4 φλιτζ. παρθένο ελαιόλαδο, 2 κ.σ. ξίδι από κόκκινο κρασί, 2 κ.σ. φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού, Αλάτι και πιπέρι, όσο θέλουμε 1. Μουσκεύουμε το ψωμί, το στραγγίζουμε πολύ καλά και το βάζουμε στο μπολ ενός πολυμηχανήματος ή σε ένα γουδί.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">2. Προσθέτουμε τα καρύδια και το σκόρδο και χτυπάμε τα υλικά μέχρι να σχηματιστεί κοκκώδης χυλός. Ρίχνουμε αργά το ελαιόλαδο, τον χυμό λεμονιού και το ξίδι, εναλλάξ, και συνεχίζουμε να αλέθουμε μέχρι να σχηματιστεί ένα απαλό αλλά κοκκώδες μείγμα. Αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε. Στο γουδί χτυπάμε το σκόρδο με λίγο αλάτι και προσθέτουμε το ψωμί και τα καρύδια. Συνεχίζουμε ρίχνοντας λίγο λίγο το λάδι, το λεμόνι και το ξίδι για να φτιάξουμε μια παχύρρευστη αλοιφή. Τη σερβίρουμε σε θερμοκρασία δωματίου ή κρύα.</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">ΑΥΤΗ ΔΕ ΒΡΩΜΑΕΙ፣ΤΣΕΚΑΡΙΣΜΕΝΟ!!! </div><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Πηλιορείτικη σκορδαλιά με ταχίνι<o:p></o:p></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Για 3 φλιτζάνια<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">2 κ.σ. ταχίνι, 1 φλιτζ. καβουρδισμένα καρύδια, 2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένα, 2/3 φλιτζ. νερό, και επιπλέον 2 κ.σ., Χυμό από 1-2 λεμόνια, όσο θέλουμε, Αλάτι και πιπέρι, όσο θέλουμε, 1 κ.σ. κομμένο φρέσκο δυόσμο 1. Βάζουμε το ταχίνι και το σκόρδο στο μπολ ενός πολυμηχανήματος και χτυπάμε, προσθέτοντας περίπου το μισό νερό για να γίνει λίγο πιο ρευστό το ταχίνι. Προσθέτουμε τα καρύδια και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να αλεστούν καλά. Ρίχνουμε το λεμόνι, αλάτι και πιπέρι όσο θέλουμε. Συνεχίζουμε το χτύπημα, προσθέτοντας αρκετό νερό ώστε να δώσουμε στη σκορδαλιά απαλή, κρεμώδη, ρευστή υφή. Πασπαλίζουμε με τον δυόσμο.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">2. Τη σερβίρουμε πάνω από βραστές πατάτες ή άλλες βραστά λαχανικά όπως κουνουπίδι και παντζάρια ή τη σερβίρουμε ως ντιπ, με ψημένη πίτα ή παξιμάδια.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Κρητική σκορδαλιά με κουκιά<o:p></o:p></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Στην Κρήτη, τα κουκιά, είδος εθνικού πιάτου, φυτρώνουν στις ορεινές περιοχές του Λασιθίου. Υπάρχουν δεκάδες νησιώτικες συνταγές για φρέσκα και ξερά κουκιά, ακόμα και μερικές για κουκιά που ψήνονται σαν ποπ κορν. Τα λειωμένα κουκιά συνήθως σερβίρονται με παστά ψάρια, όπως σαρδέλες και αντσούγιες, και είναι εξαιρετικός μεζές για την ντόπια ρακή.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">4-6 μερίδες<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">2 φλιτζ. φρέσκα κουκιά, αποφλοιωμένα, 1.4 φλιτζ. χυμό λεμονιού, 3-4 κ.σ. νερό, 2 σκελίδες σκόρδο, λειωμένες, Αλάτι και πιπέρι, 1/4- 1/2 φλιτζ. ελαιόλαδο 1. Με ένα κοφτερό μαχαίρι καθαρίζουμε τα κουκιά. Τα ζεματάμε για 5 λεπτά σε αλατισμένο νερό. Τα σουρώνουμε και τα μεταφέρουμε σε ένα μπλέντερ.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">2. Τα αλέθουμε μαζί με τον χυμό λεμονιού, το νερό, το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι μέχρι να σχηματιστεί μια παχύρρευστη μάζα.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">3. Προσθέτουμε σταδιακά το ελαιόλαδο, χτυπώντας συνεχώς μέχρι να γίνει ένα απαλό και βελούδινο μείγμα. Δοκιμάζουμε για αλάτι και πιπέρι. Σερβίρουμε αμέσως ή το βάζουμε στο ψυγείο για να σφίξει λίγο και το σερβίρουμε κρύο.&nbsp;</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">οι συνταγές της σκορδαλιάς ειναι απο το σημερινό φύλλο των ΝΕΩΝ&nbsp;</div><div class="MsoNormal">αρθρο της Νταιανας Κοχυλα።።።</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Χρονια πολλα!!!</div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US"></span><span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7569013591743897471?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-68744601030890476242010-12-05T20:02:00.001+02:002010-12-05T20:03:13.701+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TPvSnOk857I/AAAAAAAAA7E/przBYEKOzaw/s1600/Agios+Nikolaos+eikona500.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TPvSnOk857I/AAAAAAAAA7E/przBYEKOzaw/s320/Agios+Nikolaos+eikona500.png" width="307" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;"><br /></span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;"><br /></span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;"><br /></span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;">"ρώτησε κάποιος τον Θεό:&nbsp;γιατί ο Άγιος Νικόλαος τιμάται περισσότερο από τούς άλλους αγίους;&nbsp;Και ο Θεός, αντί απαντήσεως,&nbsp;κάλεσε τον άγιο Νικόλαο να έλθει κοντά τους.&nbsp;Ο Άγιος Νικόλαος παρουσιάσθηκε μουσκεμένος και τυλιγμένος με φύκια τής Θάλασσας&nbsp;Πού ήσουν,Νικόλαε, τον ρώτησε ο Θεός.&nbsp;Πάλευα με τα κύματα να σώσω ένα καράβι, απάντησε ο Άγιος.&nbsp;Τότε ο Θεός είπε στον απορούντα:Γι΄αυτό, παιδί μου, τιμάται πιο πολύ ο Άγιος Νικόλαος"!</span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><b><br /></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><b><br /></b></span><br /><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Νικόλαος, Νικολέτα</span></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">: νίκη του λαού. Ιδιαίτερα καλόκαρδος, ο Νικόλαος μπορεί να χαρίσει και τα ρούχα που φοράει. Γλυκομίλητος, είναι η αδυναμία της μητέρας του. Το μόνο του ελάττωμα είναι ότι δε θέλει να στεναχωρεί αυτούς που αγαπάει και αναγκάζεται συχνά να λέει ψέματα. Πιο θαρραλέα, η Νικολέττα δε διστάζει να πει καθαρά τη γνώμη της. Είναι ικανή να κάνει πολλές θυσίες για να μπορέσει να σπουδάσει. Δεν είναι καθόλου φιλάρεσκη.</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Νίκη</span></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">: ελληνική θεότητα, προσωποποίηση της νίκης. Ισορροπημένος χαρακτήρας, εύκολος στη συμβίωση. Της αρέσουν οι απολαύσεις της ζωής κι η «αχίλλειος πτέρνα» της είναι η οικονομική ανασφάλεια. Αισθάνεται καλύτερα όταν μεγαλώνει ο λογαριασμός της στην τράπεζα. Επηρεάζεται πολύ απ' τη μητέρα της.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">και ΜΗΝ ξεχνατε τον....NICK THE GREEK το μεγαλυτερο χαρτοπαικτη ολων των εποχων γεννημενο στο Ρεθυμνο και αξιο τεκνο της χωρας τουτης,χαχαχα!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Λεπτομερειες,εδω...&nbsp;</span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Dandolos"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Dandolos</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Λιγη...μουσικούλα?</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">ΝΙΚΟΣ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΠΑΙΔΟ<br /></span> <span class="Apple-style-span"><span class="creators"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Στίχοι:&nbsp;</span><a href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;lyricist_id=3421" style="text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Νίκη Χάρου</span></span></a></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Μουσική:&nbsp;</span><a href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;composer_id=589" style="text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Λεονάρδος Μπουρνέλλης</span></span></a></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Πρώτη εκτέλεση:&nbsp;</span></b><b><a href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;singer_id=163" style="text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Σπύρος Ζαγοραίος</span></span></a></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /><br />Ο Νίκος το καλό παιδί<br />κι ο καλομαθημένος<br />είχε λεφτά και τα 'φαγε<br />κι είναι μπατιρημένος<br /><br />Μέχρι δεκάρα τα 'φαγε<br />κι έμεινε μπατιράκι<br />τι έπαθες τι έπαθες<br />καημένε Νικολάκη<br /><br />Μέχρι δεκάρα τα 'φαγε<br />κι έμεινε μπατιράκι<br />τι έπαθες τι έπαθες<br />καημένε Νικολάκη<br /><br />Του άρεσαν οι όμορφες<br />και τα καυτά τα μινι<br />κι από λεφτας που ήτανε<br />μπατίρης έχει μείνη<br /><br />Μέχρι δεκάρα τα 'φαγε<br />κι έμεινε μπατιράκι<br />τι έπαθες τι έπαθες<br />καημένε Νικολάκη<br /><br />Μέχρι δεκάρα τα 'φαγε<br />κι έμεινε μπατιράκι<br />τι έπαθες τι έπαθες<br />καημένε Νικολάκη</span> </span><br /><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> </span><br /><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Ελα όμως που μεγάλωσα με αυτο το τραγουδακι!!!!</span></span><br /><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> </span><br /><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Νικολή Νικολή</span></b></span><br /><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> </b></span><br /><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="creators"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Στίχοι:&nbsp;</span><a href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;lyricist_id=231" style="text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Ηλίας Λυμπερόπουλος</span></span></a></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Μουσική:&nbsp;</span><a href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;composer_id=139" style="text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Γιώργος Κατσαρός</span></span></a></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span> <b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Πρώτη εκτέλεση:&nbsp;</span></b><b><a href="http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&amp;act=index&amp;sort=alpha&amp;singer_id=28" style="text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">Δημήτρης Μητροπάνος</span></span></a></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /><br />Νικολή Νικολή καπετάνιε ντερτιλή<br />μια και ήρθες απ' τα ξένα<br />για μολόγα μου και μένα<br />πόσο πάει το φιλί<br />πόσο πάει το φιλί στη Δύση στην Ανατολή<br /><br />Στην Αθήνα είναι φθηνό<br />και το παίρνεις μάνι μάνι<br />μα στην Κρήτη και στη Μάνη<br />το πληρώνεις με στεφάνι<br />Στην Αθήνα είναι φθηνό<br />και το παίρνεις μάνι μάνι<br />μα στην Κρήτη και στη Μάνη<br />το πληρώνεις με στεφάνι<br /><br />Νικολή Νικολή καπετάνιε ντερτιλή<br />πιες ακόμα καμιά στάλα<br />και μολόγα μας και τ' άλλα<br />πόσο πάει η αγκαλιά<br />πόσο πάει η αγκαλιά στη θάλασσα και στη στεριά<br /><br />Στην Αθήνα είναι φθηνή<br />και την παίρνεις μάνι μάνι<br />μα στην Κρήτη και στη Μάνη<br />την πληρώνεις με στεφάνι<br />Στην Αθήνα είναι φθηνή<br />και την παίρνεις μάνι μάνι<br />μα στην Κρήτη και στη Μάνη<br />την πληρώνεις με στεφάνι<br /><br />Νικολή Νικολή καπετάνιε ντερτιλή<br />μια και ήρθες απ' τα ξένα<br />για μολόγα μου και μένα<br />πόσο πάει το φιλί<br />πόσο πάει το φιλί στη Δύση στην Ανατολή</span> </span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma, arial, helvetica, serif; font-size: x-small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px;"><b><br /></b></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-6874460103089047624?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-82909097129196119752010-11-23T09:34:00.000+02:002010-11-23T09:34:31.009+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TOttTrnTN4I/AAAAAAAAA7A/Chn2Pj2fPfk/s1600/1837-dicentra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TOttTrnTN4I/AAAAAAAAA7A/Chn2Pj2fPfk/s1600/1837-dicentra.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br />Η δικέντρα έχει φούξια άνθη, τα οποία όταν ανοίξουν μοιάζουν με καρδιά που απʹ την άκρη τους κυλά μια σταγόνα αίμα (γιʹ αυτό και τ'ονομάζουν ματωμένη καρδιά). <br />Είναι ιδιαίτερα καλλωπιστική όταν είναι ανθισμένη, αλλά πεθαίνει αμέσως μετά την ανθοφορία. <br />Οι ρίζες της αντέχουν το χειμώνα. Ακόμη κι αν την παραποτίσετε, δεν παθαίνει τίποτα. <br />Προτιμά ένα μέρος φωτεινό έως ημισκιερό. <br />Θέλει άφθονο πότισμα. Μην αφήνετε ποτέ το χώμα να στεγνώσει. Οι βλάβες που μπορεί να προκληθούν από την έλλειψη νερού δεν είναι εύκολα αναστρέψιμες. <br />Αν δεν της αλλάξετε γλάστρα, ρίξτε της μια φορά λίπασμα την άνοιξη. Ο πολλαπλασιασμός με διαίρεση δεν πετυχαίνει πάντα. <br /><br />δεν το διαλεξα τυχαια....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-8290909712919611975?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-4465251560722628472010-11-07T13:46:00.000+02:002010-11-07T13:46:42.192+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TNaRgYc7_WI/AAAAAAAAA60/2ODQzR8vizI/s1600/0511-0906-1019-2227_Farmer_Digging_in_a_Field_clipart_image.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="350" width="334" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TNaRgYc7_WI/AAAAAAAAA60/2ODQzR8vizI/s400/0511-0906-1019-2227_Farmer_Digging_in_a_Field_clipart_image.jpg"</img></a></div><br />Στην αρχη δεν υπήρχε παρά μόνον ο Θεός, που<br />κοιμόταν και ονειρευόταν. <br />Για πολλούς αιώνες, ο Θεός<br />ονειρευόταν. Τελικά όμως ξύπνησε.<br />Αφού σηκώθηκε, ο Θεός κοίταξε γύρω του και κάθε ματιά<br />του γινόταν κι από ένα άστρο. Έμεινε έκθαμβος. <br />Τότε άρχισε να ταξιδεύει, να βλέπει το σύμπαν που είχε δημιουργήσει.<br />Ταξίδευε, ταξίδευε, αλλά όπου κι αν πήγαινε δεν υπήρχε τέλος ούτε αρχή.<br />Τελικά έφτασε στη γη. Ήταν κουρασμένος και το μέτωπο του<br />είχε ιδρώσει. <br />Μια σταγόνα ιδρώτα έσταξε στο έδαφος και πήρε ζωή' έτσι έγινε ο πρώτος άνθρωπος. <br />Είναι συγγενής του Θεού,αλλά δε φτιάχτηκε για διασκέδαση. <br />Φτιάχτηκε από ιδρώτα και γι' αυτό ήταν εξαρχής καταδικασμένος σε μια ζωή όλο μόχθο.<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-446525156072262847?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-26047391322857976062010-10-30T11:35:00.000+03:002010-10-30T11:35:30.267+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TMvYpr6B2EI/AAAAAAAAA6c/omwrO74_izA/s1600/_45382177_sea466.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="206" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/TMvYpr6B2EI/AAAAAAAAA6c/omwrO74_izA/s320/_45382177_sea466.jpg" width="320" /></a></div><br />το καλοκαιρι την εκανε με ελαφρα,επιτελους...:-)<br />ολοι λατρευουν τη θαλασσα,το καλοκαιρι...εγω,ως γνησιο αναποδο πλασμα παλι&nbsp; τη γουσταρω τωρα,χειμωνιατικα,τρικυμισμενη,αγρια...δραττομαι λοιπον της αναποδιας μου για να σας μεταφερω...<br />εκφρασεις και παροιμιες για τη θαλασσα!!!<br /><br /><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 10" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 10" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cbobbys%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Comic Sans MS"; panose-1:3 15 7 2 3 3 2 2 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">"έφαγε τη θάλασσα με το κουτάλι" = πέρασε δύσκολη ζωή ως ναυτικός, <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">"τον πήρε η θάλασσα" = τον παρέσυρε, τον έπνιξε, <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">"τα 'κανε θάλασσα" = φέρθηκε αδέξια και απέτυχε. <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">"κάλλιο ψωμί και στ' άχυρα, παρά ψάρια και στη θάλασσα" = προτιμότερο είναι να έχει κανείς λίγα και να ζει ήρεμα, παρά πολλά και να κινδυνεύει, <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">"κι η θάλασσα είναι γαλανή, μα ο αγέρας τη μαυρίζει" = και ο πιο ήσυχος άνθρωπος μπορεί να εξαγριωθεί<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Παίναε τη θάλασσα, αλλά να περπατείς στην ξέρα<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Πιστόν γη, άπιστον θάλασσα.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Καιρός πανιά, καιρός κουπιά.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Καράβι που αργεί σκατά είναι φορτωμένο.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">o</span><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">ποιος κατουραει τη θαλασσα το βρισκει στο αλατι.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">πηγε στη θαλασσα και νερο δε βρηκε.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">η παλιρροια σηκωνει ολες τις βαρκες.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">οποιος παει στη θαλασσα απο ευχαριστηση θα πηγαινε στην κολαση για να περασει την ωρα του<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">στη ηρεμη θαλασσα ολοι ειναι καπεταναιοι.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">ποτε ορτσα,ποτε ποντζα.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">ηλιος αρρωστημενος,ο σοροκος γεννημενος<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;"><br /><o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Τι&nbsp; ΄ναι ο κάβουρας τι&nbsp; ΄ναι το ζουμί του .<br />Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο.<br />Εδώ καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουν .<br />Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.<br />Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα .<br />Ένα μύδι κι ένα στρείδι κάνουνε τον Αρχιμήδη .<br />Του Βαγγελισμού και το Βαγιώ μπαίνει ο διάολος στο γιαλό .<br />Κάβουρας πεινάει, φαΐ Δε βρίσκει να φάει.<br />Τα&nbsp; ΄κανες θάλασσα .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Κόλλησε σα χταπόδι.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Είναι σκέτη τσούχτρα .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Περπατά σαν φώκια .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Ξέφυγε σα σουπιά . <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Γαρίδα είναι το μάτι του .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Ρουφάει ό,τι ακούει σα σφουγγάρι .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Τσιμπά σαν αχινός .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;"><br /><o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Θα σε χτυπήσω σα χταπόδι.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Τρώει λαίμαργα σαν καρχαρίας .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Περπατά στραβά σαν τον κάβουρα .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Επικρατεί σιγή ιχθύος . <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Πυρ , γυνή και θάλασσα , τα τρία κακά.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Ξεγλιστράει σαν χέλι .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Κόλλησε σαν στρείδι .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Οπλισμένος σαν αστακός .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Πέρασε από σαράντα κύματα.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Τεμπέλης σαν το σπάρο.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Άπειρα όπως οι κόκκοι της άμμου.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Λεπτή σαν ζαργάνα. <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Έχασα το μπούσουλα .<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Καλαμάρια και γαρίδες είναι για τους μερακλήδες.<o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><span lang="EN-US" style="color: black; font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;;">Πέρκα είμαι , πιάνομαι . Χάννος είμαι χάνομαι . Γύλος είμαι σε γελώ και το δόλωμα χαλώ.</span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2604739132285797606?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-8684708412530010292010-10-26T12:22:00.001+03:002010-10-26T12:32:03.228+03:00Η <b>Δήμητρα</b> (<i>Δημήτηρ</i> στην αρχ. ελλ.), στην&nbsp;<a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1" title="Ελληνική μυθολογία"></a>ελληνική μυθολογία&nbsp; ήταν η ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της καλλιέργειας δηλαδή τηςγεωργίας αλλά και της ελεύθερης βλάστησης, του εδάφους και της γονιμότητας αυτού συνέπεια των οποίων ήταν να θεωρείται και προστάτιδα του γάμου και της μητρότητας των ανθρώπων. Ήταν Ολύμπια (κύρια) θεότητα.<br /><br />Το όνομά της προέρχεται από το <i>Δη</i> (δωρικό τύπο του Γη) και το <i>μήτηρ</i> και σημαίνει <i>μητέρα γη</i>. <br /><br />Η Δήμητρα ήταν κόρη του <b><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29" style="color: black;" title="Κρόνος (μυθολογία)">Κρόνου</a> </b>και της <b><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%AD%CE%B1_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29" title="Ρέα (μυθολογία)">Ρέας</a>. </b>Αδερφή της <a class="mw-redirect" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%89%CF%81%CE%B1" title="Ήρα">Ήρας</a>, της <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29" title="Εστία (μυθολογία)">Εστίας</a>, του <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%AF%CE%B1%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29" title="Δίας (μυθολογία)">Δία</a> και του <a class="mw-redirect" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CF%8E%CE%BD%CE%B1%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29" title="Ποσειδώνας (μυθολογία)">Ποσειδώνα</a>. Η γέννηση της ακολούθησε την ίδια μοίρα με των αδερφών της. Ο Κρόνος κατάπινε τα παιδιά τους μόλις γεννιόντουσαν από φόβο μην του πάρουν το θρόνο. Η Ρέα μην αντέχοντας άλλο να χάνει τα παιδιά της, βοήθησε τον μικρότερο, τον Δία, να εκθρονίσει τον Κρόνο με ένα τέχνασμα και να ελευθερώσει τα αδέρφια του από την κοιλιά τους πατέρα τους.<br /><h2><span class="editsection"></span><span style="font-size: small;"><span class="mw-headline" id=".CE.9F.CE.B9_.CE.AD.CF.81.CF.89.CF.84.CE.B5.CF.82_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.94.CE.AE.CE.BC.CE.B7.CF.84.CF.81.CE.B1.CF.82">Οι έρωτες της Δήμητρας</span></span></h2>Η Δήμητρα ήταν θεά που δεν ήταν γνωστή για τους έρωτες της. Ήταν απόμακρη και ακατάδεκτη, γι'αυτό και οι εραστές της ήταν ολιγάριθμοι. Πρώτοι διεκδηκητές της υπήρξαν τα αδέρφια της. Πρώτος ο Δίας, μεταμορφώθηκε σε ταύρο για να ζευγαρώσει μαζί της. Μετανιωμένος για την πράξη του ευνούχισε ένα κριάρι και άφησε τα όργανά του στην αγκαλιά της Δήμητρας ως ένδειξη μεταμέλειας. Εκείνη δέχτηκε τη συγγνώμη του και μερικούς μήνες μετά γέννησε την μονάκριβη κόρη της <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CF%83%CE%B5%CF%86%CF%8C%CE%BD%CE%B7" title="Περσεφόνη">Περσεφόνη</a>. Ακολούθησε ο έρωτας του Ποσειδώνα για την θεά. Η Δήμητρα για να γλυτώσει από την πολιορκία του μεταμορφώθηκε σε φοράδα και κρύφτηκε ανάμεσα στα βασιλικά κοπάδια του <a class="new" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%8C%CE%BA%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Όκνιου (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">Όκνιου</a>, γιού του <a class="mw-redirect" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%BB%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82" title="Απόλλωνας">Απόλλωνα</a>. Μόλις ο Ποσειδώνας το αντιλήφθηκε μεταμορφώθηκε σε άλογο και κατάφερε τελικά να ζευγαρώσει μαζί της. Καρποί αυτής της συνεύρεσης ήταν μία κόρη, η <a class="new" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%94%CE%AD%CF%83%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%B1&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Δέσποινα (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">Δέσποινα</a>, το όνομα της οποίας δεν έπρεπε ποτέ να προφέρεται, και ένα άλογο με φτερά και μαύρη χαίτη, ο <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29" title="Αρίων (μυθολογία)">Αρίων</a>. Η οργή της Δήμητρας για τον βιασμό της από τον Ποσειδώνα, της έδωσε το προσωνύμιο Ερινύα. Ο Δίας για να την κατευνάσει έστειλε τις <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8D%CE%BC%CF%86%CE%B5%CF%82" title="Νύμφες">Νύμφες</a> να την λούσουν στον ποταμό <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82" title="Λάδωνας">Λάδωνα</a>, παίρνοντας έτσι το όνομα Λουσία.<br /><h3><span class="editsection"></span><span style="font-size: small;"><span class="mw-headline" id=".CE.94.CE.AE.CE.BC.CE.B7.CF.84.CF.81.CE.B1_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.99.CE.B1.CF.83.CE.AF.CF.89.CE.BD.CE.B1.CF.82">Δήμητρα και Ιασίωνας</span></span></h3>Ο τρίτος γνωστός εραστής της Δήμητρας ήταν ένας θνητός, ο <a class="mw-redirect" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%B1%CF%83%CE%AF%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82" title="Ιασίωνας">Ιασίωνας</a>, τον οποίο η θεά ερωτεύτηκε παράφορα. Υπάρχουν δύο εκδοχές για την γνωριμία τους. Η πρώτη τους θέλει να γνωρίζονται στους γάμους του <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AC%CE%B4%CE%BC%CE%BF%CF%82" title="Κάδμος">Κάδμου</a> και της <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1" title="Αρμονία">Αρμονίας</a>. Η δεύτερη και επικρατέστερη, στην <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7" title="Κρήτη">Κρήτη</a>, στο βουνό <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8C%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%8A%CE%B4%CE%B7" title="Όρος Ίδη">Ίδη</a> όπου ο <a class="mw-redirect" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%B1%CF%83%CE%AF%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82" title="Ιασίωνας">Ιασίωνας</a> κυνηγούσε. Και οι δύο εκδοχές πάντως καταλήγουν στην ερωτική συνεύρεση της θεάς και του θνητού σε έναν αγρό που είχε οργωθεί τρεις φορές. Λίγο καιρό μετά η θεά γέννησε τον <a class="new" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%A0%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%82&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Πλούτος (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">Πλούτο</a> που χάριζε στους ανθρώπους πλούτη και αφθονία.<br /><br />Η μεγαλύτερη γιορτή που γινόταν προς τιμήν της Δήμητρας ήταν τα <b><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%B1" title="Θεσμοφόρια">Θεσμοφόρια</a></b>, το μήνα <a class="new" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%A0%CF%85%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%88%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1%CF%82&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Πυανεψιώνας (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">Πυανεψιώνα</a>, δηλαδή μέσα Σεπτεμβρίου με μέσα Οκτωβρίου, την εποχή της σποράς. Τελούντο σε όλη την Ελλάδα και ήταν γιορτή που συμμετείχαν μόνο παντρεμένες γυναίκες. Όσο διαρκούσαν τα Θεσμοφόρια οι γυναίκες απείχαν από σαρκικές απολάυσεις, νήστευαν και αντάλλασαν μεταξύ τους άσεμνα αστεία, πιθανώς προς τιμήν των αστείων της Ιάμβης που έκανε τη Δήμητρα να γελάσει. Η γιορτή ολοκληρωνόταν με τα Καλλιγένεια όπου οι γυναίκες γλεντούσαν. Από τη γιορτή των Θεσμοφορίων αποδόθηκαν στη Δήμητρα τα ονόματα Θεσμοφόρος και Καλλιγένεια.<br /><h2><span class="editsection"></span><span style="font-size: small;"><span class="mw-headline" id=".CE.A3.CF.8D.CE.BC.CE.B2.CE.BF.CE.BB.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.94.CE.AE.CE.BC.CE.B7.CF.84.CF.81.CE.B1.CF.82">Σύμβολα της Δήμητρας</span></span></h2>Σύμβολα της Δήμητρας ήταν οι <a class="new" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82_%28%CF%80%CF%84%CE%B7%CE%BD%CF%8C%29&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Γερανός (πτηνό) (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">γερανοί</a>, το <a class="new" href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%A3%CF%84%CE%AC%CF%87%CF%85&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Στάχυ (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">στάχυ</a>, ο <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AC%CF%81%CE%BA%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%82_%28%CE%B2%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%29" title="Νάρκισσος (βοτανική)">νάρκισσος</a>, η <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%85%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%AC" title="Μυρτιά">μυρτιά</a> και ο <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%BF%CF%82" title="Κρόκος">κρόκος</a>.<br />Οι μέλισσες θεωρούντο ιερείες της και στις θυσίες προς τιμήν της προσέφεραν ταύρους, μοσχάρια και μέλι.<br /><h2><span class="editsection"></span><span style="font-size: small;"><span class="mw-headline" id=".CE.A0.CF.81.CE.BF.CF.83.CF.89.CE.BD.CF.8D.CE.BC.CE.B9.CE.B1_.CF.84.CE.B7.CF.82_.CE.94.CE.AE.CE.BC.CE.B7.CF.84.CF.81.CE.B1.CF.82">Προσωνύμια της Δήμητρας</span></span></h2>Πρίν το όργωμα οι αγρότες θυσίαζαν στην Προηροσία Δήμητρα, στο θερισμό στην Δρεπανηφόρον, στο αλώνισμα στην Αλωάδα και την άνοιξη στην Δήμητρα Χλόην. Άλλα ονόματα που της απέδιδαν είναι Ιουλώ, Αγλαόκαρπος, Σιτώ, Πολύκαρπος, Σπερμία, Σταχυοτρόφος και Φιλόπυρος.<br /><br />οι πλροφοριες απο τη Βικιπαιδεια :-) <br /><br />κι ενα <b>τραγουδακι παραδοσιακο</b>....<br /><br />Ωρέ γιά σήκω πάνω Δημήτρω μ΄ κι άλλαξε<br />άϊντε και βάλε τα καλά τα καλά σου Δημητρούλα μου<br />Ωρέ να πά να πάμε Δημήτρω μ΄ στ΄ Αγραφα<br />άϊντε ψηλά στο Καρπενη Καρπενήσι Δημητρούλα μου<br />Να σου βαφτίσω Δημήτρω μ΄το παιδί<br />άϊντε να βάλω τ΄όνομα τ΄ όνομά σου Δημητρούλα μου<br />Ωρέ το βάφτισα Δημήτρω μ΄ το μύρωσα<br />άϊντε και ΄βαλα τ΄όνομα τ΄ όνομά σου Δημητρούλα μου<br />Ωρέ στα μάτια μοιάζει Δημήτρω μ΄του παπά<br />άϊντε στα φρύδια του κουμπα του κουμπάρου Δημητρούλα μου<br />Ωρέ σαν τι τον έχεις Δημήτρω μ΄τον παπά<br />άϊντε που κάθεται κοντά κοντά σου Δημητρούλα μου<br />Ωρέ τον έχει η μάννα μ΄Δημήτρω μ΄αδελφό<br />άϊντε κι εγώ τον έχω μπα βρε μπάρμπα Δημητρούλα μου<br /><br />αλλα κι ενα πιο γνωστο και πιο...τσαχπινικο :-)<br /><br /><b>Στίχοι: Πάνος Τούντας<br />Μουσική: Πάνος Τούντας<br />Πρώτη εκτέλεση: Ρόζα Εσκενάζη<br />Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου</b><br /><br />Δημητρούλα μου,<br />θέλω απόψε να μεθύσω<br />και με σένανε<br />μερακλού μου να γλεντήσω<br />έλα πάμε στην Ραφήνα αλανιάρα μου<br />που΄χει ψάρια και ρετσίνα παιχνιδιάρα μου<br /><br />Θα σου φέρω λατέρνα<br />κάνε κέφι και κέρνα<br />τα ναζάκια σου άσ' τα<br />με τη γάμπα σου σπάσ' τα<br />κι όλα εγώ τα σπασμένα<br />τα πληρώνω για σένα<br /><br />Δημητρούλα μου,<br />τράβα ένα κρασάκι ακόμα<br />Βάλ' το κούκλα μου<br />το ποτήρι σου στο στόμα<br />ρούφα ακόμα μια ρετσίνα να μεθύσουμε<br />και το βράδυ, βρε τσαχπίνα, θα γλεντήσουμε<br /><br />Θα σου φέρω λατέρνα<br />κάνε κέφι και κέρνα<br />τα ναζάκια σου άσ' τα<br />με τη γάμπα σου σπάσ' τα<br />κι όλα εγώ τα σπασμένα<br />τα πληρώνω για σένα<br /><br />Ταβερνιάρη μου,<br />φέρε μας και κοκκινέλι<br />κι αγάπη μου<br />τον καρσιλαμά χορεύει<br />κούνησε μου το λιγάκι το κορμάκι σου<br />χτύπα μου το -τικι-τικι-τακ- το τακουνάκι σου<br /><br />Δημητρούλα μου γεια σου!<br />πάρτα όλα δικά σου!<br />τα ναζάκια σου άσ' τα<br />με τη γάμπα σου σπάσ' τα<br />κι όλα εγώ τα σπασμένα<br />τα πληρώνω για σένα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-868470841253001029?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-75237080151155869242010-05-04T19:06:00.000+03:002010-05-04T19:06:26.230+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;"><b>Η αποκάλυψη: τουλάχιστον το ένα τρίτο του πληθυσµού των µελισσών στις ΗΠΑ&nbsp;</b><b>δεν κατάφερε να επιβιώσει αυτόν τον χειµώνα. Το συµπέρασµα: ο πλανήτης&nbsp;</b><b>βρίσκεται αντιµέτωπος µε την απειλή µιας τεράστιας βιολογικής καταστροφής.&nbsp;</b><br />Ο αφανισµός των περίπου 2,3 εκατ. µελισσιών άρχισε στις ΗΠΑ το 2006. Από τότε, έχουν πεθάνει δισεκατοµµύρια µέλισσες σε όλον τον κόσµο και οι ειδικοί προσπαθούν να αναζητήσουν τα αίτια κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου: η µεγάλη µείωση του πληθυσµού τους θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στις καλλιέργειες. Εκτιµάται ότι το ένα τρίτο των τροφίµων που καταναλώνουµε εξαρτάται άµεσα από την επικονίαση.<br /><br />Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό το ανησυχητικό φαινόµενο έχει διάφορες αιτίες, όπως η δράση παρασίτων, οι µολύνσεις από ιούς και βακτήρια και οι εντατικές καλλιέργειες. Φαίνεται, ωστόσο, ότι ο κυριότερος λόγος είναι τα παρασιτοκτόνα. Αµερικανοί επιστήµονες εντόπισαν περισσότερα από 121 διαφορετικά παρασιτοκτόνα σε δείγµατα µελισσών, κεριού και γύρης. «Οι µέλισσες συµβάλλουν στην παγκόσµια διατροφική ασφάλεια και η εξάλειψή τους θα µπορούσε να οδηγήσει σε µια φοβερή βιολογική καταστροφή», επισηµαίνουν.<br /><br /><span class="mesotitlos" style="display: inline; float: left; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 5px; width: 462px;"><b>Εξαφανισµένες</b></span>Αυτό που δεν µπορούν να εξηγήσουν οι επιστήµονες είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις οι κυψέλες βρίσκονται άδειες χωρίς τις νεκρές µέλισσες. Οι ειδικοί έχουν ονοµάσει αυτό το φαινόµενο «σύνδροµο Μary Celeste» από το διασηµότερο πλοίο - φάντασµα της Ιστορίας, το οποίο είχε βρεθεί να πλέει ακυβέρνητο και µε εξαφανισµένο το πλήρωµά του ανάµεσα στις Αζόρες και το Γιβραλτάρ. Σχεδόν 150 χρόνια από τότε, το µυστήριο του «Μary Celeste» παραµένει άλυτο.<br /><br />Από τον µακρύ κατάλογο των καλλιεργειών που γονιµοποιούν µεταξύ άλλων οι µέλισσες τροφοδοτείται η ανθρωπότητα µε ζωτικής σηµασίας αγαθά όπως τα πορτοκάλια, τα µήλα, τα κρεµµύδια, τα καρότα, τα καρύδια, τα ηλιοτρόπια, ο καφές, η σόγια, το τριφύλλι, το βαµβάκι. Η εξάλειψη των µελισσών θα µπορούσε να σηµάνει ότι από τη διατροφή µας θα απουσίαζαν τα δηµητριακά και από την κλωστοϋφαντουργία το βαµβάκι. Θα µπορούσε να οδηγήσει ακόµη στην κατάρρευση της διατροφικής αλυσίδας που συντηρεί την άγρια πανίδα.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;"><a href="http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&amp;ct=2&amp;artid=4572915">http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&amp;ct=2&amp;artid=4572915</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7523708015115586924?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-36318131951256028642010-03-15T11:12:00.000+02:002010-03-15T11:12:39.966+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/S5352Pt1BLI/AAAAAAAAA3s/ZlU6M1uakqg/s1600-h/easter_eggs.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/S5352Pt1BLI/AAAAAAAAA3s/ZlU6M1uakqg/s320/easter_eggs.jpg" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: 'Comic Sans MS', serif; font-size: 14px; line-height: 22px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: 'Comic Sans MS', serif; font-size: 14px; line-height: 22px;">Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μέρα.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: 'Comic Sans MS', serif; font-size: 14px; line-height: 22px;">Μεγάλη Τρίτη, μεγάλη κρίση.<br style="font-family: 'Comic Sans MS', serif;" />Μεγάλη Τετάρτη, μεγάλο σκοτάδι.<br style="font-family: 'Comic Sans MS', serif;" />Μεγάλη Πέφτη, δάκρυο πέφτει.<br style="font-family: 'Comic Sans MS', serif;" />Μεγάλη Παρασκευή, θλίψη πολλή.<br style="font-family: 'Comic Sans MS', serif;" />Μεγάλο Σαββάτο, χαρές γιομάτο.<br style="font-family: 'Comic Sans MS', serif;" />Μεγάλη Λαμπρή, χάσκα μούσκα αυγό κι αρνί.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-3631813195125602864?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-49656027815114846992010-02-25T12:04:00.000+02:002010-02-25T12:04:50.629+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;">Ψυχοσάββατο<br />Στον εβδομαδιαίο λειτουργικό κύκλο, η προσευχή της Εκκλησίας κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένη στους εκλιπόντες, για να θυμομαστε την καθόδο του Χριστού στον Αδη κατά το Μ. Σάββατο.<br /><br />Ψυχοσάββατο θεωρείται κυρίως το Σάββατο πριν την Κυριακή της Αποκριας και το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής, οπότε και τελούνται επίσημα μνημόσυνα της Εκκλησίας υπέρ των κεκοιμημένων "των επ' ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου, [...] ευσεβώς ορθοδόξων, βασιλέων, πατριαρχών, αρχιερέων, ιερέων, ιερομόναχων, ιεροδιακόνων, μοναχών, μοναζουσών, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, αδελφών και συγγενών ημών εκ των απ' αρχής και μέχρι των εσχάτων".<br /><br />Τα Ψυχοσάββατα είναι μια υπενθύμιση ότι το σώμα θα αναστηθεί κατά την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, για να ενωθεί με την αθάνατη ψυχή.<br /><br /><br />Το Ψυχοσάββατο στη Λαογραφία<br />Στη γιορτή των Αγ. θεοδώρων τιμούνται μαζί, οι μεγαλομάρτυρες Θεόδωρος ο Τήρων του 3ου αιώνα και Θεόδωρος ο Στρατηλάτης του 4ου αιώνα. Η παράδοση λέει, ο Θεόδωρος ο Τήρων που ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν στρατιώτης επί Διοκλητιανού στο τάγμα των Τηρώνων (νεοσύλλεκτων), κατά τη διάρκεια λιμού στην περιοχή των Ευχαΐτων της Γαλατίας, έθρεψε τον πληθυσμό μιας πόλης με κόλλυβα.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;">Από τότε καθιερώθηκε να προσφέρονται στους ναούς, το Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών (και Ψυχοσάββατο), κόλλυβα.<br /><br />Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η καθιέρωση των κόλλυβων συνδέεται με ένα θαύμα που έκανε ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων επί Ιουλιανού, που ήταν αντίθετος στη νηστεία των χριστιανών. Ο αυτοκράτορας, διέταξε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης, όταν πλησίαζε η πρώτη εβδομάδα των νηστειών, να εξαφανίσουν από την αγορά κάθε είδους τρόφιμα και να αφήσουν μόνο τα ειδωλόθυτα, ώστε να αναγκαστούν οι χριστιανοί να φάνε από αυτά που προέρχονταν από τις θυσίες. Τότε ο άγιος Θεόδωρος παρουσιάστηκε ως οπτασία στον πατριάρχη Ευδόξιο και του φανέρωσε το σχέδιο του Ιουλιανού, υποδεικνύοντας του συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί, αντί για άλλη τροφή, κόλλυβα.<br /><br />Επισης,με βάση την αρχαία δοξασία ότι οι νεκροί έχουν την ικανότητα να γνωρίζουν και να προλέγουν το μέλλον, το Ψυχοσάββατο αυτό είχε συνδυαστεί από παλιά με μαντικές λαϊκές δοξασίες όπου οι ανύπαντρες νέες έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους κόλλυβα των Αγίων Θεοδώρων, πιστεύοντας ότι θα δουν στο όνειρο τους τον άντρα που θα παντρευτούν. Σε άλλη εκδοχή, αυτή η μαντική τελετή γινόταν μεσάνυχτα (που πιστευόταν πως ήταν η ώρα των νεκρών), σε ένα σταυροδρόμι.<br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;">κολλυβα στο μαξιλάρι δεν εβαλα είναι η αλήθεια...παρατήρησα όμως οτι οι περαστικοί δέχονταν με δυσκολία τα κόλλυβα που τους κερνούσαν βγαίνοντας απο τις εκκλησίες.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;">Δυσπιστία ; Αποξένωση; Τις πταίει άραγε;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-4965602781511484699?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-26084068433486922072010-02-10T10:30:00.000+02:002010-02-10T10:31:11.421+02:00ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ<br /><br />1. Χριστόφορος, ο αγαθός γίγαντας, είναι ένας χαρακτηριστικός Άγιος – Προστάτης επαγγελματιών. Ο Άγιος παρουσιάζεται να μεταφέρει στους ώμους του παιδιά όπου τους περνά έναν χείμαρρο. Γι’ αυτό προστατεύει τους αυτοκινητιστές (ταξί κ.λπ.) αλλά και κάθε είδους ταξιδευτές, επιβάτες και μη. Και οι μεταφορείς επικαλούνται συχνά την προστασία του. Λέγεται πως ο Άγιος (που ήταν άσχημος και σωματώδης) κάποτε ρώτησε έναν ερημίτη, πώς να αγιάσει! Αυτός του είπε να κάνει νηστεία και προσευχή. «Εγώ δεν ξέρω από προσευχές και να νηστέψω μου είναι δύσκολο», απάντησε ο Χριστόφορος. «Τότε διάθεσε την δύναμή σου στον Χριστό και σε όποιον τη χρειάζεται», του απάντησε ο σοφός ερημίτης. Ο Χριστόφορος διάλεξε ένα ορμητικό ποτάμι, εγκαταστάθηκε στην όχθη του και όποιος διαβάτης ήθελε να περάσει το ποτάμι, τον έπαιρνε στον ώμο του και τον περνούσε απέναντι. Κάποτε εμφανίστηκε στην όχθη του αγριεμένου ποταμού ένα μοναχικό παιδί. Ο μετέπειτα Άγιος προσφέρθηκε να το περάσει απέναντι. Το ανέβασε στον ώμο του, όμως με έκπληξη διαπίστωσε ότι το παιδί ήταν πολύ βαρύ. «Όλο τον κόσμο να κουβαλούσα δεν θα ήταν τόσο βαρύς», είπε ο Άγιος. «Δεν κουβαλάς μόνο όλον τον κόσμο, αλλά και τον Πλάστη του!», απάντησε το παιδί, που δεν ήταν άλλο από τον ίδιο τον Κύριο. Ο Άγιος μπορεί να θεωρηθεί και προστάτης των «άσχημων», γι’ αυτό και παρουσιάζεται πολλές φορές σκυλόμορφος. Σε εικόνες λαϊκές παρουσιάζεται ως κυνοπρόσωπος (εορτάζει 9 Μαΐου, αλλά υπάρχουν και άλλοι 13 Άγιοι με αυτό το όνομα).<br />2. Ανδρόνικος και Αθανασία, ήταν αργυροπράτες και δάνειζαν χωρίς κέρδος. Μετά τον θάνατο των παιδιών τους μοίρασαν την περιουσία τους, έγιναν και οι δύο μοναχοί και έζησαν όλη την ζωή τους στο ίδιο κελί, τηρώντας το νόμο της σιγής (εορτάζουν 9 Οκτωβρίου)<br />3. Απόστολος ο Νεομάρτυς Πηλίου, Διαμεσολαβητής, μεταφραστής (εορτάζει 16 Αυγούστου).<br />4. Αχμέδ ο Νεομάρτυς, ο κάλφας (εορτάζει 3 Μαΐου).<br />5. Βαρβάρα, την επικαλούνται πολλές φορέςοι μάγειροι, οι χαλκουργοί και οι κωδωνοποιοί. Ίσως λόγω θορύβου, που παρομοιάζεται με αυτόν του πυροβολικού. Η Αγία θα μπορούσε αν θεωρηθεί ακόμα και προστάτιδα των κατασκευαστών των πυροτεχνημάτων (εορτάζει 4 Δεκεμβρίου).<br />6. Γρηγόριος ο θαυματουργός, σπούδασε ρητορική, νομικά και φιλοσοφία, δίπλα στον μεγάλο διδάσκαλο Ωριγένη (εορτάζει 17 Νοεμβρίου).<br />7. Γεράσιμος ο εξ Ευρυτανίας, εργάσθηκε σε παντοπωλείο της Κωνσταντινούπολης ως μισθωτός (εορτάζει 3 Ιουλίου).<br />8. Γαβριήλ ο Αρχάγγελος, αναφέρεται ότι ο Αρχάγγελος μεταφέρει μηνύματα. Ο Γαβριήλ είπε στην Παρθένο Μαρία το «Χαίρε». Δεν θα ήταν άτοπο να θεωρηθεί ότι προστατεύει τους ταχυδρόμους, τους κάθε είδους αγγελιοφόρους αλλά και την κάθε μορφή μεταφοράς πληροφορίας (εορτάζει 8 Νοεμβρίου, 13 Ιουλίου και 26 Μαρτίου).<br />9. Δαμασκηνός ο Ιερομάρτυς Βουλγαρίας, εισπράκτορας, λογιστής.<br />10. Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυς και μυροβλήτης, μπορεί να θεωρηθεί ο πρώτος «κατηχητής» της Εκκλησίας (εορτάζει 26 Οκτωβρίου).<br />11. Δημήτριος ο Τριπόλεως, εργαζόταν αρχικά ως χτίστης και αργότερα ως κουρέας.<br />12. Δούκας ο Νεομάρτυρας, ήταν ράφτης (εορτάζει 24 Απριλίου).<br />13. Ελένη μητέρα του Αγίου και μεγάλου Κωνσταντίνου, προστατεύει τους σιδηρουργούς, γιατί μαζί με τον Τίμιο Σταυρό βρήκε και τα σιδερένια καρφιά με τα οποία σταύρωσαν τον Χριστό (εορτάζει 21 Μαΐου και η έυρεση των Τιμίων Ήλων 6 Μαρτίου).<br />14. Εζεκίας ο Δίκαιος, προστατεύει τους υδραυλικούς γιατί κατασκεύασε υδραγωγείο και έφερνε νερό στα Ιεροσόλυμα (εορτάζει 28 Αυγούστου).<br />15. Ελισσαίος ο Προφήτης, για τους ελαιοπαραγωγούς και τους λαδέμπορους (εορτάζει 14 Ιουνίου).<br />16. Ευρόσυνος, ήταν μάγειρας, και θεωρείται προστάτης των μαγείρων και εστιατόρων (εορτάζει 11 Σεπτεμβρίου).<br />17. Ειρήναρχος, επαγγελματίας δήμιος. Βασάνιζε και εκτελούσε Χριστιανούς. Στο τέλος έγινε και αυτός Χριστιανός και φυσικά μαρτύρησε γι’ αυτήν την απόφασή του (εορτάζει 28 Νοεμβρίου).<br />18. Ευλόγιος ο ξενοδόχος, ήταν λατόμος, αλλά είχε ως έργο του να παρέχει στέγη σε όσους είχαν ανάγκη, γι’ αυτό ονομάσθηκε «ξενοδόχος» (εορτάζει 27 Απριλίου).<br />19. Ευνίκη, για να έχουμε καλή νίκη (εορτάζει 28 Οκτωβρίου).<br />20 Ζήνων, ο ταχυδρόμος (εορτάζει 10 Φεβρουαρίου).<br />21. Ηλίας Αρδούνης, κουρέας Νεομάρτυρας (1686) από την Καλαμάτα. Προστατεύει τους κουρείς και τους κομμωτές (εορτάζει 31 Ιανουαρίου).<br />22. Ηλίας, ο Προφήτης, προστάτης των γουναράδων, λόγω «μηλωτής» (προβατίσια μάλλινη γούνα – προβιά) αλλά και των μετεωρολόγων. (εορτάζει 20 Ιουλίου).<br />23. Ιωσήφ ο δίκαιος, ξυλουργός, προστάτης των επιπλοποιών. Θετός πατέρας προστάτης των υιοθετημένων αγοριών (εορτάζει 18 Δεκεμβρίου).<br />24. Ιωάννης ο κάλφας, ο Νεομάρτυρας, προστατεύει τους υποδηματοποιούς και τους εργαζόμενους στα καταστήματα πώλησης υποδημάτων (εορτάζει 26 Φεβρουαρίου).<br />25. Ιωάννης ο ράφτης, Νεομάρτυρας, προστάτης των ραφτέων (εορτάζει 20 Δεκεμβρίου).<br />26. Ιωάννης ο χρυσοχόος, ο Νεομάρτυρας (1802), προστάτης των χρυσοχόων (εορτάζει 14 Μαΐου).<br />27. Λυδία η Φιλιππησία, η πορφυροπώλης, προστάτης των υφασματοπωλών (εορτάζει 20 Μαΐου).<br />28. Λαυρέντιος, Διαχειρηστής και θησαυροφύλακας στη Ρώμη επί Ουαλεριανού (εορτάζει 10 Αυγούστου).<br />29. Μένιγνος ο κναφεύς, προστάτης των χημικών (εορτάζει 22 Νοεμβρίου).<br />30. Μαρκιανός και Μαρτύριος οι νοτάριοι, είναι προστάτες των συμβολαιογράφων. Υπήρξαν γραμματικοί του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως επί Παύλου του Αγίου και Ομολογητού (4ος αιώνας) (εορτάζουν 25 Οκτωβρίου).<br />31. Μάρκος ο Άγιος και Ευαγγελιστής, θα μπορούσε να προστατεύει τους τσαγκάρηδες, λόγω σχετικού θαύματος (εορτάζει 25 Απριλίου).<br />32. Μακάριος ο νέος, παραδόθηκε από τους γονείς του σε έναν ράπτη και έμαθε την τέχνη της ραπτικής (εορτάζει 14 Σεπτεμβρίου).<br />33. Ματθαίος ο Ευαγγελιστής, τελωνειακός – φοροεισπράκτορας (εορτάζει 16 Νοεμβρίου).<br />34. Μιχαήλ από τα Βούρλα της Μ. Ασίας, εργαζόταν αρχικά ως χαλκουργός και μετά ως υπάλληλος σε καφεπωλείο. Θεωρείται προστάτης των βαφέων, γιατί οι χριστιανοί που βρήκαν το σώμα του και το έθαψαν ήταν βαφείς (εορτάζει 16 Απριλίου).<br />35. Μαρία η Μαγδαληνή, η Μυροφόρος, προστάτης των αρωματοποιών και αρωματοπωλών (εορτάζει 22 Ιουλίου).<br />36. Μηνάς ο καλλικέλαδος, προστάτης των δημοσιογράφων (εορτάζει 10 Δεκεμβρίου).<br />37. Νικόλαος ο Νεομάρτυρας από την Κορινθία, πλανόδιος παντοπώλης (εορτάζει 23 Σεπτεμβρίου).<br />38. Νικόδημος ο Αγιορείτης, προστάτης των μεταφραστών γιατί ασχολείτο με την αντιγραφή, μετάφραση και διόρθωση κωδίκων και αρχαίων συγγραμμάτων (εορτάζει 14 Ιουλίου).<br />39. Παντελεήμων, προστάτης των παρασκευαστών άρτου, φιλάνθρωπος, ανάργυρος, ιατρός και ελεήμων (εορτάζει 27 Ιουλίου).<br />40. Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων και Παρμενάς, επιλέχθηκαν από τους Αποστόλους για να «διακονούν» στην τράπεζα (σερβιτόροι – εστιάτορες) (εορτάζουν 4 Ιανουαρίου και 28 Ιουλίου).<br />41. Σιλβέστρος, πάπας Ρώμης, προστατεύει τους φτωχούς κληρικούς (εορτάζει 2 Ιανουαρίου).<br />42. Σπυρίδωνας ο Άγιος, προστάτης των κεραμέων, των χρυσοχόων λόγω αντίστοιχων θαυμάτων (εορτάζει 12 Δεκεμβρίου).<br />43. Σταμάτιος και Ιωάννης, οι Σπετσιώτες, έκαναν εμπόριο λαδιού (εορτάζουν 3 Φεβρουαρίου).<br />44. Συμεών ο Τραπεζούντιος, ο Νεομάρτυρας, ήταν χρυσοχόος (εορτάζει 14 Αυγούστου).<br />45. Υάκινθος, από την Καισάρεια, ήταν θαλαμηπόλος (κουβικουλάριος) του Τραϊανού (εορτάζει 3 Ιουλίου).<br />46. Φιλούμενος ο Λυκάονας, μετέφερε σιτάρι, προστατεύει τους εμπόρους σιτηρών. Το δε μαρτύριό του ήταν να τρέξει επί «τριάκοντα σταδίους», και επειδή το έκανε αγόγγυστα, αλλά μετά το πέρας της δοκιμασίας πέθανε, θεωρείται από πολλούς και προστάτης των δρομέων.<br />47. Φίλιππος ο Απόστολος, και διάκονος, προστάτης των σιδηροδρομικών, γιατί δίδαξε καθ’ οδόν σε άμαξα (εορτάζει 11 Οκτωβρίου).<br />48. Φώτιος ο Μέγας, προστατεύει τους βιβλιοπώλες και τους βιβλιοθηκονόμους (εορτάζει 6 Φεβρουαρίου).<br />49. Φιλήμονας, μουσικός σε βασιλική αυλή (εορτάζει 28 Απριλίου).<br />50. Φλώρος και Λαύρος, δίδυμοι και λιθοξόοι στο επάγγελμα (εορτάζουν 18 Αυγούστου).<br />51. Οι τρεις παίδες εν καμίνω, προστατεύουν τους πυροσβέστες, όσους εργάζονται με τη φωτιά αλλά και όσους κινδυνεύουν από φωτιά (εορτάζουν 17 Δεκεμβρίου).<br /><span style="font-weight:bold;">52. Χαράλαμπος ο Άγιος, θεωρείται προστάτης των μαρμαράδων (εορτάζει 10 Φεβρουαρίου)</span>.<br />53. Οι τρεις Ιεράρχες, προστάτες των εκπαιδευτικών και των σχολείων (εορτάζουν 30 Ιανουαρίου).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2608406843348692207?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-38229738098401242502010-01-28T11:27:00.002+02:002010-01-28T11:36:23.112+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/S2Fab7t3wNI/AAAAAAAAAz8/BD9QOrwvw8g/s1600-h/february.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 237px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/S2Fab7t3wNI/AAAAAAAAAz8/BD9QOrwvw8g/s400/february.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431722061518586066" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ΦΛΕΒΑΡΗΣ</span><br /><br />- O Φλεβάρης κι o Γενάρης είναι o ξεπρoβoδιάρης.<br />- Φλεβάρη κoυτσoφλέβαρoς, και τoυ τσαπιoύ o μήνας.<br />- Τo χιόνι τoυ Φλεβάρη, γεμίζει τo αμπάρι.<br />- Ζεστός Φλεβάρης, παγωμένo Πάσχα.<br /><br />Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει<br />καλοκαίρι θα μυρίσει<br />μα αν τύχει να θυμώσει<br />μες στο χιόνι θα χώσει»<br /><br />«Ο Φλεβάρης στο νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό»<br />«Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει πάλι η άνοιξη μυρίζει»<br />«Παπαντή καλοβρεγμένη, η κοφίνα γεμισμένη»<br />«Όταν γελάει ο Φλεβάρης, γελάει καλύτερα κι από το καλοκαίρι»<br />«Φλεβάρης, κουτσοφλέβαρος, μικρός, μικρός και κούντουρος»<br />«Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει»<br /><br />ειχαμε καιρο να τα πουμε...;-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-3822973809840124250?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-27403261349796157332009-09-24T11:07:00.000+03:002009-09-24T11:08:23.470+03:00Ως τα τώρα την καρδιά μου<br />την κρατούσα κλειδωμένη<br />σιδερομανταλωμένη<br />ως τα τώρα την καρδιά μου<br /><br />Τώρα θε να την ανοίξω<br />μόσκο να τηνε γιομίσω<br />ζάχαρη να την ταίσω<br />ως τα τώρα την καρδιά μου<br /><br />Μαύρα κούτσουρα αγκαλιάζουν<br />και φιλούν και αναστενάζουν<br /><br />Τώρα θε να την ανοίξω<br />ζάχαρη να την ταίσω<br />σιδερομανταλωμένη<br />ως τα τώρα την καρδιά μου<br /><br />Για το σκάσιμο κι αν τρώνε<br />πείσμα των παλληκαριώνε<br />πο ‘χουν άσκημες γυναίκες<br />ως τα τώρα την καρδιά μου<br /><br />ειναι που αρχισα να ακουω παλι μουσικη :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2740326134979615733?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-66329881730036914502009-09-14T09:30:00.001+03:002009-09-14T09:31:52.924+03:00Έβραζε το κύμα του γαρμπή<br />είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη<br />γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη<br />σ' άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει<br /><br />Κούλικο στο στήθος σου τατού<br />που όσο κι αν το καις δε λέει να σβήσει<br />είπαν πως την είχες αγαπήσει<br />σε μια κρίση μαύρου πυρετού<br /><br />Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό<br />κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια<br />Κομπολόι κρατάς από κοράλλια<br />κι άκοπο μασάς καφέ πικρό<br /><br />Το ʼλφα του Κενταύρου μια νυχτιά<br />με το παλλινώριο πήρα κάτου<br />μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου<br />να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά<br /><br />ʼλλοτε απ' τον ίδιον ουρανό<br />έπαιρνες τρεις μήνες στην αράδα<br />με του καπετάνιου τη μιγάδα<br />μάθημα πορείας νυχτερινό<br /><br />Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be<br />πήρες το μαχαίρι δυο σελίνια<br />μέρα μεσημέρι απά στη λίνια<br />ξάστραψες σαν φάρου αναλαμπή<br /><br />Κάτω στις ακτές της Αφρικής<br />πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι<br />τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι<br />και το ωραίο γλυκό της Κυριακής<br /><br />του Σταυρού σημερα...ο Σταυρος του νοτου λοιπον του Νικου Καββαδια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-6632988173003691450?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-20806293033850660302009-09-01T10:27:00.002+03:002009-09-01T10:30:19.602+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SpzM5_JmCII/AAAAAAAAAsM/WOahE0xi0MA/s1600-h/huge.64.322535.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 292px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SpzM5_JmCII/AAAAAAAAAsM/WOahE0xi0MA/s400/huge.64.322535.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376397351749814402" /></a><br />Το τραγούδι τoυ Τρύγου<br /><br />Αμπέλι μου πλατύφυλλο<br />και κοντοκλαδεμένο<br />για δεν ανθείς για δεν καρπείς<br />σταφύλια για δεν κάνεις<br />Με χρέωσες παλιάμπελο<br />κι εγώ θα σε πουλήσω<br />μη με πουλάς αφέντη μου<br />κι εγώ σε ξεχρεώσω<br />για βάλε νιούς και σκάψε με<br />γερόντους κλάδεψέ με<br />βάλε γριές μισόκοπες<br />να με βλαστολογήσουν<br />βάλε κορίτσια ανύπαντρα να<br />με κορφολογήσουν.<br /><br />τρύγος =γενική αναστάτωση,ξεσηκωμός από τα χαράματα, για την αγροτική οικογένεια. <br />Ο καρπός πρέπει να κοπεί πριν ο ήλιος ανέβει ψηλά και μαλακώσει τις ρώγες αλλά και πριν κουραστουν οι τρυγητές. Είναι κι ο φόβος της κακοκαιρίας, που παραμονευει αυτή την εποχή οποτε επισπεύδεται τη συγκομιδή.<br /><br />Το ασκερι που συνωστίζεται μέσα στα αμπέλια ήταν πάντα μια αφορμή για ερωτικές ιστοριες και πειράγματα (συχνα για παραδειγμα η ρώγα του σταφυλιού παρομοιάζεται με τη θηλή του γυναικείου μαστού).<br /><br />Ο Διόνυσος παντα παρων στον τρύγο. Στην αρχαιότητα αυτή η περίοδος,λιγο πριν τον χειμώνα χαρακτηριζοταν από πολλές σεξουαλικές συνευρέσεις και στα παιδιά που γεννιόνταν την άνοιξη δινόταν συμβολική σημασία.<br /><br />Στα πατητήρια γινονταν συχνα ομαδικές «καταδύσεις» μές στον μούστο! Και εναγκαλισμοί, γιορτάζοντας τον θεό της αναπαραγωγής, τον Διόνυσο. <br /><br /><br />Ο Όμηρος περιγράφει μια σκηνή τρύγου όπου νεαρά αγόρια και κορίτσια συλλέγουν τους βότρυες τραγουδώντας το λίνον (τραγούδι αφιερωμένο στον αμπελουργό) συνοδεία φόρμιγγος (είδος κιθάρας).<br /><br />Από την Ιλιάδα του Ομήρου<br /><br />Κ' αμπέλι μέσα σκάλισα σταφύλια φορτωμένο<br />χρυσό και όμορφο<br />κι ήτανε μαύρα σταφύλια επάνω<br />Στηρίζονταν τα κλήματα σε φούρκες ασημένιες<br />Κι αγόρια όλ' ανοιχτόκαρδα μες σε πλεκτά καλάθια<br />εκουβαλούσαν τον καρπό ,που είναι γλυκός σαν μέλι<br />Κι ανάμεσά τους έπαιζε μαγευτικά έν' αγόρι<br />την άρπα την γλυκόφωνη<br />ενώ τ' ωραίο τραγούδι <br />του Λίνου το τραγούδαγε με τη γλυκιά φωνή του.<br />Κι εκείνοι αντάμα ρυθμικά χτυπώντας με τα πόδια τη γη<br />ακολουθούσανε μ' αλαλητά και πήδους.<br /><br />Το κλίμα χαράς και ευθυμίας συνεχίστηκε και στα νεότερα χρόνια σε περιοχές με μεγάλη παραγωγή, όπως στη Σάμο και στη Σαντορίνη.<br /><br />Τα τραγούδια δεν λείπουν ούτε στο άνοιγμα των καινούργιων κρασιών. Στο χωριό Σπόα της Καρπάθου, στις 3 Νοέμβρη, γιορτάζουν τον Αι Γιώργη τον Μεθυστή με αυτοσχέδιες μαντινάδες.<br /><br />Σε πολλές περιοχές εχουμε την εικόνα του άντρα-πατητή που χοροπηδάει με ένα ματσάκι βασιλικό στο αυτί.<br />Ο βασιλικός αποδυναμώνει με το άρωμά του τις αναθυμιάσεις του μούστου και απομακρύνει τη μέθη.<br /><br />Στις προετοιμασίες για τον τρύγο, ιδιαίτερη θέση είχε η εξασφάλιση της τροφής για τους τρυγητές, που συνήθως ηταν μέλη της οικογένειας, συγγενείς και συγχωριανοί.<br />Το φαγητό εδειχνε την οικονομική κατάσταση του αμπελουργού. Παστός μπακαλιάρος, φασουλοταβάς αλλά και πίτες, κρεμμύδια και ελιές για τους φτωχότερους.<br /><br />Πιλάφι του τρύγου στη Σινασό της Καππαδοκίας αλλά και στην Ελλάδα κεφτέδες στον φούρνο με σάλτσα κρεμμυδιού (σουβάν κεφτέ), ψητό κρέας με μακαρόνια για τους πιο πλούσιους και οπωσδήποτε κρασί της περσινής χρονιάς.<br /><br />Μες στον τρύγο «πέφτει» και η γιορτή του Τιμίου Σταυρού. Σε κάποια μέρη μαζί με τον βασιλικό που θα μοιραστεί στην εκκλησία (για να γίνει το προζύμι για το ψωμί της χρονιάς) μοιράζονται και σταφύλια, αφού «διαβαστούν».<br /><br />Από την "Ειρήνη" του Αριστοφάνη<br /><br />ΤΡΥΓΑΙΟΣ<br />Θεατές μαζεμένοι εδώ πέρα, τ' ακούτε; <br />Ζευγολάτες, ορμήστε μπροστά στα χωράφια! <br />Της δουλειάς σας τα σύνεργα πάρτε, μα τα όπλα, <br />τα κοντάρια τις σπάθες, αφήστε τα χάμω, <br />γιατί τώρα η ΕΙΡΗΝΗ παντού βασιλεύει. <br />Ο καθένας ας πιάσει δουλειά στο χωράφι, <br />αφού πρώτα η φωνή μας υψώσει παιάνα!<br /><br />ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ<br />Για ξωμάχους φτωχούς και για δίκιους, ξημέρωσε πια. <br />Να σε δούμε ποθήσαμε πάλι ξανθό μου αμπέλι κι οι συκιές, <br />που φυτέψαμε μεις, όντας νέα παιδιά<br />μάς ζητούν ένα χάδι ζεστό κι η καρδιά μας το θέλει!<br /><br />ΤΡΥΓΑΙΟΣ<br />Συναχτείτ' εδώ να, προσευχή στην Ειρήνη χρωστάμε, <br />που μας λάφρωσε απ' όλα τα βάρη: λοφία, σπαθιά, <br />θυμηθείτε, ω άνθρωποι, το πώς η ζωή μας εκύλα <br />σαν η ΕΙΡΗΝΗ τα πάντα βλογούσε σε μέρες παλιές, <br />θυμηθείτε τα σύκα, τ' ολόγλυκο εκείνο σταφύλι, <br />τις βιολέτες που ανθούσαν κοντά στο τρεχάτο νερό. <br />Όλα εκείνα τα δώρα της θεάς θυμηθείτε τα, φίλοι, <br />κι ένας ύμνος μεγάλος γι' αυτήν ν' ακουστεί απ' το Χορό.<br /> <br />κι ας ειναι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ αυτος ενας καλος μηνας...χωρις αλλα δακρυα,χωρις αλλο πονο...εστω,βουτηγμενος στη μεθη του κρασιου...στις αναθυμιασεις του μουστου...καπου αλλου τελος παντων κι οχι μεσα στην πικρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2080629303385066030?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-61442671079790947902009-08-15T10:11:00.001+03:002009-08-15T10:13:10.365+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SoZftEdKGuI/AAAAAAAAAqk/0XqCPjXFwRg/s1600-h/FairyLandWEB.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 317px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SoZftEdKGuI/AAAAAAAAAqk/0XqCPjXFwRg/s400/FairyLandWEB.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370084833580686050" /></a><br /><br /><br />Οι Νεράιδες είναι γυναίκες λεπτές, ψηλές, με μακριά ξανθά ή ακόμα και πράσινα μαλλιά. Αυτές συχνάζανε σε διάφορα μέρη και περισσότερο τις βρίσκει κανείς να κάθονται κάτω από τις συκιές ή τις καρυδιές. Το καλοκαίρι τους αρέσει πολύ να πηγαίνουν στ’ αλώνι, όπου αλωνίζουν οι αγρότες και να τους πειράζουν. Οι Νεράιδες έχουν και άνδρες αλλά δεν τους αγαπάνε και τόσο πολύ. Όταν θα γεννήσουν το παιδί τους, τους ξεχνάνε. Ορισμένες μέρες έχουν και κακίες μέσα τους. Ενώ θέλουν να κάνουν καλό, έχει φορές που θέλουν να κάνουν κακό.<br /><br />Λένε ότι όποιος ξεδιψάσει από τις πηγές<br />που κατοικούν οι νύμφες δεν τον αγγίζει ποτέ ξανά η λύπη. Λένε ακόμα ότι όποιος μάθει το μυστικό από τις καλές κυράδες, γίνεται πάλι παιδί και ότι όποιος κλέψει τα ξόρκια από τις νεράιδες γίνεται αιώνια σοφός!»<br /><br />Κατά την μυθολογία οι νεράιδες είναι υπερφυσικά μικροσκοπικά πλάσματα<br />με ανθρώπινη μορφή που κατέχουν<br />την τέχνη της μαγείας και της γοητείας και έχουν στην πλάτη τους φτερά εύθραυστα σαν της πεταλούδας΄ επίσης απεχθάνονται οποιαδήποτε επέμβαση στην ζωή τους και όποτε αυτό συμβαίνει αυτοί που<br />το κάνουν τιμωρούνται.<br /><br />Οι νεράιδες εμφανίζονται και κρύβονται μέσα σε μια λαμπερή αχλύ<br />που κατασκευάζουν με τις μαγικές τους δυνάμεις.<br /><br />Πολλές φορές βοηθούν τους ανθρώπους,<br />εμφανίζονται ξαφνικά εμπρός τους και δίνουν λύσεις με τα μαγικά τους<br />σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.<br /><br />Δεν είναι ορατές σε όλους τους ανθρώπους, λίγοι έχουν το χάρισμα να τις βλέπουν.<br />Συμφωνα με τις παραδόσεις μόνο οι σαββατογεννημένοι και οι “αλαφροΐσκιωτοι” μπορούν να τις αντιλαμβάνονται και να τις βλέπουν να χορεύουν.<br /><br /><br />Στα αγγλικά η νεράιδα λέγετε “fairy”<br />και προέρχεται από το μεσαιωνικό γαλλικό “faerie”<br />Και το λατινικό “fata” που σημαίνει μοίρα και στα αγγλικά είναι “fate”.<br /><br />Τις νεράιδες τις συναντάμε σε διάφορα μέρη και με διάφορα ονόματα<br />Αερικά, Νύμφες, σειρήνες, Ξιοθιές, Νηρηίδες, Σαμαντίβα, Φέι, Φάτα, Αναράδινα<br /><br />στην Ελληνική ύπαιθρο και στα χωριά μας ακούμε διάφορα ονόματα όπως: Αγερικά, Αιθέριες, Καλομοίρες, Ξωνέρια, Καλούδες, Ανεμικές, Καλές Κυράδες, ακόμα και Ξωτικά.΄<br /><br />Οι όμορφες Νεράιδες με μακριά μαλλιά και λευκά φορέματα είναι καλόγνωμες, αν και μπορούν να γίνουν επικίνδυνες. Οι άσχημες και μαυροντυμένες είναι πάντα κακές. Για τους Σαρακατσάνους οι λευκοντυμένες Νεράιδες ζουν στις πηγές και τα ρέματα και το σούρουπο μπορεί να ακούσει κανείς τις φωνές και τα γέλια τους. Οι μαυροφορεμένες κατοικούν σε σκοτεινά μέρη και στις χαράδρες. Λέγεται μάλιστα ότι μόνο οι Σαββατογεννημένοι και οι ''αλαφροΐσκιωτοι'' μπορούν να τις αντιλαμβάνονται και να τις βλέπουν να χορεύουν και να τραγουδούν. Αν κάποιος ωστόσο τολμήσει να τις αντικρίσει ή να πιει απ' την πηγή τους χάνει τη μιλιά του ή γίνεται νεραιδοπαρμένος, παθαίνει δηλαδή επιληψίες και χάνει τα λογικά του.<br /><br />Ο μόνος τρόπος, λέει η παράδοση να κάνει κανείς δική του μια Νεράιδα είναι να της κλέψει το μαντήλι και τότε εκείνη θα του δοθεί ολοκληρωτικά, θα γίνει καλή μάνα και σύζυγος, αλλά με το πέρασμα των χρόνων θα θέλει πίσω το μαντήλι της, που θα την καταστήσει και πάλι ελεύθερη.<br /><br />Σε όλες τις ιστορίες για Νεράιδες, γίνεται αναφορά για τραγούδια και συζητήσεις ανάμεσα στα πλάσματα αυτά και σε μαγεμένους οδοιπόρους που έτυχε να ακούσουν το κάλεσμα τους, περιπλανώμενοι μέσα στο δάσος. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς, αν η φωνή των Νεραϊδών, μοιάζει με την ανθρώπινη ή πλησιάζει περισσότερο την γλώσσα των ζώων. Σύμφωνα με την ελληνική παράδοση, τα πανέμορφα αυτά πλάσματα, μιλούν τη δική τους γλώσσα, τα λεγόμενα «γεραγιδίστικα».<br /><br />Με το πρώτο άκουσμα αυτή η περίεργη ομιλία μοιάζει σαν μια συγκεχυμένη σύνθεση φωνηέντων (κυρίως του άλφα), και συμφώνων (κυρίως του χι ,του σίγμα και του μι), τα οποία σχεδόν σφυρίζουν, αλλά όσο την ακούει κανείς διαπιστώνει ότι μέσα στο κεφάλι του (σχεδόν σαν μια διανοητική επικοινωνία) την καταλαβαίνει.<br />Aγαπούν το χορό και τον καλλωπισμό περισσότερο από τις συζητήσεις, τους αρέσει να καλούν περαστικούς, αλλά αν κάποιος ξεγελαστεί και τους απαντήσει του παίρνουν τη φωνή, ενώ χρησιμοποιούν τις θεραπευτικές τους ικανότητες μόνο σε όσους προσέρχονται σιωπηλοί και με φόβο. Είναι φανερό ότι αγαπούν να τραγουδούν και σύμφωνα με την ελληνική λαογραφία, αυτό πραγματοποιείτο, υπό τη συνοδεία μιας περίεργης μουσικής που θυμίζει «βιολιά και κλαρίνα».<br /><br />Πολλοί παλιότεροι χωρικοί λένε ότι κατάφεραν να δουν νεράιδες και να ακούσουν τη φωνή και τα τραγούδια τους, «έμοιαζαν με πανέμορφες γυναίκες , αλλά ήταν πλάσματα ενός άλλου κόσμου», παραδέχονται. <br />Στα βουνά των Τρικάλων βρίσκεται ένα χωριό, το οποίο παλιότερα ονομαζόταν Γρεβενό και σήμερα μετονομάστηκε σε Νεράιδα, εξαιτίας των αμέτρητων ιστοριών των κατοίκων για Νεράιδες που ζούσαν στο δάσος και έρχονταν σε επαφή με βοσκούς.<br /><br />Λένε ότι οι φωνές τους και κυρίως τα γέλια τους ακούγονταν παντού, αλλά σπάνια δεχόντουσαν να ανταλλάξουν κουβέντες με ανθρώπους, που, όταν συχνά αντίκριζαν, τους άφηναν κι από ένα κουσούρι. Οι λέξεις που έβγαιναν απ' το στόμα τους σχημάτιζαν μια στιγμιαία ηχώ, σαν να ακούγονταν από κάπου βαθιά στη γη, ενώ δεν χρειαζόταν να κουνάν πάντα το στόμα τους για να επικοινωνήσουν αφού μπορούσαν να το κάνουν και τηλεπαθητικά.<br /><br />Σε άλλες ιστορίες οι νεράιδες εξαφανίζονταν και πείραζαν τους ανθρώπους ψιθυρίζοντας τους στο αυτί σε μια περίεργη γλώσσα που έμοιαζε με σφυριχτούς ήχους, ενώ όταν έπαιρναν ξανά μορφή μιλούσαν τη γλώσσα των ανθρώπων. Άλλοι τις παρουσιάζουν αμίλητες, μοναχικές προστάτιδες της φύσης και λάτρεις των τεχνών, που επικοινωνούσαν μόνο με το μυαλό ,αλλά αυτή η εκδοχή είναι και η πιο σπάνια.<br /><br />Πέρα από όλες τις άλλες ιδιότητες τους οι νύμφες είχαν το χάρισμα της μαντείας και ενέπνεαν ενθουσιασμό σε ποιητές και μουσικούς αφού αποτελούσαν έμπνευση γι αυτούς. Τα χαρίσματα αυτά τα κληρονόμησαν στη συνέχεια και οι Νεράιδες οι οποίες μέσα απ' τις ιστορίες και τα παραμύθια εμφανίζονταν ως σύμβολα των τεχνών. <br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Οι αδερφάδες του μεγάλου Αλεξάνδρου<br />(Δήμος Φελλόης των Καλαβρύτων)</span><br /><br />Όντας ο μέγας Αλέξανδρος εκυρίευσεν ούλον τον κόσμο, επήγε και εκεί που βγαίνει το αθάνατο νερό, και εγιόμισε δυό λαήναις για να λουστή και να γίνη αθάνατος. Όντας τοις ήφερε ’ς το σπίτι, ένας αξιωματικός που του είχε γινάτι, λέει ’ς τις αδερφάδες του το μυστικό και τοις ορμηνεύει να λουστούν και να πιουν εκείναις, και να βάλουν άλλο νερό ’ς τοις λαήναις. Εκείναις αμέσως επήραν το νερό και ήπιαν και ελουστήκανε και εχύσανε τα απολούσματα ’ς το δρόμο. Εκεί έτυχε μία κόττα και ένας μπότσικας και εβραχήκανε με το αθάνατο νερό· και για τούτο η κόττα ξαναμουτεύει κάθε χρόνο και γίνεται πάλι νέα και ο μπότσικας δεν ξεραίνεται, και αν ξεριζωθή και κρεμαστή ’ς τον αγέρα.<br />Οι αδερφάδες του μεγάλου Αλεξάνδρου άμα ήπιανε ταθάνατο νερό κ’ ελουστήκανε με δαύτο, εσηκωθήκανε ’ς τον αγέρα, ήγουν έγιναν αερικαίς, και από τότε είναι οι Νεράιδες. Εκείναις κάθε χρόνο παίρνουνε από τα χωριά κορίτσια σημειωμένα, δηλαδή καμμιά κουτσή ή καμμιά κουλή, και τοις κάνουνε Νεράιδες να τοις δουλεύουνε, και έτσι έχουνε οι Νεράιδες φουσσάτα μεγάλα· και κάθουνται μέσα ’ς τα λαγκάδια και ’ς τους βράχους.<br />Οι καθαυτό Νεράιδες, οι αδερφάδες του μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν πειράζουν κανένα, αλλά οι σημειωμέναις, οι δούλαις τους, πειράζουν και παίρνουν τους ανθρώπους. Όντας περάση κανένας μεσημέρι ή μεσάνυχτα από το μέρος που βρίσκονται, τον παίρνουνε οι Νεράιδες και τον βαρούνε και τον γκρεμίζουνε και του κάνουνε χίλια κακά. Άμα όμως νοήση και φωνάξη· «Ζη Αλέξανδρος ο βασιλιάς, ζη και βασιλεύει!» τότες αμέσως τρέχουνε οι αδερφάδες του και τον γλυτώνουνε.<br />Όποιος είναι αλαφροήσκιωτος τοις βλέπει, αλλιώς τον κρούνε χωρίς να βλέπη τίπτας. Πολλές φορές παίρνουν βοσκοπούλαις από τα χωριά, και τοις κρύβουν σε διάφορα μέρη, και τοις κάνουν αόραταις· έτσι αυταίς βλέπουν όσους έρχονται και τοις γυρεύουν, ενώ εκείνοι δεν τοις βλέπουν. Όντας δεν τοις χρειάζουνται πλιο, τοις απολούνε, και κείναις, όντας γυρίζουν, τα μολογάνε ούλα, πως έβλεπαν τους συγγενείς τους που περνούσαν από κοντά τους, και πως το ψωμί που τους έδιναν οι Νεράιδες ήταν ξερό και κατάμαυρο.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ο βασιλιάς Αλέξανδρος κ’ οι Νεράιδες<br />(Μακεδονία)</span><br /><br />Ο βασιλιάς Αλέξανδρος είχε αγαπητικιά μια Νεράιδα. Την έβλεπε τη νύχτα μόνο, κ’ εμιλούσαν μαζί. Γι’ αυτό τον συμπαθούσαν και οι άλλαις Νεράιδες και έγινε μέγας και τρανός. Αλλά κάποτε τοις θύμωσε, και καταστράφηκε κι’ αυτός και το βασίλειό του.<br />Οι Νεράιδες όμως ακόμη τον θυμούνται και τον αγαπούν. Και όταν σηκώνεται ανεμοστρόφιλας, οι Νεράιδες που είναι μέσα δεν κάνουν κακό σε κανέναν, μάλιστα πέφτει ο ανεμοστρόφιλας, αν ειπή όποιος βρεθή κοντά τρεις φοραίς· “Μέλι κι γάλα! Κάπ’ απ’ ιδώ πέρασι η βασιλιάς η Αλέξανδρους· ζη κι βασιλεύγει!”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-6144267107979094790?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-35996733267345566182009-07-20T09:54:00.002+03:002009-07-20T10:00:37.834+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SmQV98OEq5I/AAAAAAAAAo8/6lUckbfVQdU/s1600-h/Salix+x+sepulcaris+Chrysocoma.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 374px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SmQV98OEq5I/AAAAAAAAAo8/6lUckbfVQdU/s400/Salix+x+sepulcaris+Chrysocoma.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360433610359090066" /></a><br />Ο,τι πρεπει για την παραλια ή για το μεσημερακι κατω απο την κληματαρια-περγκολα που δεν εχεις ορεξη για υπνο ουτε ομως για πολλα πολλα....<br /><br />Ιανουάριος 01 έως Ιανουάριος 11:Έλατο <br />Ιανουάριος 12 έως Ιανουάριος 24 :Πτελέα <br />Ιανουάριος 25 έως Φεβρουάριος 03 :Κυπαρίσσι <br /><br />Φεβρουάριος 04 έως Φεβρουάριος 08 :Λεύκη <br />Φεβρουάριος 09 έως Φεβρουάριος 18 :Κέδρος <br />Φεβρουάριος 19 έως Φεβρουάριος 28 Πεύκο <br /><br />Μάρτιος 01 έως Μάρτιος 10 :Κλαίουσα, Ιτιά <br />Μάρτιος 11 έως Μάρτιος 20 :Λεμονιά lime <br />Μάρτιος 21 :Βελανιδιά <br />Μάρτιος 22 έως Μάρτιος 31 :Φουντουκιά <br /><br />Απρίλιος 01 έως Απρίλιος 10 :Μελία Rowan <br />Απρίλιος 11 έως Απρίλιος 20 :Σφένδαμος <br />Απρίλιος 21 έως Απρίλιος 30 :Φιστικιά<br /><br />Μάιος 01 έως Μάιος 14 :Λεύκη<br />Μάιος 15 έως Μάιος 24 :Καστανιά <br />Μάιος 25 έως Ιούνιος 13 :Γαύρος <br /><br />Ιούνιος 14 έως Ιούνιος 23 :Συκιά <br />Ιούνιος 24 :Σημύδα <br />Ιούνιος 25 έως Ιούλιος 04 :Μηλιά <br /><br />Ιούλιος 05 έως Ιούλιος 14 :Έλατο <br />Ιούλιος 15 έως Ιούλιος 25 :Πτελέα <br />Ιούλιος 26 έως Αύγουστος 04:Κυπαρίσσι <br /><br />Αύγουστος 05 έως Αύγουστος 13:Λεύκη <br />Αύγουστος 14 έως Αύγουστος 23:Κέδρος <br />Αύγουστος 24 έως Σεπτέμβριος 02 :Πεύκο <br /><br />Σεπτέμβριος 03 έως Σεπτέμβριος 12 :Κλαίουσα, Ιτιά <br />Σεπτέμβριος 13 έως Σεπτέμβριος 22 :Λεμονιά lime <br />Σεπτέμβριος 23 :Ελιά <br />Σεπτέμβριος 24 έως Οκτώβριος 03 :Φουντουκιά <br /><br />Οκτώβριος 04 έως Οκτώβριος 13 :Μελία Rowan <br />Οκτώβριος 14 έως Οκτώβριος 23 :Σφένδαμος <br />Οκτώβριος 24 έως Νοέμβριος 11 :Φιστικιά <br /><br />Νοέμβριος 12 έως Νοέμβριος 21 :Καστανιά <br />Νοέμβριος 22 έως Δεκέμβριος 01 :Μελια Στακτης,Ash tree <br /><br />Δεκέμβριος 02 έως Δεκέμβριος 11 :Γαύρος <br />Δεκέμβριος 12 έως Δεκέμβριος 21 :Συκιά <br />Δεκέμβριος 22 :Οξιά <br />Δεκέμβριος 23 έως Δεκέμβριος 31 :Μηλιά <br /><br /> εγω ειμαι η κλαιουσα της φωτογραφιας...χμμμ...δεν ειναι τυχαιο,οχιιιιιι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-3599673326734556618?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-58180099628972463522009-06-14T18:23:00.003+03:002009-06-14T18:42:13.754+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SjUZ3NjNWZI/AAAAAAAAAms/HW-ZkBC3Cn4/s1600-h/Midsummer_s_Night_Dream.7834442.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 302px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SjUZ3NjNWZI/AAAAAAAAAms/HW-ZkBC3Cn4/s400/Midsummer_s_Night_Dream.7834442.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347208568893168018" /></a><br />Μεσοκαλόκαιρο ή Θερινό Ηλιοστάσιο ή Ευλογία του Ήλιου ή Gathering Day ή Feill-Sheathain ή Jani ή Alban Hefin ή Vestalia ή Whitesuntide ή Thing-Tide ή Juhannus ή Midsommarafton ή St. John's Eve (Παραμονή του Αγίου Ιωάννη, το χριστιανικό όνομα του Μεσοκαλόκαιρου).<br />Γιορτάζεται μεταξύ 20 και 23 Ιουνίου (κυρίως στις 21 Ιουνίου).<br />Το Καλοκαιρινό Ηλιοστάσιο και η στιγμή που ο ήλιος βρίσκεται στο απόγειο του,μιλάμε δλδ. για τη μεγαλύτερη μέρα και τη μικρότερη νύχτα του έτους.<br />Το Μεσοκαλόκαιρο είναι ένα αστρονομικό σημείο, του οποίου η ημερομηνία ποικίλει λίγο λόγω του κύκλου του δίσεκτου έτους. Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει όταν ο ήλιος φτάνει στον Τροπικό του Καρκίνου και έχουμε τη μεγαλύτερη μέρα του έτους. <br />Αυτή είναι και η ημερομηνία που ο ήλιος μπαίνει στο ζώδιο του Καρκίνου. <br />Αν και υπάρχουν αρκετοί που το γιορτάζουν στις 24 Ιουνίου, πολλοι προτιμούν το πραγματικό ηλιοστάσιο, στις 21 Ιουνίου, και αρχίζουν τις ετοιμασίες από την παραμονή του ή από την δύση του ήλιου της προηγούμενης μέρας.<br />Το Μεσοκαλόκαιρο λέγεται έτσι λόγω του γεγονότος ότι βρίσκεται ακριβώς στη μέση του καλοκαιριού. Αν και τα σύγχρονα ημερολόγια προτείνουν ότι το καλοκαίρι “αρχίζει” στις 21 Ιουνίου, σύμφωνα με τα παλιά παραδοσιακά ημερολόγια, το καλοκαίρι αρχίζει στις 1 του Μάη και τελειώνει στις 1 του Αυγούστου. <br />Έτσι το καλοκαιρινό ηλιοστάσιο βρίσκεται ακριβώς στη μέση αυτών των δυο και γι' αυτό λέγεται Μεσοκαλόκαιρο. Αυτό είναι πιο λογικό από το να αρχίζει το καλοκαίρι τη μέρα που η δύναμη του ήλιου και οι μέρες αρχίζουν να μικραίνουν.<br />Το Μεσοκαλόκαιρο είναι μια γιορτή της Φωτιάς αλλά το στοιχείο του είναι το Νερό (λόγω του ζωδίου του Καρκίνου στο οποίο εισερχόμαστε) και η κατεύθυνσή του η Δύση. <br />Είναι η μέρα που σύμφωνα με τις παραδόσεις ο Θεός Ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη του δύναμη και η μέρα που τραυματίζεται από τον σκοτεινό αδελφό του που θα πάρει το θρόνο. Για πολλούς, το Μεσοκαλόκαιρο είναι και η μέρα του θανάτου του Θεού Ήλιου ή του Βασιλιά του Πρίνου από το Βασιλιά της Βελανιδιάς, ακριβώς πάνω στο απόγειο της δύναμης του, ενώ για άλλους απλώς τραυματίζεται για να πεθάνει στην φθινοπωρινή ισημερία. Η Θεά επίσης είναι έγκυος και στο απόγειο της δύναμης της γεμάτη από τα φρούτα και τους καρπούς του καλοκαιριού αντιπροσωπεύοντας τη Φύση στην εποχή της πλούσιας σοδειάς.<br />Σε πολλές παγανιστικές παραδόσεις, ο θεός ήλιος χωρίζεται σε δυο αντίθετες προσωπικότητες: στο θεό του φωτός και στον δίδυμό του, τον παράξενο άλλο εαυτό του θεό του σκοταδιού. Είναι οι Gawain και ο Πράσινος Ιππότης, ο Gwyn και το Gwythyr, ο Llew και ο Goronwy, ο Lugh και ο Balor, ο Balan και ο Balin, ο Βασιλιάς του Πρίνου και ο Βασιλιάς της Βελανιδιάς κλπ. Συχνά πολεμούν μεταξύ τους για χάρη της θεάς/ερωμένης τους, όπως η Creiddylad ή η Blodeuwedd, που αντιπροσωπεύουν τη Φύση.<br />Ο θεός του φωτός γεννιέται πάντα στο χειμερινό ηλιοστάσιο και η δύναμη του μεγαλώνει μέχρι το απόγειο της στο θερινό ηλιοστάσιο, ενώ το καθρέφτισμα και η σκιά του ο θεός του σκοταδιού γεννιέται στο θερινό ηλιοστάσιο και η δύναμη του μεγαλώνει μέχρι την μεγαλύτερη στιγμή της στο χειμερινό ηλιοστάσιο.<br />Οι θεοί και οι θεές που σχετίζονται με τη γιορτή του Μεσοκαλόκαιρου είναι ο Πατέρας Θεός και η Μητέρα Θεά σε κάθε τους μορφή, οι θεές σε εγκυμοσύνη, ο θεός Ήλιος, η θεά Γη, οι Βασιλιάδες του Πουρναριού και της Βελανιδιάς, η Ντιάνα, ο Πάνας και η Φρέια. Ιερά σύμβολα είναι ο ήλιος, οι λεπίδες, το γκυ, οι βελανιδιές, οι φωτιές, οι τροχοί του ήλιου, οι νεράιδες, η πρασινάδα και τα λουλούδια.<br />Στην Αγγλία υπήρχε ένα αρχαίο έθιμο όπου την παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου και μετά τη δύση του ήλιου άναβαν μεγάλες φωτιές για να παρέχουν φως στους ταξιδιώτες αλλά και για προστασία από τα “κακά” πνεύματα. Αυτό ήταν γνωστό σαν “στήνοντας τους φύλακες”. Οι άνθρωποι συχνά πηδούσαν τις φωτιές για καλή τύχη. Παράλληλα, οι δρόμοι φωτίζονταν με φανάρια και οι άνθρωποι κρατούσαν πυρσούς καθώς πήγαιναν από φωτιά σε φωτιά. Αυτές οι ομάδες ανθρώπων που ήταν ντυμένοι πολυτελώς και φορούσαν γιρλάντες ονομάζονταν “πορεία φυλάκων” και συχνά συνοδεύονταν από χορευτές και παραδοσιακούς οργανοπαίκτες ντυμένους σαν μονόκερους, δράκοντες και καβαλάρηδες ψεύτικων αλόγων. Όπως στο Beltane οι άνθρωποι ανανέωναν τα όρια της ιδιοκτησίας τους, έτσι στο Μεσοκαλόκαιρο φύλαγαν τα όρια της πόλης.<br />Μέσα στα πολλά έθιμα αυτής της γιορτής ήταν και το να μένουν έξω νεαρά γενναία άτομα καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας μένοντας ξύπνια στο κέντρο ενός κύκλου από πέτρες που στέκονταν όρθιες. Αυτήν την μικρότερη νύχτα, αυτό ήταν ένα επικίνδυνο τόλμημα που θα μπορούσε να φέρει το θάνατο, την τρέλα ή τη δύναμη της έμπνευσης σ' αυτόν που θα το αποτολμούσε.<br />Αυτή τη νύχτα, επίσης, τα φίδια του βρετανικού νησιού τυλίγονται σαν μια συσπώμενη μπάλα που σφυρίζει για να γεννήσουν το λεγόμενο “αυγό του ερπετού” ή “πέτρα του φιδιού” ή “αβγό του Δρυίδη”. Όποιος κατέχει αυτό το “αβγό”, κατέχει απίστευτες μαγικές δυνάμεις. Ακόμα και ο ίδιος ο Μέρλιν έψαξε να το βρει σύμφωνα με μια αρχαία ιστορία της Ουαλίας.<br />Η νύχτα του Μεσοκαλόκαιρου είναι, σύμφωνα με την βρετανική παράδοση για τα ξωτικά, η δεύτερη πιο σημαντική νύχτα μετά το Samhain για τα ξωτικά που συνηθίζουν να τη διασκεδάζουν ιδιαίτερα. Είναι η κατάλληλη εποχή για κάθε είδους μικρό ή και μεγαλύτερο ξωτικό για να κάνει τις φάρσες και τις παγαποντιές του, για να παίξει με τους ανθρώπους ή για να χορέψει όλη τη νύχτα κάτω από το φως του φεγγαριού. Λέγεται ότι αυτή τη νύχτα οι κόσμοι πλησιάζουν πολύ κοντά και μέσα στην ομίχλη του λυκόφωτος οι σκιές και οι ψίθυροι αποκτούν ασυνήθιστους και παράξενους ιδιοκτήτες. Για να τα δει κανείς, πρέπει μόνο να μαζέψει σπόρους φτέρας ακριβώς στα μεσάνυχτα και να τους τρίψει πάνω στα βλέφαρά του. Αλλά πρέπει να κουβαλά και λίγο απήγανο μαζί του για να μην τον μαγέψουν τα ξωτικά. Ή απλά να γυρίσει ανάποδα το σακάκι του, πράγμα που θα τον κρατήσει μακριά από το δρόμο του “κακού”. Αλλά ακόμα και αν αυτό αποτύχει, μπορεί να ψάξει κάποια από τις “γραμμές λέι” και να μείνει πάνω της μέχρι το γυρισμό. Αυτό θα τον κρατήσει ασφαλή από κάθε μοχθηρή δύναμη, όπως και το να περάσει πάνω από τρεχούμενο νερό.<br />Τα σπίτια στο Μεσοκαλόκαιρο διακοσμούνται με σημύδα, μάραθο, βότανο του Αγίου Ιωάννη, φυτό sedum telephium και λευκά κρινάκια. Πέντε φυτά έχουν ιδιαίτερες μαγικές ιδιότητες αυτή τη βραδιά: ο απήγανος, τα τριαντάφυλλα, το βότανο του Αγίου Ιωάννη, το σταυροβότανο ή βερβένα και το τριφύλλι. Ιδιαίτερα το βότανο του Αγίου Ιωάννη το μάζευαν νεαρές παρθένες για να μάθουν ποιος θα γίνει ο μελλοντικός εραστής τους.<br /><br />Τα δυο βασικά σύμβολα της γιορτής του Μεσοκαλόκαιρου είναι η σπείρα (σύμβολο του Θεού Ήλιου σε όλη του τη δόξα) και η χύτρα (σύμβολο της Θεάς σε όλη τη γενναιοδωρία της). Αυτά τα σύμβολα χρησιμοποιούν και οι σύγχρονες Μάγισσες στις τελετές του Μεσοκαλόκαιρου λέγοντας τα λόγια “όπως είναι η σπείρα για το αρσενικό, έτσι είναι και η χύτρα για το θηλυκό...”.<br /><br />Τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το χρυσό, το πράσινο, το μπλε, το καφέ, το κόκκινο, το πορτοκαλί και το κίτρινο. Οι πέτρες που χρησιμοποιούνται είναι το σμαράγδι, το τζέιντ, το μάτι της τίγρης, το λάπις λαζούλι, το διαμάντι και όλες γενικά οι πράσινες πέτρες. <br />Τα φυτά και τα βότανα που χρησιμοποιούμε αυτή τη μέρα είναι πολλά λόγω της μεγάλης αφθονίας που παρέχει η φύση. Έτσι έχουμε τη βελανιδιά, το γκυ, το σανταλόξυλο, το ηλιοτρόπιο, το ρετσίνι, το σαφρόν, τη δάφνη, το Υλανγκ Υλανγκ, το βότανο του Αγίου Ιωάννη (υπερικό), τη μελιά, τον απήγανο, τη βερβένα, το μάραθο, το mugwort (αρτεμισία βουλγάρις), το χαμομήλι, το αγιόκλημα, το κρίνο, ο κισσός, το μυριόφυλλο, η φτέρα, το άγριο θυμάρι, η μαργαρίτα και το γαρύφαλλο.<br /><br />Στη Γαλικία την παραμονή του Αγίου Ιωάννη οι γυναίκες μαζεύουν βότανα που τα κρεμούν σε ματσάκια εξω απο την πόρτα του σπιτιού αφου πρώτα τα βουτήξουν σε νερό για να μαζέψουν τη δροσιά της νύχτας και να πλύνουν το πρωι με αυτό το νερό το πρόσωπο τους.<br />Επίσης,την παραμονή μαζεύουν νερό-όπως είπαμε το νερό ειναι βασικό στοιχείο της γιορτής αυτής- απο 7 πηγές...στα δικα μας,το λεγόμενο "αμίλητο νερό"<br />Άλλο έθιμο της μέρας να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα τη νύχτα αυτη για να γίνουν γόνιμες,στα 9 κύματα-40 κύματα κατα τα δικά μας.<br />...ακουμε Stranglers-Midnights Summer dream και διαβαζουμε φυσικα Σαιξπηρ-Oνειρο Καλοκαιρινης Νυχτας :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5818009962897246352?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-10124838293086616872009-05-26T10:22:00.001+03:002009-05-26T10:24:27.473+03:00<span style="font-weight:bold;">Γιορτάζεται σαράντα μέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού και πέφτει πάντοτε Πέμπτη . <br />Συμφωνα με την παραδοση,<br />Τα μεσάνυχτα , λέει , ανοίγουν οι ουρανοί και πολλοί ξαγρυπνούν να δουν το Χριστό να <br />" αναλήφεται ". Στα μέρη που έχει θάλασσα , μικροί μεγάλοι βουτάνε γιά πρώτη φορά στα νερά της και κάνουν το πρώτο τους μπανιο γιά το καλό , για να φυγει κάθε αρρώστεια .<br />Μαζεύουν νερό από σαράντα κύματα , ραντίζουν μ' αυτό το σπίτι και λένε : " Όπως ανελήφτηκε ο Χριστός , έτσι ν' ανεληφτεί από το σπίτι μας η κακογλωσσιά , η αρρώστεια , το κακό μάτι και όλα τα κακά ".<br />Ή αλλου « Εξω ψύλλοι και κοριοί, μέσα η πέτρα η μαλλιαρή».<br /><br />Βουτάνε επίσης στη θάλασσα και πιάνουν τη " μαλλιαρή " , μιά πέτρα χορταριασμένη , γεμάτη φύκια κι' άλλα θαλασσινά χορτάρια . Τη βάζουν γιά γούρι κάτω απ' το κρεβάτι . <br />Στη Σάμο , οι ανυπαντρες τη βάζουν κάτω απ' το κρεβάτι τους , γιά να δουν στον ύπνο τους ποιόν θα πάρουν .<br />Παράλληλα έπιαναν αχινούς, πεταλίδες, καβούρια και άλλα θαλασσινά.<br />Στα ορεινά μέρη οι βοσκοί κάνουν αγιασμό γιά τα κοπάδια τους και φτιάχνουν γαλατόπιτες . Γι' αυτό τη λένε " Γ α λ α τ ο π έ φ τ η ". <br />Όλα τα γαλακτερά της μέρας οι βοσκοί τα μοιράζουν γιά το καλό στους καλεσμένους τους και μαζί τους τρώνε και γλεντούν . Το γάλα που θα περισσέψει το χύνουν , τυρί δεν πήζουν .<br />Επίσης της Αναλήψεως μάζευαν το χαμομήλι του χρόνου, και έβγαζαν και άπλωναν στα μπαλκόνια ή τις αυλές όλα τα προικιά τους να αεριστούν.<br /><br />Άντε και του χρόνου…κι όπως είπαμε,ε;<br /><br />" Όπως ανελήφτηκε ο Χριστός , έτσι ν' ανεληφτεί από το σπίτι μας η κακογλωσσιά , η αρρώστεια , το κακό μάτι και όλα τα κακά ".<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1012483829308661687?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-15781454821167411932009-05-11T10:43:00.002+03:002009-05-11T10:53:00.525+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SgfXZjkRTqI/AAAAAAAAAl0/fi1N2z1-kIU/s1600-h/_44105757_bank416ap.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 288px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SgfXZjkRTqI/AAAAAAAAAl0/fi1N2z1-kIU/s400/_44105757_bank416ap.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334469117687713442" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SgfXZRzkAtI/AAAAAAAAAls/r2Qyx9Eo0I0/s1600-h/sheep_madrid8.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SgfXZRzkAtI/AAAAAAAAAls/r2Qyx9Eo0I0/s400/sheep_madrid8.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334469112920015570" /></a><br /><br />Παραδοσεις υπαρχουν παντου,γνωστο...στην Ισπανια για παραδειγμα οι παραδοσεις τηρουνται πιστα αποτελωντας μαλιστα τμημα του κουλερ λοκαλ και του τουριστικου πακετου που σερβιρουν στον κοσμο οι αγαπημενοι μου.<br />Η μεγαλη εβδομαδα ας πουμε στη Σεβιλλη ειναι ΟΛΑ τα λεφτα...για τις ταυρομαχιες εχω αντιρρησεις,ναι...και μαλιστα σοβαρες.<br />Οι φωτογραφιες που βλεπετε ειναι απο την ελευση των κοπαδιων ΜΕΣΑ απο κεντρικοτατους δρομους της Μαδριτης για να ξεχειμωνιασουν ή για να ανεβουν στα βουνα να δροσιστουν.<br />Μεγαλο προβλημα,μποτιλιαρισμα,τετοια...οοοομως,ο Δημος εχει αγκαλιασει την ατραξιον και τα προβατα εχουν να αντιμετωπισουν προβληματα οπως ενθουσιασμενα παιδακια που ορμανε να τα βουτηξουν αγκαλια,τα νυχακια τους που γλιστρουν στην ασφαλτο,το λιγοστο γρασιδι που βρισκουν στα παρτερια και που φυσικα βοσκουν ανενοχλητα!<br />Και θα κανουν και σταση για ξεκουραση,μια απο τις οποιες ειναι εξω-το τονιζω,ΕΞΩ -<br />απο τις LAS VENTAS,τη μεγαλη αρενα των ταυτομαχιων της Μαδριτης.<br />Ειρωνια;ισως...και φυσικα μιξη του μοντερνου με το παλιο του στυλ,βοσκοπουλα σε γαιδουρι με το κινητο στο αυτι!<br />Αν το πετυχετε,γιατι η ημερομηνια ποικιλλει,μην το χασετε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1578145482116741193?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-67188149868253184102009-04-30T11:24:00.003+03:002009-04-30T11:39:58.709+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SflgXavqLBI/AAAAAAAAAk8/DSYl_4UJJzM/s1600-h/may-pole-daisies-600kb.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 378px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SflgXavqLBI/AAAAAAAAAk8/DSYl_4UJJzM/s400/may-pole-daisies-600kb.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330397589402168338" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SflgXF8ggfI/AAAAAAAAAk0/Qv8OOWZ1T44/s1600-h/maypole26.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SflgXF8ggfI/AAAAAAAAAk0/Qv8OOWZ1T44/s400/maypole26.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330397583818916338" /></a><br /><br />Tο μαγιόξυλο<br /><br />Tην Πρωτομαγιά σε πολλά μέρη συνηθίζεται το κύλισμα γυναικών και κοριτσιών πάνω στη χλόη, το ζώσιμο της μέσης με λυγαριά κ.ά., και ο εναγκαλισμός χονδρών δένδρων. <br />Στη Μεσημβρία οι γυναίκες την πρωτομαγιά έβγαιναν παρέες - παρέες... και χορεύανε, τραγουδούσανε κ' ένα τραγούδι -Καλόγερε τ' αδράχτια σου αλλα και άλλα τραγούδια, που λέγανε και τις αποκριές... Είχανε και μια βηλάρα (φαλλό) καμωμένη απο ξύλο, την οποία στολίζανε με πρασινάδες και με λουλούδια και την περνούσε η μια στην άλλη και την λέγανε Μάιο. <br />Στην Κοζάνη κόβουν λυγαριά και την τυλίγουν στη μέση, γιά να γίνουν ευλύγιστοι, αγκαλιάζουν χονδρά δένδρα, γιά να παχύνουν και να ζήσουν, σαν κι εκείνα, πολλά χρόνια. Αλλού, τα παιδιά ή και άνδρες γυρνούν την Πρωτομαγιά από σπίτι σε σπίτι κρατώντας το «μαγιόξυλο», κλαδί από κυπαρίσσι ή άλλο δένδρο, ή περιφέρουν το «Mαγιόπουλο», άνδρα ή παιδί στολισμένο με άνθη. <br />Στην Πάργα γύριζαν τα σπίτια και τραγουδούσαν το τραγούδι του Μαΐου, στεφανωμένα με λουλούδια και κρατώντας στα χέρια τους μεγάλους κλώνους πορτοκαλιάς ή νεραντζιάς, γεμάτους άνθη.<br /><br />Tης Πεντηκοστής στη Θράκη καθένας πάει στην εκκλησιά μ' ένα κλωνί καρυδιά στο χέρι, για να το βάλει να γονατίσει πάνω του. <br />Είναι η μέρα που περνάνε οι ψυχές της Τρίχας το Γιοφύρ' κι όσες είναι καθαρές <br />μπαίνουνε στον παράδεισο, αλλιώς πέφτουνε μέσα στην κόλαση.<br /><br />Οι «Μάηδες» επίσης που έχουν πάρει το όνομα τους από τον πιο λουλουδιασμένο μήνα της άνοιξης, το Μάιο, είναι ένα πηλιορείτικο χορευτομιμητικό έθιμο από τα πιο γνωστά και γραφικά της ελληνικής Πρωτομαγιάς.<br /><br />Πολλά από τα δρώμενα του εθίμου αυτού παραπέμπουν στους πανάρχαιους Διονυσιακούς μύθους και τη λατρεία της φύσης κατά την αρχαιότητα.<br /><br />Πρωταγωνιστής είναι ο Μάης με το σώμα του σκεπασμένο με κισσούς και πολλά λουλούδια της εποχής και το λουλούδινο στεφάνι στο κεφαλι. <br />Στο χέρι του κρατάει το μαγιόξυλο σύμβολο της ανανέωσης της φύσης και της ζωής.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της γιορτής της Πρωτομαγιάς ένας νέος θαυμάζει την ομορφιά μιας νεαρής αλλά παντρεμένης γυναίκας και πέφτει νεκρός από το χέρι του συζύγου της. <br />Τότε ο Μάης με το θαυματουργό «μαγιόξυλο» του ακουμπά τον νέο και τον ανασταίνει. <br />Η ανάσταση αυτή συμβολίζει την ανανέωση που είναι φανερή αυτή την εποχή.<br /><br /> Ανανεωθείτε λοιπόν!<br /> και του χρόνου :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-6718814986825318410?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-29515165047182641672009-04-07T14:57:00.001+03:002009-04-07T15:00:01.947+03:00οι εξελιξεις με προσπερνουν κι οι μερες τρεχουν...μεγαλη βδομαδα ξεκινα...να λοιπον κι η 1η μερα της...γιατι για μενα αυτη ειναι η 1η μερα της....το το Σαββατο του Λαζαρου...<br /> Το "Λαζαροσάββατο", το Σάββατο δηλαδή πριν από τη Μεγάλη Βδομάδα, ο λαός γιορτάζει την πρώτη Λαμπρή, την "Έγερση" του φίλου του Χριστού, του "αγέλαστου" Λάζαρου. Ο φόβος και ο τρόμος για όσα γνώρισε στον άλλο κόσμο άφησαν τόσο βαθιά σημάδια στην ψυχή του Λάζαρου που, λέει η παράδοση, μετά την Ανάσταση του δε γέλασε παρά μόνο μια φορά. Είδε κάποιον χωρικό στο παζάρι να κλέβει μια στάμνα και να φεύγει κρυφά. "Βρε τον ταλαίπωρο, είπε. Για ιδές τον πώς φεύγει με το κλεμμένο σταμνί. Ξεχνάει ότι κι αυτός είναι ένα κομμάτι χώμα, όπως και το σταμνί. Το 'να χώμα κλέβει τ' άλλο. Μα δεν είναι να γελούν οι πικραμένοι;" και χαμογέλασε.<br /><br /> Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας για να απεικονίσουν την Ανάσταση του Λάζαρου, να συμβολίσουν δηλαδή τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο, αλλά παράλληλα και για να υποδηλώσουν την ανάσταση της φύσης, έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λάζαρου. Την παραμονή της γιορτής ή, σε πολλά μέρη, ανήμερα την "πρώτη Λαμπρή", τα παιδιά, κρατώντας το "Λάζαρο", έκαναν τους αγερμούς τους. Γύριζαν στα σπίτια και τραγουδούσαν τα "λαζαρικά", για να διηγηθούν την ιστορία του αναστημένου φίλου του Χριστού και να πουν παινέματα στους νοικοκυραίους. Στην Ήπειρο μάλιστα, στις κτηνοτροφικές περιοχές, χτύπαγαν ταυτόχρονα και μεγαλοκούδουνα.<br /><br />"Πες μας Λάζαρε τι είδες<br /><br />εις τον Άδη που επήγες.<br /><br />Είδα φόβους, είδα τρόμους,<br /><br />είδα βάσανα και πόνους,<br /><br />δώστε μου λίγο νεράκι<br /><br />να ξεπλύνω το φαρμάκι,<br /><br />της καρδούλας μου το λέω<br /><br />και μοιρολογώ και κλαίω.<br /><br />Του χρόνου πάλι να 'ρθουμε,<br /><br />με υγεία να σας βρούμε,<br /><br />και ο νοικοκύρης του σπιτιού<br /><br />χρόνια πολλά να ζήσει,<br /><br />να ζήσει χρόνια εκατό<br /><br />και να τα ξεπεράσει."<br /><br />Τα "λαζαρικά" από τόπο σε τόπο έχουν πολλές παραλλαγές.<br /><br /> Στη Στερεά Ελλάδα, τη Μακεδονία και τη Θράκη στο έθιμο έπαιρναν μέρος μόνο κορίτσια, οι "Λαζαρίνες" ή "Λαζαρίτσες", έτσι εύρισκαν την ευκαιρία να γίνουν γνωστές και σαν υποψήφιες νύφες. Για "Λάζαρο" βαστούσαν έναν ξύλινο κόπανο για τα ρούχα, τυλιγμένο με παρδαλά κομμάτια από πανιά, ίδιο μωρό. Σε άλλα μέρη πάλι έντυναν με χτυπητά πολύχρωμα υφάσματα μια ρόκα, μια κούκλα, έναν καλαμένιο σταυρό και τα στόλιζαν με κορδέλες και λουλούδια. Στη Σκύρο έπαιρναν την τρυπητή κουτάλα, "τη σιδεροχουλιάρα". Έβαζαν σε κάθε τρύπα και από ένα άσπροπούλι -άσπρη μαργαρίτα- ένα κόκκινο γαρίφαλο για στόμα και σχημάτιζαν το πρόσωπο. Έδεναν σταυρωτά πάνω στην κουτάλα ένα ξύλο, για να κάνουν τα χέρια, της φορούσαν και ένα πουκαμισάκι ή ένα μωρουδίστικο ρούχο και ο "Λάζαρος" ήταν έτοιμος.<br /><br /> Γύριζαν τα παιδιά από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκυρές τους έδιναν αυγά, λεφτά ή ό,τι άλλο είχαν. Πάντα όλοι κάτι έβρισκαν να δώσουν. Κι όταν θέλαν για κάποιον να πούνε πως ήταν τσιγκούνης έλεγαν: "Ποτέ του αυγό δεν έδωσε, ούτε τ' αγίου Λαζάρου!" Στα Τρίκαλα τα αυγά που συγκέντρωναν οι Λαζαρίνες, οι μητέρες τους τα έβαφαν κόκκινα και τα κρατούσαν σε ξεχωριστό μέρος. Όταν ήθελαν να περιποιηθούν έναν επισκέπτη από αυτά τα αυγά του έδιναν, του Λαζάρου.<br /><br /> Σε μερικά μέρη τη θέση του "Λάζαρου" έπαιρνε ένα καλάθι στολισμένο με λουλούδια και με πολύχρωμες κορδέλες. Στην Κρήτη έκαναν έναν ξύλινο σταυρό και τον στόλιζαν με ορμαθούς από λεμονανθούς και αγριόχορτα με κόκκινα λουλούδια, τις μαχαιρίτσες. Στην Κύπρο συναντάμε το έθιμο της αναπαράστασης, στην αρχαιότερη μορφή του. Ο θεός πεθαίνει στην ακμή της νιότης του και αμέσως ανασταίνεται, όπως ο Άδωνης στους αρχαίους Έλληνες. Έντυναν ένα παιδί με κίτρινα λουλούδια, έτσι ώστε ούτε το πρόσωπο του δε φαινόταν. Σε κάθε σπίτι που πήγαιναν, όταν άρχιζαν τα άλλα παιδιά να τραγουδούν, ξάπλωνε και υποκρινόταν το νεκρό, όταν όμως έλεγαν το "Λάζαρε δεύρο έξω" σηκωνόταν.<br /><br /> Το ίδιο έθιμο συναντάμε και στην Κω. Το παιδί που αναπαριστούσε το Λάζαρο, τυλιγμένο σε ένα σεντόνι, ήταν και αυτό στολισμένο με κίτρινα λουλούδια. Αμοιβή της παρέας για την αναπαράσταση τα αυγά για το δάσκαλο. Τα πιο μεγάλα παιδιά, οι "πρωτόσχολοι", έπαιρναν την εικόνα του Λάζαρου, την έβαζαν πάνω σε μια ειδική κατασκευή που στόλιζαν με δεντρολίβανο -ήταν, λέει, η Βηθανία, η πατρίδα του- και γύριζαν στις στάνες. Οι βοσκοί τους φίλευαν αυγά, τυριά και μυζήθρες για τις λαμπρόπιτες.<br /><br /> Για την ψυχή του Λάζαρου οι γυναίκες ζύμωναν ανήμερα το πρωί ειδικά κουλούρια, τους "λαζάρηδες", τα "λαζαρούδια" ή και "λαζαράκια". "Λάζαρο δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις" έλεγαν, μια και ο αναστημένος φίλος του Χριστού πίστευαν πως είχε παραγγείλει: "Όποιος ζυμώσει και δε με πλάσει, το φαρμάκι μου να πάρει..."<br /><br /> Στα "λαζαράκια" έδιναν το σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, όπως ακριβώς παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες. Όσα παιδιά είχε η οικογένεια τόσους "λαζάρηδες" έπλαθαν και στη θέση των ματιών έβαζαν δυο γαρίφαλα. Στην Κω οι αρραβωνιασμένες θα έφτιαχναν ένα λαζαράκι σε μέγεθος μικρού παιδιού, γεμισμένο με χίλια δυο καλούδια και κεντημένο σχεδόν σαν τις κουλούρες του γάμου, για να το στείλουν στο γαμπρό. Τα "λαζαρούδια" πολλές νοικοκυρές τα γέμιζαν με αλεσμένα καρύδια, αμύγδαλα, σύκα, σταφίδες, μέλι, πρόσθεταν πολλά μυρωδικά και τα παιδιά ξετρελλαίνονταν να τα τρώνε ζεστά.<br /><br /><br />Λαζαράκια<br /> <br /> <br />Υλικά<br />1 κιλό αλεύρι, 1 φακελάκι ξερή μαγιά, 1 φλιτζάνι γάλα ζεστό, περίπου 150 γρ. ζάχαρη, 1 κουταλιά κανέλα, 1 κουταλάκι αλάτι, λίγο γλυκάνισο, 2 φλιτζάνια χλιαρό νερό, περίπου 3 κουταλιές λάδι, καρύδια ολόκληρα για το πλάσιμο<br /><br />Εκτέλεση: Ετοιμάζουμε το προζύμι από το προηγούμενο βράδυ, διαλύοντας τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό και το ανακατεύουμε με ενάμισι φλιτζάνι αλεύρι. Το αφήνουμε σκεπασμένο. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το βάζουμε σε μία λεκάνη. Κάνουμε μία λακκούβα στη μέση και ρίχνουμε όλα τα υλικά μαζί με το προζύμι. Ζυμώνουμε έως ότου γίνει η ζύμη μαλακή, αφράτη και δίχως να κολλάει. Παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης και τα πλάθουμε σε σχήμα κορδονιού. Βάζουμε ένα καρύδι στο κέντρο και διπλώνουμε τα δύο άκρα του κορδονιού, στριβοντάς τα μεταξύ τους. Παίρνουμε λίγη ζύμη, πλάθουμε μικρά επτά κορδόνια και τα βάζουμε ανά δύο σε σχήμα σταυρού πάνω σε κάθε καρύδι. Ψήνουμε στους 200 βαθμούς Κελσίου για 20 λεπτά περίπου.<br /><br />Τα «Λαζαράκια» τα έφτιαχναν το Σάββατο του Λαζάρου και τα έδιναν στα παιδιά.<br />και φυσικα σας χρωσταω το 2ο μερος για την πασχαλια....αλλα θα το βρουμε στην πορεια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2951516504718264167?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-73031908394593985212009-04-01T18:26:00.003+03:002009-04-01T18:31:15.767+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SdOHvEKpE4I/AAAAAAAAAkc/5UuBVxzyLAM/s1600-h/Syringa.vulgaris(01).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SdOHvEKpE4I/AAAAAAAAAkc/5UuBVxzyLAM/s400/Syringa.vulgaris(01).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319744827496665986" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">σύριγγα ή πασχαλιά, ανήκει στην οικογένεια οleaceae. <br />Κατάγεται από το Περού και ταξίδεψε στην Ευρώπη κάπου στον 16ο αιώνα. <br />Το όνομα του γένους (syringa) πιθανόν προέρχεται από την ελληνική λέξη «σύριγξ». <br />Το όνομα του είδους, vulgaris, στα λατινικά σημαίνει κοινό. <br />Τα άνθη της πασχαλιάς, που θα βρείτε τον Μάιο, έχουν γεύση λεμονιού, με έντονο λουλουδένιο τόνο.<br />Μη δινετε σημασια,το πρωι στον Περιβολο της Παναγούδας είδα την πρώτη ανθισμένη πασχαλιά.<br />20 βαθμοί για,σιγά μην περιμενει το Μάιο!<br />Φυλλοβολος θαμνος.<br />Άνθη ερμαφροδιτα εχουν δλδ και αρσενικα και θηλυκα οργανα.<br />Γονιμοποιουνται από μελισσες και λεπιδοπτερα,προσοχη με τα εντομοκτονα,μη μεινει στειρο το φυτο.<br />By the way,ΠΡΟΣΟΧΗ με τα φαρμακα γενικοτερα,οι μελισσες εχουν την ταση να μεταφερουν στις τριχες των ποδιων τους υπολειμματα φυτοφαρμακων στην κυψελη με απότελεσμα να δηλητηριαζεται ΟΛΗ!<br />Η Πασχαλια προσελκυει γενικοτερα κάθε ειδος αγριας ζωης,ζουζουνια κι αλλα τετοια.<br />Προτιμα ελαφρα αμμωδη εως βαρια πηλωδη εδαφη.<br />Ουδετερο pH ή ελαφρα αλκαλικο αλλα μπορει να μεγαλωσει και σε πολύ αλκαλικα εδαφη.<br />Αυτο που δεν της αρεσει οπως καταλαβατε ειναι τα οξινα εδαφη.<br />Θελει ηλιο,δεν γουσταρει τη σκια και θελει υγρο εδαφος.<br />Αντιπυρετικο<br />Καλο για στοματικες πλυσεις<br />Τονωτικο<br />Ο φλοιος και τα φυλλα μασιουνταν από τα παιδια για τον πονολαιμο.<br />tip:υπαρχει και σε λευκο χρωμα αλλα κατοπιν εμπειριας σας λεω οτι ΔΕΝ βαζουμε λευκες και μωβ μαζι στο ιδιο βαζο γιατι μαραινονται οι λευκες ταχυστα!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7303190839459398521?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-70145834840746968542009-03-02T18:24:00.001+02:002009-03-02T18:24:59.359+02:00Ο Μαρτιος ειναι ο πρωτος μηνας του ρωμαικου εορτολογιου κι εχει διατηρησει στη λαικη παραδοση συνηθειες που σχετιζονται με την πρωτοχρονια.<br />Θεωρειται και αρχη του καλοκαιριου αφου "απο Μαρτη καλοκαιρι κι απο Αυγουστο χειμωνα"<br />τις πρωτες μερες του μαρτη πρεπει να ειμαστε προσεχτικοι γιατι οπως πιστευεται ειναι ιδιαιτερα επικινδυνες για τα υφασματα και τα ξυλα.<br />Ετσι δεν κοβουν ξυλεια για τις οικοδομες γιατι την τρωει το σαρακι.<br />Οι πρωτες μερες του επισης ιδιαιτερη σημασια για την προγνωση του καιρου κι οσοι ξερουν τα σημαδια κανουν ποβλεψη,τα περιφημα μερομηνια.<br />Την Πρωτομαρτια τα παιδια γυρνουσαν απο σπιτι σε σπιτι κρατωντας ξυλινα ομοιωματα χελιδονιων με ή χωρις κουδουνακια στο λαιμο που τα χτυπουσαν ρυθμικα κι ελεγαν ενα τραγουδι για τον ερχομο της Ανοιξης που την φερνουν τα χελιδονια.<br />Αρχαια συνηθεια που εχει διασωθει μεσω του Βυζαντιου με εξαιρετικη ομοιοτητα<br /><br />Χελιδονα εφτασε <br />απ'τη μαυρη θαλασσα<br />θαλασσαν επερασα<br />και στερια δεν ξεχασα<br />κυματα κι αν εσχισα<br />εσπειρα,κονομησα<br />Εφυγα κι αφηκα συκα<br />και σταυρον και θημωνιτσα<br />Κι ηρθα τωρα κι ηυρα φυτρα<br />κι ηυρα χορτα,σπαρτα,βλιτρα<br />βλιτρα,βλιτρα,φυτρα,φυτρα<br />συ καλη νοικοκυρα<br />εμπα στο κελλαρι σου<br />να κερασεις τα παιδια.<br /><br />Μαρτης μας ηρτε<br />καλως μας ηρτε<br />Τα ορη ανθιζονε,<br />οι καμποι λουλουδιζουνε<br />οι χελιδονες ερχουνται<br />και πανε στις φωλιες τους<br />Μαρτη,Μαρτη μου καλε<br />και Απριλη δροσερε.<br />Τη Λαμπρη μας εφερες<br />τον παπα μας εχειρες<br />Μπηκε μηνες θαλασσα,<br />θαλασσα την περασε<br />εκατσε και λαλησε.<br /><br />Γνωστος κι ο μαρτης,το βραχιολακι απο ασπρο και κοκκινο νημα που φορανε στον καρπο τα παιδια για να τα προφυλαξουν απο τις καυτερες ακτινες του ηλιου που ειναι επικινδυνες το Μαρτιο.Ειδικα τα κοριτσια επρεπε να προσεχουν μην τα καψει ο ηλιος κι η παροιμια λεει επ'αυτου " Οπου εχει κορην ακριβη,το Μαρτη ηλιος μην τη δει"<br />Τα παιδια μολις εβλεπαν χελιδονι εβγαζαν το Μαρτη και τον πετουσαν στα δεντρα για να τον παρουν τα χελιδονια ή ο πελαργος.Αλλου τον εβαζαν κατω απο πετρα επι 40 μερες και παρατηρουσαν αν πηγαιναν να φωλιασουν εκει μυρμηγκια.Αλλου τον εκαιγαν με λαμπαδα ή στο ψησιμο του αρνιου το Πασχα.<br />Σε πολλες περιοχες της χωρας τα παιδια τουτη τη μερα γυρνουσαν τα σπιτια χτυπωντας κουδουνια και μεταλλικα θορυβωδη αντικειμενα 'η σπαζοντας πηλινα σκευη για να διωξουν τα ζουζουνια -ψυλλους,κοριους,μυρμηγκια,φιδια και ποντικια λεγοντας:<br />Οξω ψυλλοι και κοριοι <br />μεσα Μαρτης και χαρα<br />και καλη νοικοκυρα.<br /><br />Βεβαια οι αποτομες αλλαγες του καιρου του εχουν εξασφαλισει κι ονοματα οπως Γδαρτης,Παλουκοκαφτης αφου πολλες φορες τα κρυα ηταν τοσο εντονα που αναγκαζονταν να καψουν ακομα και τα ξυλα του φραχτη!<br />Γενικοτερα παντως,ολες οι γιορτες του Μαρτη σχετιζονται με εθιμα αποτροπης των επιβλαβων ζωυφιων,τρωκτικων κι ερπετων.<br />Των Αγιων Σαραντα στις 9 Μαρτιου πηγαιναν στην εκκλησια κουκουλοσπορο(σπορο μεταξοσκωληκα) για να ευλογηθει και προσεφεραν στις ψυχες σαραντοπιτα.<br />Τη μερα του Ευαγγελισμου παλι τα παιδια γυρνουσαν στον οικισμο,χτυπουσαν μεταλλικα αντικειμενα ή εσπαζαν πηλινα σκευη για να φυγουν τα ζωυφια και τα ερπετα.<br />Σε οροσμενες περιοχες αφηναν τα χειμαδια κι ανεβαιναν στα βουνα.<br />Στη Σητεια της Κρητης λενε για παραδειγμα λενε για του Ευαγγελισμου "κουρευγε,κουδουνωνε και στα ορη ανεβαινε" <br /><br />Καλο μηνα και καλη Σαρακοστη :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7014583484074696854?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-26364919054051460822009-02-22T22:25:00.002+02:002009-02-22T22:39:23.138+02:00Η Καθαρη Δευτερα ειναι η συνεχεια της Αποκριας.Εχουμε λοιπον πληθωρα δρωμενων που σκοπο εχουν την ευετηρια.<br />Ενα απο αυτα-αγνωστο σε μενα- ηταν κι ο Καλογερος.Δρωμενο της Θρακης που γινοταν την Καθαρη δευτερα.Δυο καλογεροι που εκλεγονταν καθε 4 χρονια απο τους εγγαμους,η μπαμπω με το 7μηνιτικο παιδι της,δυο κοριτσια ή νυφες(αγαμοι νεοι),δυο κατσιβελοι και δυο χωροφυλακες ειναι τα προσωπα.Οι καλογεροι μεταμφιεσμενοι με δερματα ζωων και προσωπιδες απο δερματα οι οποιοι φερουν κουδουνια και δοξαρι(τοξο).<br />Οι κατσιβελοι κατασκευαζουν υνι,συμβολο της γονιμοτητας της γης.<br />Γινεται λοιπον εικονικη αροση με ανθρωπους ζεμενους κι οχι ζωα.<br />Ο ενας καλογερος ξαφνικα θελει να νυμφευθει και βρισκει τη νυφη.Ο αλλος καλογερος-κουμπαρος τον σκοτωνει κι η νυφη θρηνει.Καποια στιγμη,ο νεκρος ανασταινεται.Ο δαιμονας της φυσης φονευεται σε ακμαια ηλικια για να μην πεθανει απο γεροντικο μαρασμο και στη συνεχεια ανασταινεται.<br />Το τελευταιο μερος ειναι τελετουργικη αροση μπροστα στην εκκλησια με καινουργιο αλετρι και ζυγο και επισης εικονικη σπορα.<br />Ολες αυτες οι παραστασεις παραπεμπουν στα εξ αμαξης των αρχαιων αθηναιων,στα κατ'αγρους διονυσια,στους χοας και τα ληναια.<br />Αναλογα δρωμενα ειχαμε και σε αλλες περιοχες οπως το Ζαφειρη στην Ηπειρο,τους Μαηδες στο Πηλιο αργοτερα,το Μπεη,τον Κιοπεκμπεη,τους Πιτταραδες,την ΚΟρελλα στη Σκυρο,το θανατο-κηδεια του Καρναβαλου,το βλαχικο γαμο στη Θηβα,το καρναβαλι του Σοχου,τη Σουσα στη Μυτιληνη κ.α.<br />Η Καθαρη Δευτερα ειναι η πρωτη μερα της Μεγαλης Σαρακοστης.Συνεπως,αυτη τη μερα δεν καταναλωνονται τα υπολοιπα της Τυρινης γιατι καθαριζονται ακομα και τα πιατικα.Η εννοια της αλλαγης τονιζεται και με την εξοδο στη φυση οπου καταναλωνονται νηστισιμα φαγητα και αζυμο ψωμι,η λαγανα,χωρις προζυμι δλδ.<br />Στον Τυρναβο,γνωστο ειναι πια οτι μαγειρευεται το μπουρανι,μια χορτοσουπα αλαδωτη απο σπανακι,ρυζι και λιγο ξυδι και τραγουδιουνται ασεμνα αποκριατικα τραγουδια.<br />Ουσιαστικα ειναι μια αποπειρα να παραταθει η Αποκρια παρα να υποδεχτουμε την αυστηρη Σαρακοστη που ερχεται.<br />Παλιοτερα βεβαια τα εδεσματα ηταν λιγο πιο λιτα π.χ. ταραμας,χαλβας,κρεμμυδια φρεσκα,ραπανακια και θαλασσινα που τα μαζευαν επιτοπου σε καποιες περιοχες και τα εβραζαν αλαδωτα.<br />Ετσι ειχαν νοημα τα οσα λεγονταν αποχαιρετωντας τον καρναβαλο...<br />"Εμεις ετουτον κλαιομεν ,εμας ποιος θα μας κλαψει,οπου το σκορδοκρεμμυδο τ'αντερα θα μας καψει(κρητη)" <br />"Ο λαζανας ψυχομαχει κι ο μακαρουνης κλαιει κι ο κρομμυδος σουσουραδει απανω στο τραπεζι"<br /><br />και μερικα σκωπτικα τραγουδια απο αυτα που τραγουδουσε κι η γιαγια μου μαζι με τις αδερφες,νυφαδες και κουνιαδες της οταν μαζευονταν στο σπιτι για να γιορτασουν τα κουλουμα ολοι μαζι.<br /><br />Το μουνί το λένε Γιώτα<br />και τον πούτσο Παναγιώτα.<br />Και τον πούτσο Παναγιώτα<br />κι όποιον θέλεις σύρε ρώτα.<br /><br />Κι όποιον θέλεις σύρε ρώτα,<br />το κεφάλι μπαίνει πρώτα.<br />Το κεφάλι μπαίνει πρώτα<br />και τ' αρχιδια κλείν' την πόρτα.<br />----------------------------------<br />Ένα μουνί παινεύτηκε<br />σ' ανατολή και δύση<br />πως δεν ευρέθη πούτσαρος<br />να πάει να το γαμήσει<br /><br />Κι ο πούτσος μου που τ' άκουσε<br />πολύ του κακοφάνη<br />βάζει στ' αρχίδια του φτερά<br />και τρέχει και το φτάνει<br /><br />Βρε συ, βρε συ παλιόμουνο<br />τι έχεις και παινιέσαι;<br />στον κόσμο που γεννήθηκες<br />πρέπει για να γαμιέσαι<br />----------------------<br /><br />Και μερικα απο την Κοζανη<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Στης Ακρίβειας Τουν Κιρό</span> <br /><br />Στης ακρίβειας του κιρό <br /><br />χάλιψα να παντριφτώ <br /><br />πήρα σβάρνα τα χουριά <br /><br />Σπούρτα , Βάντσα, Κισαριά. <br /><br />Βρήκα μια χουντρή γυναίκα <br /><br />που ’τρουγιν όσου για δέκα. <br /><br />Δέκα φούρνοι παξιμάδι <br /><br />γιόμα, βράδυ δεν τη φτάνουν. <br /><br />Κι τ’ Διφτέρα τ’ χαραή <br /><br />προυβατίνα μ’ ένα αρνί. <br /><br />Κι σαν πάει να κατουρήσει <br /><br />μύλους να ’ταν θα γυρίσει <br /><br />κι σαν πάει για να κλάσει <br /><br />πύργους να ’ταν θα χαλάσει. <br />-------------------------------------------------<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Γέρασα Κι Δεν Μπουρώ <br /></span><br />Γέρασα κι δεν μπουρώ <br /><br />τα τραγούδια μου να πω. <br /><br />Γλεπου νιες κι είμι ζηλιάρης <br /><br />είμι κι παραπουνιάρης. <br /><br />Σώπα πάππου μου μην κλαις <br /><br />θα γιράσουνι κι αυτές <br /><br />κι θα γίνουνι γριές. <br /><br />Κι ου πάππους μι τη μπάμπου <br /><br />έπισαν για να πλαγιάσουν <br /><br />κι χατήρ΄ να μη χαλάσουν. <br /><br />Μώρι πάππου μ τι ’ν’ αυτά <br /><br />μην ξυπνήσουμι τ’ φαμπλιά <br /><br />κι πάρ΄ χαμπάρ΄ η γείτουνιά. <br />----------------------------<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Κλουσαρά </span><br /><br />Έβαλα μια κλουσαρά <br /><br />μι σαρανταπέντι αβγά <br /><br />το ’να βγήκιν κλο-κλο-κλο <br /><br />τ’ άλλου βγήκιν ξιου-ξιου-ξιου. <br /><br />Βγήκιν κι ένας πιτεινός <br /><br />πάει στουν πέρα μαχαλά <br /><br />να ξυπνάει την παπαδιά. <br /><br />Παπαδιά πού πάει παπάς; <br /><br />Πάει στου μύλου ου κιρατάς. <br /><br />Παπαδιά που πάει παπάς; <br /><br />Πλάκουνι κι μη ρουτάς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2636491905405146082?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-52345410671495657592009-02-17T11:34:00.002+02:002009-02-17T11:37:26.597+02:00Εχουμε και λεμε λοιπον...<br /><br />Πρωτη κυριακη της αποκριας=Προφωνη ή Απολυτή,πιστευεται ότι οι ψυχες των πεθαμενων ελευθερωνονται και κυκλοφορουν στη Γη.<br />Κινδυνος για τους ζωντανους που πρεπει να τις καλοπιασουν γι’αυτό με την πρωτη μπουκια λενε "θεος σχωρεστον"<br /><br />Δευτερη Κυριακη= Κρεατινη ή Ολοκριγιά<br />Τουτη είναι η βδομαδα κατά την οποια δε νηστευεται-καταλυεται-η Τεταρτη κι η Παρασκευη γι’αυτό και τη λενε κι Αρτσι-Βουρτσι(καμια σχεση με τη γνωστη ηθοποιο) γιατι όλα γινονται ανω-κατω.<br />Η Πεμπτη αυτης της εβδομαδας είναι η Τσικνοπεμπτη.<br />Σε μερικες περιοχες την Τσικνοπεμπτη φτιαχνουν πιλαφι με κρεας και το μοιραζουν <br />στους φτωχους γιατι τη μερα αυτή «θα τσικνωσει τη γωνια του κι ο φτωχος»<br />Θα ψησει στη φωτια χοιρινο κρεας ή άλλο (χοιροσφαγια),θα μοσχοβολησει τον αερα.<br />Ακομη τουτη τη μερα γινονται συνεστιασεις,οικογενειακες συγκεντρωσεις και οι ανθρωποι ντυνονται μασκαραδες.<br />Γινονται επισης και συνεστιασεις δασκαλων και μαθητων σε επαγγελματικο επιπεδο (μαστοροι και τσιρακια)<br /><br />Η επομενη βδομαδα είναι η Τυρινη ή μακαρονου ή Τρανη αποκρια.<br />Την Κυριακη κορυφωνονται οι εορτασμοι και τα οικογενειακα τραπεζωματα και οι κάθε ειδους μαζωξεις.<br />Το βραδυ της Τυρινης μαζευονται στο σπιτι του γηραιοτερου της οικογενειας για να γλεντησουν και να συγχωρεθουν γιατι στη Σαρακοστη θα μπουμε σε νηστεια και καθαρισμο σωματος ΚΑΙ ψυχης(κυριως ψυχης τολμω να πω)<br />Τρωμε πιτες και τυροκομικα,χειροποιητα μακαρονια και παιζουμε το «χασκα» με αβγο ή χαλβα<br /><span style="font-weight:bold;">Τι είναι ο χασκας τωρα;</span><br />Η μανα του σπιτιου,παιρνει ένα σφιχτο βρασμενο αυγο,το καθαριζει και το δενει με νημα που το στερεωνει στην ακρη ενός ξυλου μηκους περιπου ενός μετρου.<br />Μολις τελειωσει το τραπεζι της Τυρινης παιρνει το ξυλο με το αυγο κι αρχιζει να το περιφερει μπροστα στο στομα ολων σαν εκρεμες και οποιος το πιασει είναι ο νικητης.<br />Ευχονται μαλιστα»με αυγο το κλεινω,με αυγο να το ανοιξω»εννοωντας το Πασχα με το κοκκινο αυγο.<br />Αλλου αντι για αυγο βαζουν χαλβα.<br /><br />Αυτά προς το παρον,μη με βαρεθειτε κιολας :-)<br />Η Καθαρα Δευτερα εχει δικο της…τροπαρι,χαχαχα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5234541067149565759?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-15402003139518217392009-02-07T18:27:00.002+02:002009-02-07T18:50:26.622+02:00Η πρωτη βδομαδα της Αποκριας ονομαζεται Προφωνή ή Απολυτή και πιστευεται οτι αυτη τη μερα ελευθερωνονται οι ψυχες και κυκλοφορουν στον επανω κοσμο.<br />Τα Σαββατα της Αποκριας λοιπον ειναι Ψυχοσαββατα.Πώς συνδυαζονται τα γλεντια και τα ξεφαντωματα με τη λατρεια των νεκρων;<br />Ας δουμε μερικα απο αυτα τα εθιμα...<br /><br />Στην Κρητη πιστευουν οτι το Ψυχοσάββατο οι ψυχές κάθονται στα δέντρα και μας βλέπουν. Αν κόψεις ένα κλαδί θα πέσουν κάτω και θα παραπονεθούνε… για αυτό την παραμονή και ανήμερα του Ψυχοσάββατου δεν κόβουν δέντρα. <br />Πηγαίνουν κόλλυβα στην εκκλησία και μετά τη λειτουργία τα μοιράζουν. <br /><br />Πηγαίνοντας πίσω στους αρχαίους Έλληνες, αυτή ήταν μια εποχή γιορτής για την αναμονή της άνοιξης.Αυτή η γιορτή περιελάμβανε τελετουργικά αφιερωμένα και στην "νέα ζωή" (το μπουμπούκιασμα των δέντρων, των κλημάτων, των λουλουδιών, κτλ.) και στις ψυχές των νεκρών που πίστευαν ότι ανέβαιναν στον "πάνω κόσμο" περίπου την 1η Μαρτίου. Με την ανατολή του χριστιανισμού η εκκλησία προσπάθησε να υποβαθμισει τις παγανιστικές τελετές και να τις αντικαταστήσει με χριστιανικές πρακτικές. Για αυτό, κατά την διάρκεια αυτών των ημερών βρίσκουμε την πρακτική ειδικών λειτουργιών και μνημοσύνων στα τρία Ψυχοσάββατα όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν βρασμένο σιτάρι (κόλιβα) στην εκκλησία και τα μοιράζουν στο εκκλησίασμα μετά την λειτουργία στην μνήμη των αγαπημένων τους. Αυτά τα Σάββατα είναι τα δύο Σάββατα πριν την "Κυριακή της Απόκρεω " και την "Κυριακή της Τυρινής"και το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα-η μέρα των Αγ.Θεοδώρων.Υπάρχει ενα παλιό έθιμο στο οποίο μαντεύετε ποιόν θα παντρευτείτε. <br />Βάζετε λίγο σιτάρι κάτω από το μαξιλάρι σας και προσεύχεστε στους Αγ.Θεοδώρους να σας αποκαλύψουν τον μελλοντικό σας σύζυγο στο όνειρό σας. <br />Αυτό,απο την Αρκαδια...<br /><br /><br />Επειδη λοιπον οι νεκροί πιστεύεται ότι βρίσκονται ήδη από την αρχή του Τριωδίου στον επάνω κόσμο. Τα πράγματα λοιπόν είναι... επικίνδυνα για τη ζωή. Ετσι πρέπει να τις καλοπιάσουν για να βοηθήσουν στην αναπαραγωγή της ζωής και στη βλάστηση της φύσης. Την ίδια περίοδο,οι αρχαίοι Αθηναίοι γιόρταζαν τα Ανθεστήρια (γιορτή των λουλουδιών και των νεκρών), οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί τα Λεμούρια, Ροσάλια ή Ρουσάλια. <br /><br />Ο στόχος της χαρούμενης γιορτής είναι να χαιρετίσουν και να εξευμενίσουν τη γη, στην οποία βρίσκεται θαμμένος ο κόκκος του σίτου, έτσι,τώρα που ετοιμάζεται να έρθει η Ανοιξη και να βλαστήσουν όλα, να είναι πλούσια η σοδειά από την οποία κρέμεται η ίδια η ζωή. Ετσι μέσα στα γλέντια καλό είναι να θυμάται ο άνθρωπος αυτούς που είναι θαμμένοι στη γη για να συνειδητοποιεί ότι κι αυτός είναι σαν τον κόκκο του σίτου, που βλασταίνει και πεθαίνει.<br /><br />Μαζί με τη χαρά, η ψυχή, βιώνει και τη λύπη για τη θνητότητα του ανθρώπινου είδους. Γι' αυτό και σύντομα προσδοκά το μήνυμα της Ανάστασης.<br /><span style="font-weight:bold;">ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ</span><br /><br />Τα κόλλυβα δεν είναι σύγχρονη συνήθεια αλλά προ-χριστιανική και η λέξη προέρχεται από τη λέξη «κόλλυβος» που σήμαινε τον κόκκο του σίτου και ένα μικράς αξίας νόμισμα. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι προσέφεραν στους νεκρούς την πανσπερμία ένα μείγμα σιταριού και άλλων καρπών. Σε ανασκαφές (στη Θεσσαλία) έχουν βρεθεί υπολείμματα σιταριού ξηρών καρπών και ροδιού μέσα σε πανέρι.<br /><br />Σήμερα τα λένε και απλά «σιτάρι» πιθανόν για να αποσιωπούν τη λέξη κόλλυβα, που συνδέεται με μνημόσυνα και συνεπώς με τον πόνο. Σε πολλά μέρη,το ίδιο τελετουργικό παρασκεύασμα το φτιάχνουν και για τους ζωντανούς την παραμονή της ονομαστικής τους γιορτής και τα λένε «σπερνά» επειδή τα πηγαίνουν στην εκκλησία την παραμονή για να «διαβαστούν» στον εσπερινό.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τα υλικά των κολλύβων</span><br /><br />Οι νοικοκυρές πάντα βάζουν τα δυνατά τους να φτιάξουν όσο μπορούν καλύτερα τα κόλλυβα για να τιμήσουν τη μνήμη των νεκρών.<br /><br />Το βασικό υλικό είναι το σιτάρι, σύμβολο της γης.<br />Απαραίτητη είναι και η σταφίδα δηλαδή το ξερό σταφύλι που συμβολίζει τη γλυκύτητα της ζωής και τον Χριστό (εγώ ειμί η άμπελος).<br />Το ρόδι είναι το φρούτο του Kάτω Kόσμου που ο Πλούτωνας έδωσε στην Περσεφόνη για να τη «δέσει» με τον Αδη. <br />Τα ασπρισμένα αμύγδαλα συμβολίζουν τα «οστά τα γεγυμνωμένα» καιμας θυμίζουν την κοινή μοίρα όλων μας ενώ ο μαϊντανός εκφράζει την ευχή ο αγαπημένος μας να αναπαυτεί «εν τόπω χλοερώ...».<br /><br />ΥΛΙKΑ<br /><br />½ κιλό σιτάρι άσπρο σκληρό<br />½ κουταλάκι αλάτι<br />1½ φλιτζάνι σταφίδες μαύρες<br />3/4 φλιτζάνι σταφίδες ξανθές<br />200 γρ. ασπρισμένα αμύγδαλα ελαφρά ψημένα<br />150 γρ. καρύδια κομμένα και ελαφρά ψημένα<br />3 κουταλιές σουσάμι ψημένο<br />½ φλιτζάνι τριμμένα φουντούκια<br />½ φλιτζάνι τριμμένα μπισκότα ή αλεσμένα αφράτα στραγάλια<br />1½ φλιτζάνι σπόρους ροδιού<br />1 κουταλάκι κανέλα<br />1 φλιτζάνι μικρά χρωματιστά κουφέτα<br />1 κουταλιά φυλλαράκια μαϊντανού<br /><br />ΕKΤΕΛΕΣΗ<br /><br />Πλύντε καλά το σιτάρι και βάλτε το να βράσει με άφθονο νερό και το αλάτι. Οταν είναι έτοιμο (προσέξτε να μη διαλυθεί) βγάλτε το με τρυπητή κουτάλα στο σουρωτήρι και ξεπλύντε το με άφθονο δροσερό νερό για να φύγει η κόλλα του. Απλώστε διπλή πετσέτα και απλώστε το επάνω να σουρώσει εντελώς. Μετά από 5-6 ώρες ανακατέψτε το με όλα τα υλικά.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ΠΡΟΣΟΧΗ: αλλοιώνονται εύκολα γι' αυτό βάλτε τα στο ψυγείο.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1540200313951821739?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-71257692906256284772009-01-30T09:16:00.004+02:002009-01-30T09:31:32.470+02:00πραγματοποιω την απειλη μου και επιστρεφω δημητρια!<br />Καποιοι νομιζουν οτι ο Φεβρουαριος ειναι ο μηνας με τις λιγοτερες γιορτες πραγμα που ισως ειναι σωστο.Απο την αλλη εχει λιγες και σημαντικες γιορτες που κατεχουν μεγαλο κομματι στη λαογραφια μας.<br />Λοιποοοον,για τον Αγιο Τρυφωνα σας ειπα,βοηθεια μας.<br />Τωρα θα σας πω για τον Αγιο Συμεων...3 του μηνα,ο καλος ανθρωπος που δεχτηκε τον Ιησου στο Ναο κατα το εθιμο.Προστατης των βρεφων και των εγκυων.<br />Τον τιμουσαν ιδιαιτερα επειδη παρερμηνευοντας το ονομα του "ο Αγιος Συμεων σημειωνει"δινει σημαδια δλδ συμφωνα με τη μαμα μου.<br />Σημαδια οπως σκιες στο δερμα,περιεργες ελιες,ουλες,ανατομικες ανωμαλιες κ.λπ.<br />Απο οτι ειδα ομως στη Θρακη κυριως,συνηθιζεται να μιλουν για τα Συμογιορτα,το τριημερο που αρχιζει με τη γιορτη του Αγ.Τρυφωνα,περιλαμβανει τη γιορτη της Υπαπαντης και κλεινει με τη γιορτη του αγιου Συμεων.<br />Τα Συμόγιορτα και τις τρείς μέρες οι έγκυες δεν πρέπει να εργασθούν, γιατί τα σημεία "τρίβουνται και πλάθουνται τις δυο πρώτες μέρες και την τρίτη του Αη Συμειού φαίνουνται".<br /><br />0 Τρυφος τρίβ' τα κόκκαλα η Παναγια τα πλάθ' και ο Συμειός τα δείχν'.<br /><br />Ο Αή - Συμειός πήγε στο αμπέλι να κλαδεύσει, γυρνά το κλαδευτήρι και κόβει την μύτη του και έμεινε συμειωμένος.<br /><br />Το πρωί τον Αγίου Τρύφωνα που θα σηκωθει η εγκυος θα αγκαλιάσει με τα δύο της χέρια τη γωνιά του σπιτιού της και θα πει...<br /><br />"Οτ' αγκαλιάσω σήμερα, κι' αυταίς τις τρεις τις μέραις στη θάλασσα και στα βουνά και στ' άκαρπα τα δένδρα"<br /><br />Υστερα σέρνει τα χέρια της στο ηλίσιο ντουβάρι και λέγει:<br />"Στα άγρια βουνά και στ' άκαρπα τα δένδρα και στα καμποπούλια να γίνουν τα σημειά".<br />Μερικές στολίζονται, βάζουν κοκκινάδι στα μάγουλα για να γίνει το μωρό όμορφο.<br /><br />Η έγκυος,άν κατ' ανάγκην εργασθεί, θα εργασθεί κρυφά, αν την δεί κανείς και το μελετήσει, τότε το παιδί γεννιέται σημειωμένο, ελαττωματικό με δάκτυλα κομμένα, η κολλημένα, μύτη κομμένη, με μελανιά η σημάδι που έχει σχήμα του πράγματος που κρατούσε στα χέρια της εκείνη την ώρα.<br /><br />Αν έξαφνα την δούν πώς εργάζεται, για να μη βγει το συμειό σε μέρος που φαίνεται και ασχημίσει το παιδί, πιάνει μέρος του σώματός που και να βγεί να μη φαίνεται και λέγει μέσα της: εδώ να βγεί. <br />Οταν γεννηθεί το μωρό έχει το σημάδι σ' εκείνο το μέρος.<br /><br />Και ο άνδρας,όταν η γυναίκα του είναι έγκυος,πρέπει και αυτός να μην εργασθεί φανερά μήπως τον δεί άλλος και το μελετήσει.<br /><br />Ακόμα κι όσοι έχουν ζωα εγκυμονούντα,ακόμα κι αυτοί δεν εργάζονται ή εργάζονται κρυφά για να μη βγουν τα νεογέννητα...ζαβά,σημειωμένα.<br /><br />...εχουμε και συνεχεια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7125769290625628477?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-22512738143128499032009-01-27T15:00:00.002+02:002009-01-27T15:13:41.953+02:00ερχεται,ερχεται,μην ξεχνιεστε και μην ξεγελιεστε...<br />Πανηγυρικη εισοδος με μια σπουδαια γιορτη...γκραν πρεμιερ,με του Αγιου Τρυφωνος!<br />Την πρώτη Φεβρουάριου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη του,του προστάτη των αμπελουργών.<br />Ο Άγιος Τρύφων γεννήθηκε στην Λάμψακο, παραλιακή πόλη της Φρυγίας και μαρτύρησε στη Νίκαια της φρυγικής Βιθυνίας το 249 μ.Χ., επί αυτοκρατορίας Δεκίου. <br />Ο Άγιος Τρύφων, πολιούχος της Νίκαιας, συνδέεται με το κρασί επειδή κατάγονταν από μια περιοχή που ήταν απο τους μεγαλύτερους αμπελότοπους της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Η θέση της γιορτής του στον ετήσιο κύκλο πρέπει να έπαιξε επίσης ρόλο στην καθιέρωση του Αγίου ως προστάτη των αμπελουργών.<br />Η εορτή του Αγίου ο οποίος στις αγιογραφίες κρατά κλαδευτήρι, συμπίπτει με την περίοδο του κλαδέματος των αμπελιών. Σημαντικότατη τεχνική εργασία που χρειάζεται πείρα και γνώση,αφου καθορίζει την πορεία των κλημάτων. <br />Ετσι ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας που επηρεάζει το βλαστικό κύκλο των αμπελιών. <br /><br />Οταν μετά το 1922 οι ελληνικοί πληθυσμοί της Ανατολικής Ρωμυλίας άφησαν τις κατάφυτες από αμπέλια περιοχές και εγκατασταθηκαν στην Ελλάδα, ο Άγιος Τρύφων ήταν ήδη καθιερωμένος ως προστάτης των αμπελουργών στους χριστιανικούς πληθυσμούς της βαλκανικής χερσονήσου ιδιαίτερα στις περιοχές της Μακεδονίας <br />Οι πρόσφυγες όμως από τους αμπελότοπους της Ανατολικής Ρωμυλίας πραγματοποιούν την εντυπωσιακή τελετουργία του κουρμπανιού, αιματηρής θυσίας προς τιμήν του Αγίου Τρύφωνα, που την έφεραν με τις λιγοστές αποσκευές τους και τη μεταφύτευσαν στις νέες τους πατρίδες. <br /><br />«κουρμπάνι» είναι η αιματηρή θυσία ζώων προς τιμήν του Αγίου προκειμένου να ευλογήσει την ανάπτυξη και παραγωγή των αμπελιών. Το ζώο που θυσιάζεται, μαγειρεύεται και προσφέρεται στους πιστούς, αφού «διαβαστεί» από τον ιερέα. Στη συνέχεια ακολουθεί γλέντι με παραδοσιακά μουσικά και χορευτικά συγκροτήματα,συνοδευόμενο από άφθονο τοπικό κρασί και τσίπουρο.<br />Το έθιμο διατηρείται μέχρι τις μέρες μας με διάφορες τελετουργικές παραλλαγές σε πολλά μέρη της Βόρειας Ελλάδας, με χαρακτηριστικότερα δείγματα τα «κουρμπάνια» που τελούνται στη Νέα Αγχίαλο Θεσσαλονίκης, στη Γουμένισσα του Ν. Κιλκίς, στη Στενήμαχο Ημαθίας και στο Τρίλοφο Ημαθίας.<br /><br />Για δειτε ομως τα κουρμπανια της περιοχης Νομού Θεσσαλονίκης,πλιζ!<br /><br /> Τα Κουρμπάνια στη Γέφυρα Νομού Θεσσαλονίκης<br />Το Τοψίν έχει 2500 κατοίκους, 500 γηγενείς και 2000 πρόσφυγες από τις Μέτρες της Ανατολικής Θράκης και τη Σωζόπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας. Από αυτούς, αμπελουργοί ήταν οι Σωζουπολίτες, οι οποίοι είχαν ήδη ιδρύσει το 1856 Σωματείο που διοργάνωνε τη γιορτή του αγίου Τρύφωνα. <br /><br />Η γιορτή του Αγίου στη Σωζόπολη είχε κυρίως θρησκευτικό χαρακτήρα. Οι αμπελουργικές οικογένειες πήγαιναν στην εκκλησία σταφύλια διατηρημένα από τον τρύγο σε άμμο και αλεύρι. Τα σταφύλια αυτά καθώς και κόλλυβο διαβάζονταν κατά τη λειτουργία. Μετά την απόλυση πήγαιναν όλοι στην αίθουσα του Σωματείου όπου γινόταν διανομή των ευλογημένων σταφυλιών και του κόλλυβου και προσεφέρετο κρασί. <br />Ετσι άρχιζε γλέντι τρικούβερτο που κρατούσε ως το πρωί και ο “αη Τρύφους” έδειχνε και τ’άλλο, το... Διονυσιακό του πρόσωπο. Μόλις εγκαταστάθηκαν στη Γέφυρα, το 1926, οι Σωζουπολίτες ίδρυσαν τον Αμπελουργικό Πιστωτικό Συνεταιρισμό Γέφυρας “Η Σωζούπολη”. Παρόλο που δεν είχαν ακόμη καλά καλά φυτέψει τα αμπέλια τους, άρχισαν να γιορτάζουν τον άγιο Τρύφωνα. Μετά τη λειτουργία συγκεντρώνονταν σε ένα κέντρο και γλεντούσαν. <br />Ούτε λόγος βέβαια για δουλειά στ’αμπέλια τη μέρα εκείνη. Σήμερα, παρόλο που η Γέφυρα έχει ελάχιστα αμπέλια, η μνήμη του αγίου Τρύφωνα συνεχίζει να τιμάται με πίστη στην παράδοση. Την παραμονή τελούνται τα “προεόρτια”: κομπανία με παραδοσιακά όργανα γυρίζει το χωριό, διατίθεται κρασί και δημιουργείται αυθόρμητο γλέντι. Ανήμερα του Αγίου γίνεται λειτουργία στην Παναγία τη Ρευματοκρατούσα και διαβάζεται κόλλυβο και σταφύλια, τα οποία διανέμονται πριν γίνει περιφορά της εικόνας του αγίου. Στη συνέχεια μοιράζεται αγορασμένο βραστό μοσχαρίσιο κρέας. Το γλέντι με κρασί και χορό στην πλατεία της Ανω Γέφυρας κρατά έως αργά.<br /><br />Τα Κουρμπάνια στη Νέα Αγχίαλο νομού Θεσσαλονίκης<br />Η Νέα Αγχίαλος, το παλιό Ιγκλις, έχει 850 κατοίκους, που κατάγονται όλοι από την Ανατολική Ρωμυλία και συγκεκριμένα από την αμπελουργική Αγχίαλο στα παράλια του Εύξεινου Πόντου. Ελάχιστοι κατάγονται από τον Πύργο και τη Σωζόπολη. Ήταν παραδοσιακά αμπελουργοί και συνεχίζουν να καλλιεργούν αμπέλια και να φτιάχνουν κρασί και τσίπουρο. <br />Αναμενόμενο επομένως είναι να τιμάται η μνήμη του Αγίου Τρύφωνα, την πρώτη Φεβρουαρίου. Αγιος Τρύφωνας εξάλλου ήταν το πρώτο εκκλησάκι που έχτισαν μόλις εγκαταστάθηκαν στο χωριό το 1924-25. <br />Παραδοσιακά οι γυναίκες ετοιμάζουν από το προηγούμενο βράδυ κόλλυβο. Ανήμερα του αγίου μαζεύονται στο παρεκκλήσι, γίνεται Μεγάλος Αγιασμός και διαβάζεται το κόλλυβο. Ύστερα, μαζεύονται σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα δίπλα στην εκκλησία, τους κερνάει η Επιτροπή και γίνεται αυθόρμητο γλέντι με κρασί και μεζεδάκια. <br />Παλιά συνήθιζαν να προσφέρουν για το γλέντι αυτό κάτι φαγώσιμο. Σήμερα η συνήθεια αυτή έχει μάλλον ατονίσει, αφού η Επιτροπή αναλαμβάνει να προμηθεύσει τα χρειαζούμενα. Την ίδια μέρα, οι αμπελουργοί θα ρίξουν αγιασμό στ’αμπέλι.<br /><br />απο το <a href="www.agrotravel.gr">www.agrotravel.gr</a><br /><br />...θα επανελθω δημητρια,σας το λεω....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2251273814312849903?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-19259491729158589822009-01-02T11:13:00.002+02:002009-01-02T11:18:57.091+02:00<span style="font-weight:bold;">«Οι Μωμόγεροι»</span><br /><br />Η λαϊκή φαντασία λέει σχετικά με τους Καλικάντζαρους, ότι βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν τον κόσμο από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα, τότε δηλαδή που τα νερά είναι "αβάφτιστα". Η όψη τους τρομακτική, οι σκανδαλιές τους απερίγραπτες και ο μεγάλος φόβος τους η φωτιά. Στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης εμφανίζεται το έθιμο των μεταμφιέσεων, που φαίνεται πως έχει σχέση με τους καλικάντζαρους.<br />Το έθιμο Μωμόγεροι είναι ζωντανό ακόμα και σήμερα ιδιαίτερα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας όπου οι Πόντιοι κατοικούν. Στην εβδομάδα πριν από το νέο έτος, τα άτομα θα ντυθούν με διάφορα κοστούμια, όπου κάθε κοστούμι συμβολίζει ένα μέρος του πολιτισμού και της λαογραφίας των Ποντίων. Η αρκούδα συμβολίζει τη δύναμη, η ηλικιωμένη γυναίκα ένα σύμβολο του παρελθόντος, η νύφη για το μέλλον, το άλογο για την ανάπτυξη, ο γιατρός για την υγεία, ο στρατιώτης για την υπεράσπιση, την αίγα (κατσίκα) για τα τρόφιμα και ο Άγιος Βασίλης συμβολίζει το νέο έτος που θα φτάσει σε μερικές μέρες. Σήμερα το έθιμο είναι περισσότερο ψυχαγωγικό, ενώ στο παρελθόν ήταν μαγικό. <br /><br />Η ονομασία του εθίμου προέρχεται από τις λέξεις μίμος ή μώμος και γέρος και συνδέεται με τις μιμητικές κινήσεις των πρωταγωνιστών. Αυτοί, φορώντας τομάρια ζώων – λύκων, τράγων ή άλλων - ή ντυμένοι με στολές ανθρώπων οπλισμένων με σπαθιά, έχουν τη μορφή γεροντικών προσώπων. Οι Μωμόγεροι, εμφανίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του δωδεκαημέρου των εορτών, και προσδοκώντας τύχη για τη νέα χρονιά, γυρίζουν σε παρέες στους δρόμους των χωριών και τραγουδούν τα κάλαντα ή άλλους ευχετικούς στίχους. Όταν δύο παρέες συναντηθούν, κάνουν ψευτοπόλεμο μεταξύ τους, ώσπου η μία ομάδα να νικήσει και η άλλη να δηλώσει υποταγή.<br /><br />Παραλλαγές του ίδιου εθίμου, συναντώνται σε χωριά της Κοζάνης και της Καστοριάς, με την ονομασία Ραγκουτσάρια.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τα Ραγκουτσάρια (Καστοριά)</span><br /><br />Μέσ’ την καρδιά του χειμώνα και κατά τη διάρκεια των τελευταίων ωρών του δωδεκαήμερου, η πόλη της Καστοριάς παραδίνεται σ’ ένα μοναδικό τριήμερο γλέντι χαράς και ξεφαντώματος, που γεννιέται αυθόρμητα μέσα στις αμέτρητες παρέες των μικρών και μεγάλων που παίρνουν μέρος.<br /><br />Στις 6, 7 και 8 Ιανουαρίου, οι δρόμοι και τα σοκάκια της πόλης σφύζουν από τις συντροφιές των ραγκουτσάρηδων (μεταμφιεσμένων), που χαίρονται, γλεντούν και χορεύουν στο ρυθμό της ξεγνοιασιάς, σκορπώντας ολόγυρα χαρά και κέφι.<br /><br />Όλοι οι κάτοικοι της πόλης παραδίνονται σ’ ένα ξεχωριστό Διονυσιακό ξεφάντωμα, με τη συνοδεία των λαϊκών οργάνων που παιανίζουν όλα τα παραδοσιακά μουσικά ακούσματα της περιοχής. Πρόκειται για πανάρχαιες συνήθειες, η προέλευση των οποίων χάνεται μέσα στο χρόνο.<br /><br />Παρά τις δυσκολίες που υπήρξαν, πολλά από τα στοιχεία αυτών των λατρευτικών εκδηλώσεων, που είναι γνωστές από τα ελληνορωμαϊκά χρόνια, κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν μέσω του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας έως τις μέρες μας.<br /><br />Άσχετο...αλλά μου άρεσε....<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Κάλαντα από το Μιστί</span><br /><br />Αρχήν αρχήν τα κάλαντα <br />Κι αρχή καλά χρόνια<br /><br />Τα πουλιά λαλούν<br />Τσι τα χερώνεια κράζνει} δις<br />Αϊ Βασίλημ καλό ζευγάρη λάμεις<br />Καλόνι αφέντημ καλό τσι ευλογημένο }δις<br />Έχεις τσι ντου αλέτηρ σου<br />Στο χρυσό βουτηγμένο<br />Και το γυνίτσι σου ασημοκαμωμένο<br />Έχεις και τα βουδίτσια σου<br />Της Παναγιάς πουλίτσια<br />καλάντι αφέντημ καλά τσι ευλογημένα (δίς)<br />άκουντα νουνάκαμ άκουντα<br />αν τσισει τσιάν τσιμάσει<br />γύψει ντου φενέρ μας<br />φώτησε την γενειά μας<br />φώτησε την γενειά μας να σε φωτής θεός.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1925949172915858982?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-29458380083814121112008-12-13T13:25:00.003+02:002008-12-13T13:31:50.691+02:00Πέρσι ήταν ποντιακά τα κάλαντα.Φέτος θα είναι βλάχικα.<br />Δεν εχω διάθεση για γιορτές φέτος,παιδιά δεν εχω,τα χριστούγεννα ειναι η γιορτή των παιδιών,δε θέλω να στολίσω δέντρο αλλά θα το κάνω μια και χτές μου έκαναν δώρο ενα και δε γίνεται να φανώ αχάριστη.<br />Ας αλλάξουμε θέμα όμως...<br />Βλάχικα έθιμα λοιπόν...<br />Την παραμονή των Χριστουγέννων οι γυναίκες έπλαθαν αλμυρά κουλούρια με γάλα και σόδα τα οποία ονόμαζαν «κουλίντι», γι’ αυτό και την παραμονή των Χριστουγέννων τη λένε «τζούα ντι κουλίντι». Έπλαθαν ένα μεγάλο σε στρογγυλό σχήμα με σταυρό στο κέντρο και το ονόμαζαν «ντουμιτζέλου» δηλ. Θεός, το έβαζαν στο εικονοστάσι μέχρι τα Φώτα και την ημέρα εκείνη με το αγιασμένο νερό το μούσκευαν και ταΐζανε το κοπάδι.<br /> Ακόμη έπλαθαν μικρά στρογγυλά κουλούρια με τρύπα στο κέντρο. Τα κουλούρια αυτά τα έδιναν στα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα. Για να πάει καλά και το κοπάδι τους και τα ζώα τους γενικότερα έπλαθαν ένα κουλούρι σε σχήμα σταυρού.<br />Τα μικρά παιδιά κρατώντας σκαλιστές βέργες πήγαιναν σε όλα τα κονάκια της στάνης λέγοντας τα κάλαντα, ενώ τα κουλούρια που τους έδιναν οι νοικοκυρές τα τοποθετούσαν στις βέργες.<br /><br />Τα κάλαντα που έλεγαν τα παιδιά είναι τα εξής:<br />Κουλίντι μαλίντι<br />ντένι μάε κουλάκου<br />κου ους στι στάγι κικότου<br />κικότου σι γκιγίνα<br />σι βιάστα ατσά Μαρίνα<br /> <br />Και η μετάφραση κάπως έτσι...<br />Κόλιντα μέλιντα<br />δώσε μου γιαγιά κουλούρα<br />γιατί θα σου σφάξω τον κόκορα<br />τον κόκορα και την κότα<br />και τη νύφη τη Μαρίνα<br /><br />Καλές γιορτές...σε φίλους και εχθρούς...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2945838008381412111?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-23714387044600314292008-12-04T13:20:00.002+02:002008-12-04T13:58:24.011+02:00θεωρητικα μιλαμε παντα...<br />Του Αγιου Αντρεα αντρειωνεται το κρυο...εντελως συμπτωματικα η ζεστη ξεκινησε την κυριακη 30 νοεμβριου,του αγιου ανδρεα,βοηθεια μας.<br />Της Αγιας Βαρβαρας σημερα που βαρβαρωνει...μπα,αν εξαιρεσουμε τον αερα η ζεστη καλα κρατει.Ενα μπλουζακι με το ζορι και το μπουφαν στο χερι.<br />Τα Χριστουγεννα θα ειναι californian φετος;Οχι αμα ειναι,να δεχτω την προσκληση για Κρητη,να το φχαριστηθω κιολας...<br />Γκρινιαζω,το ξερω...εχω λογους σοβαρους ομως.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-2371438704460031429?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-9429789016269440072008-11-30T16:26:00.000+02:002008-11-30T16:27:40.872+02:00<span style="font-weight:bold;">Παραστράτησα για σένα<br /></span><br />Στίχοι: Κώστας Καπλάνης, Κεφάλας<br />Μουσική: Κώστας Καπλάνης, Κεφάλας<br />Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης & Στελλάκης Περπινιάδης ( Ντουέτο )<br />Άλλες ερμηνείες: Μαρίκα Νίνου & Κώστας Καπλάνης ( Ντουέτο ) || Σωτηρία Μπέλλου || Ιορδάνης Τσομίδης || Ελευθερία Αρβανιτάκη<br /><br />Παραστράτησα για σένα<br />Κι ο ντουνιάς γελάει με μένα<br />το μυαλό σου δεν αλλάζει<br />Δε σε νοιάζει, δε σε νοιάζει (δις)<br /><br />Σαν αλήτης τριγυρνάω,<br />πίνω για να σε ξεχνάω<br />Κι αν με τρώει το μαράζι<br />Δε σε νοιάζει, δε σε νοιάζει (δις)<br /><br />Μου 'λεγες σαν με φιλούσες,<br />πως τρελά με αγαπούσες<br />Τώρα ο νους σου δε με βάζει<br />Δε σε νοιάζει, δε σε νοιάζει (δις)<br /><br />...στο κλιμα των ημερων...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-942978901626944007?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-63665215412994082642008-11-01T10:49:00.001+02:002008-11-01T10:52:12.193+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SQwYSj5OM8I/AAAAAAAAAcw/L-hfXZ86-to/s1600-h/30-11-03_1281024_31.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 198px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SQwYSj5OM8I/AAAAAAAAAcw/L-hfXZ86-to/s320/30-11-03_1281024_31.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263608771641226178" /></a><br /><br />Η εξημέρωσή της μηλιάς πρέπει να ξεκίνησε στη Μέση Ανατολή, αφού τα μοναδικά πρώιμα αρχαιολογικά ευρήματα κουκουτσιών από καλλιεργημένα μήλα προέρχονται από το σημερινό Ιράκ και χρονολογούνται προ του 2000 π.Χ. ενώ υπάρχουν μεταγενέστερα ευρήματα από το Ισραήλ.<br />Ο Θεόφραστος μας περιγράφει τις τεχνικές ενοφθαλμισμού των δέντρων που ουσιαστικά συνετέλεσαν στην εξημέρωση και τη συστηματική τους καλλιέργεια.<br /><br />Το έπαθλο των ελλήνων αθλητών που αγωνίστηκαν, κατά τις πρώτες χρονολογημένες Ολυμπιάδες, ήταν ένα μήλο. Οι πέντε πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες ονομάστηκαν μηλίτες, επειδή το μήλο, ο καρπός της μηλιάς αποτελούσε την ύψιστη τιμή, ως το 756 π.X. Κατά την έκτη Ολυμπιάδα, σύμφωνα με τον Παυσανία, ο βασιλιάς των Ηλείων Ιφιτος έλαβε χρησμό από το Μαντείο των Δελφών: "Ιφιτε, μήλειον καρπόν μη θης επί νίκη, αλλά τον άγριον αμφιτίθει καρπώδη". <br />Ετσι, οι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν στεφανίτες. Ο καρπός της μηλιάς παραχώρησε τη θέση του στα κλαδιά του ιερού δέντρου της ελιάς, τον κότινο. H πρώτη στέψη με στεφάνι από κλαδιά ελιάς έγινε το 752 π.X., κατά την 6η Ολυμπιάδα.<br /><br /><br />Συνολικά, πέντε φυτά χρησιμοποιήθηκαν ως έπαθλα των νικητών κατά τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες: η μηλιά, η ελιά, η απολλώνιος δάφνη, η μυρτιά, και η χουρμαδιά. Το καθένα από αυτά εκτός από σύμβολο νίκης ήταν και σύμβολο των ιδεωδών των αρχαίων Ελλήνων. H δάφνη συμβόλιζε την αμεροληψία, την αναγνώριση, την ισχύ, τη σοφία, την τιμή. H ελιά συμβόλιζε την ειρήνη, ενώ η μηλιά τη γνώση, την ομορφιά και τη σοφία. H ειρήνη, η ομορφιά αλλά και ο έρωτας συμβολίζονταν από τη μυρτιά<br /><br /><br />Ο συμβολισμός του μήλου παρέμεινε ισχυρός και κατά τη Βυζαντινή περίοδο αφού οι βυζαντινοί αυτοκράτορες του 8ου και 9ου αιώνα επέλεγαν τη σύζυγό τους κατά τη διάρκεια καλλιστείων,δηλώνοντας την απόφασή τους με την προσφορά στη μελλοντική αυτοκρατορική σύζυγο ενός μήλου! Ήδη από τον 4ο μ.Χ. αιώνα μέχρι τη μεσαιωνική εποχή, έραιναν το γαμπρό με μήλα όταν πήγαινε να πάρει τη νύφη από το σπίτι των γονέων της.<br />Σε πολλά χωριά στη Β. Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, οι προσκλήσεις σε γάμο συνοδεύονται με την προσφορά ενός μήλου.<br />Υπάρχει βέβαια και το έθιμο της νύφης που μπαίνοντας στο καινούριο σπιτικό της πετούσε πίσω της τρία μήλα κόκκινα.<br />Να κι η εικόνα του τραπεζιού που στρωνόταν προς υποδοχή της νέας αυτοκράτειρας μετά το γάμο της με τον κινέζο αυτοκράτορα στην Κίνα της Δυναστείας των Μινγκ. Σε κάποιο από τα περίπτερα στην Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου μπορεί κάποιος να δει στρωμένο το τραπέζι προς υποδοχή της Κινέζας αυτοκράτειρας. Ένας Βούδας, λιβάνι, σμύρνα, τσάι για την τελετή και μήλα κόκκινα...<br />Το μήλο είναι ο βιβλικός καρπός που συμβολίζει Απόλαυση και Γνώση. Τρία μήλα κόκκινα είναι συμβολισμός ευωχίας και μιας ζωής γεμάτης καρπούς (τρία τον αριθμό, δηλαδή το ζευγάρι + ο καρπός τους – είτε αυτός είναι τα παιδιά είτε η κοινή τους δημιουργία). Η νιόπαντρη λοιπόν τα πετάει στις ανύπαντρες, για να αφυπνίσει την καλή τους τύχη, αλλά και τη συναίσθηση του πόσο θέλουν τελικά να βρεθούν στη θέση της νύφης. Σε μας τους δυτικούς αυτό το ρόλο παίζει το γαμήλιο μπουκέτο.<br /><br /><br />H μηλιά επίσης είναι το «κατ’ εξοχήν» δέντρο στο Tιρ Nα Oγκ, το Nησί της Παντοτινής Nιότης. Στον παράδεισο των μακάρων της μυθολογίας των Kελτών, φέρνει η νύμφη Nάιαμ, κόρη του θεού Mάναναν Mακ Λιρ, τον θνητό αγαπημένο της. O μύθος απηχεί την αρχαία οικουμενική πίστη περί μετάβασης των ψυχών «στα νησιά στην άκρη του κόσμου», όπου γεύονται τους καρπούς (μήλα) της λήθης, ή αντίθετα, της αναγέννησης σύμφωνα με τους Brian Frond και Αlan Lee, στο βιβλίο τους «Fairies».<br /><br />και καλό μας μήνα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-6366521541299408264?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-13525586481595092932008-10-15T07:50:00.002+03:002008-10-15T07:55:10.974+03:00<span style="font-weight:bold;">Έθιμα Αγίου Δημητρίου το μήνα Οκτώβριο<br /></span><br />Δημήτρηδες υπάρχουν σχεδόν όσοι και Γιώργηδες, γιατί και οι δύο Άγιοι είναι εξαιρετικά αγαπητοί απ' τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους, που κάποτε αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πληθυσμού.<br />Καβάλα στ' άλογά τους - άσπρο, κάτασπρο του Αι-Γιώργη, κοκκινωπό του Αι-Δημήτρη - δείχνουν με τα όπλα που κρατούν πως είναι αποφασισμένοι να προστατέψουν τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους από κάθε κακό.<br />Τους ίδιους και τις φαμίλιες τους, τα ζώα και τα χωράφια, ολόκληρο το βιος τους.<br />Στο Τζαντό της Θράκης μεταμφιεσμένοι κρατώντας Ειρεσειώνες συνόδευαν την ξύλινη τζαμάλα (καμήλα) σε όλα τα σπίτια, ευχόμενοι «καλή σπορά».<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τα νέα κρασιά το μήνα Οκτώβρη</span><br /><br />Οι γιορτές τους είναι ορόσημα στη ζωή των γεωργών και των κτηνοτρόφων.<br />Στου Αι-Δημήτρη ανοίγουν τα βαρέλια και δοκιμάζουν τα νέα κρασιά.<br />Πρώτη δουλειά είναι να έρθει ο παπάς, ν΄ αγιάσει τα βαρέλια ρίχνοντας μέσα λίγο αγιασμό. Ύστερα ο νοικοκύρης θα τραβήξει απ΄ τον πείρο και θα προσφέρει πρώτα<br />στον παπά, που θα δώσει τις ευχές του.<br />Στα χωριά της Πελοποννήσου συνήθιζαν οι νοικοκυραίοι να πηγαίνουν ένα μπουκάλι κρασί στην εκκλησία, για να λειτουργηθεί. Απ' αυτό το αγιασμένο έριχναν και λίγο<br />στα βαρέλια τους, να βλογηθεί και το υπόλοιπο.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τον Οκτώβριο οι τσέλιγκες κατεβαίνουν στα χειμαδιά</span><br /><br />Τούτη τη στιγμή έχουν ορίσει και οι κτηνοτρόφοι να κατέβουν στα χειμαδιά. Τσελιγκάδες και βοσκοί με τις φαμίλιες τους, τα κοπάδια τους και ολόκληρο το νοικοκυριό τους φορτωμένο στα ζώα, αφήνουν τα βουνά.<br />Για καλό και για κακό έχουν κρεμάσει «φυλαχτά» στα ζωντανά τους. Για να τα προφυλάξουν από το κακό μάτι, τους βγάζουν τα μεγάλα κουδούνια και τρουγκάνια και βάζουν μικρά.<br />Να μην ακούγονται πολύ και προκαλούν το φθόνο. Κάτω στα χειμαδιά θα κάνουν τις νέες συμφωνίες με τους βοσκούς, θα νοικιάσουν τα χειμωνιάτικα λιβάδια, θα εισπράξουν,<br />θα ξοφλήσουν, θα λογαριάσουν για όλο το εξάμηνο, όπως είχαν κάνει τ' Αι-Γιωργιού<br />για το προηγούμενο.<br />Μαζί με τους ποιμένες, τον Οκτώβριο επιστρέφουν στις εστίες τους και οι παραδοσιακοί μάστορες και εργάτες (αγγειοπλάστες, κεραμοποιοί, κτίστες, υλοτόμοι, χαλκουργοί, καρβουνιάρηδες, βαρελοποιοί, πλανόδιοι φωτογράφοι κ.ά.) που παλαιότερα ταξίδευαν<br />σε όλα τα Βαλκάνια.<br />Χαρακτηριστικό της ατμόσφαιρας που επικρατούσε στα χωριά την ώρα της επιστροφής των μαστόρων αποτυπώνεται στις φράσεις:<br />« Οι μαστόροι. Οι μαστόροι. Έρχονται οι μαστόροι»<br />ή<br />« Έρχεται ο πατέρας μου.<br />Έρχεται ο Παναγής μας.<br />Έρχεται ο Γιωργής μας»<br />για να ακολουθήσει τρικούβερτο γλέντι.<br />Για τον διακαή πόθο της επανόδου των μαστόρων στη οικογενειακή εστία, μας βεβαιώνουν από αρχαιοτάτους χρόνους, τα έργα του Ομήρου, των κλασικών, του Θεόκριτου κ.ά.<br />Το πρώτο πράγμα που έκανε ο ξενιτεμένος, μόλις επιστρέψει στο σπίτι του, ήταν<br />να πάει στην εκκλησία και να ανάψει μια λαμπάδα «ίσα με το μπόι του», συνοδευόμενος απ' όλη την οικογένεια, ευχαριστώντας το Θεό που τον βοήθησε να επιστρέψει<br />στο σπίτι του.<br />Η οικογένειά του, πραγματοποιούσε κάποιο τάμα που είχε κάνει γι' αυτόν όσο έλειπε:<br />Πρόσφεραν στην εκκλησία μια εικόνα, έναν πολυέλαιο και άλλα μικρά αναθήματα ή «έζωναν» την εκκλησία με κεριά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1352558648159509293?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-58477191041743635222008-10-12T12:53:00.003+03:002008-10-12T13:17:50.136+03:00Σήμερα οι γεωργοί έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν το σπόρο από την καλύτερη ποικιλία. Παλαιότερα, όμως, το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να διαλέγουν από το καλύτερο σιτάρι που είχαν. Έπειτα αυτόν το σπόρο προσπαθούσαν με μαγικά μέσα να τον δυναμώσουν και να εξασφαλίσουν την προκοπή του.<br />Η τύχη του σπόρου, που θα πέσει τώρα, αυτήν την εποχή στη γη, είναι πολύ σημαντικό πράμα, γιατί απ΄ αυτή εξαρτιέται αν θα΄χει η αγροτική οικογένεια να φάει την επόμενη χρονιά ή αν θα πεινάσει.<br />Οι άνθρωποι ζούσαν από χρονιά σε χρονιά, κρεμασμένοι στην κυριολεξία από την καλή ή κακή σοδειά.Οι λέξεις καλοχρονιά ή κακοχρονιά έχουν για το λαό βαρύνουσα: σημαίνουν την καλή ή τη κακή σοδειά.<br />Για να εξασφαλιστεί η τύχη του σπόρου, δεν αρκούσε μόνο η σκληρή δουλειά. Για να επιτευχθει η καλοσοδειά χρειαζόταν βοήθεια ακόμα και δυνάμεις που βρίσκονται έξω από τον άνθρωπο, τη θεία δύναμη και την ευχή.<br />Δύο είναι οι τρόποι για να πάρουν με το μέρος τους τις δυό αυτές δυνάμεις, όπως μας διδάσκει η λαογραφία. Ο πρώτος είναι η προσφορά δώρων στο Θεό, ο σεβασμός και η προσευχή. Ο άλλος τρόπος είναι όχι πια να τον παρακαλέσει, αλλά να τον εξαναγκάσει, κατά κάποιο τρόπο, να βοηθήσει. Αυτό το κάνει η μαγεία.<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Οι λιτανείες για βροχή το μήνα Οκτώβριο (πρωτοβρόχια)</span><br /><br />Ο Οκτώβρης είναι ο καταλληλότερος μήνας για σπορά. Για να σπείρει ο γεωργός πρέπει πρώτα να βρέξει.<br />Κι αν δε βρέξει;Τότε γίνεται λιτανεία. Οι κάτοικοι του χωριού συγκεντρώνονται στην εκκλησία και, αφού διαβάσει ο παπάς ειδική ευχή, παίρνουν τις εικόνες και ξεχύνονται στον κάμπο, με τον παπά επικεφαλής να ψέλνει.<br />Με τη λιτανεία-προσευχή και σεβασμό στο Θεό, οι αγρότες παρακαλούν το Θεό για να φέρει βροχή.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">«Περπερούνα»<br /></span><br />Υπάρχουν, όμως και μαγικά έθιμα που σκοπό έχουν όχι να παρακαλέσουν -όπως οι λιτανείες- το Θεό, αλλά να τον εξαναγκάσουν σε βοήθεια. Αυτά τα έθιμα έχουν σκοπό να προκαλέσουν βροχή με μαγικό τρόπο (μαγεία). Ένα από αυτά είναι η περπερούνα.<br />Η Περπερούνα ή Περπερού ή Πιρπιρού είναι ένα έθιμο που το κάνουν τα κορίτσια. Διαλέγουν ένα κοριτσάκι 8-10 ετών, συνήθως φτωχό ή ορφανό, και το στολίζουν με λουλούδια και πρασινάδα. Η πρασινάδα χρησιμεύει -όπως λένε στο Δρυμό της Μακεδονίας, ένα χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη- «για να πρασινίσει ο κάμπος σαν τη Πιρπιρού».<br />Όλη η παρέα των κοριτσιών, με την Πιρπιρού στη μέση, φτάνει σε σπίτι και τραγουδά το τραγουδάκι της Περπερούνας.<br />Στο Δρυμό λένε:<br />«Πιρπιρού, δροσούλα μου,<br />παρακάλσι τουν Θιο (Θεό)<br />για να δώσει μια βρουχή,<br />μια βρουχή βασιλικιά<br />δω στα στάρια, τα κριθάρια<br />στα λιανά τα παρασπόρια.<br />Μπάρις-μπάρις* του νιρό<br />Λιούμπις-λιούμπις** του κρασί<br />Κάθι στάχυ κι κιλό<br />Κάθι κούρβου (στοίβα) κι μιτρό»<br /><br />*μπάρις-μπάρις το νιρό= βροχή πολύ δυνατή, μπόρα<br />** λιούμπις-λιούμπις το κρασί= μεγάλη ποσότητα κρασιού<br /><br />Μόλις τελειώσει το τραγούδι, η νοικοκυρά του κάθε σπιτιού βγαίνει έξω και χύνει πάνω στο κεφάλι του παιδιού νερό και εύχεται :<br />« Καλή βροχή να δώσει ο Θεός».<br />Έπειτα δίνει ένα νόμισμα στο κοριτσάκι ή ό,τι άλλο έχει «για το καλό».<br />Σε άλλους τόπους της πατρίδας μας το έθιμο της Περπερούνας είναι κάπως διαφορετικό. Στον Πόντο λ.χ. αντί για παιδί, για να μην το καταβρέχουν και κρυώσει το καημένο, ντύνανε μια σκούπα. Έκαναν κάτι σαν σκιάχτρο και το γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας ένα άλλο τραγούδι. Οι νοικοκυρές περιέλουζαν αυτό το σκιάχτρο με νερό και φιλοδωρούσαν τα παιδιά που το κρατούσαν.<br />Άλλες μαγικές πράξεις για να έρθει βροχή τον Οκτώβριο<br /><br />Εκτός, όμως από το έθιμο της Περπερούνας, στο οποίο- όπως άλλωστε και στη λιτανεία- συμμετείχε όλο το χωριό, καθένας ξεχωριστά κάνει και τα δικά του μαγικά για να προκαλέσει βροχή.<br />Αν λ.χ. ο γεωργός σε περίοδο ανομβρίας βρει στο δρόμο του μια χελώνα, τη γυρίζει ανάσκελα και βάζει πάνω στην κοιλιά της ένα μεγάλο σβώλο χώμα.<br />Ποια είναι η λογική πίσω από αυτήν την πράξη;<br />Να εξαναγκάσουν τη χελώνα να παρακαλέσει το Θεό να βρέξει, για να λιώσει ο σβώλος και να μπορέσει έτσι να γυρίσει στη θέση της, γιατί αλλιώς θα πεθάνει κάτω από βάρος του σβώλου.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τα πρωτοβρόχια το μήνα Οκτώβριο και η σπορά</span><br /><br />Τον Οκτώβρη αρχίζουν τα πρωτοβρόχια, που με τη σιγανή και επίμονη βροχή τους θα μαλακώσουν τη γη, κατάξερη από το καλοκαιρινό λιοπύρι.<br />«Ψιχαλίζει, ψιχαλίζει<br />στη μικρή μας την αυλή<br />και το μάρμαρο ποτίζει...»<br />τραγουδούν τα παιδιά τον Οκτώβρη.<br />Οι γεωργοί περιμένουν με λαχτάρα τις πρώτες βροχές που θα την ετοιμάσουν για το όργωμα.<br />Σαν ξαστερώνει, ο καιρός είναι σταθερός, χωρίς κρύο ή ζέστη.<br />Συνηθισμένο όμως είναι και το «μικρό καλοκαιράκι» ή όπως αλλιώς το λένε, το «καλοκαιράκι του Αι-Δημητριού». Τότε οι βροχές σταματάνε, το θερμόμετρο ανεβαίνει κι οι άνθρωποι το νομίζουν για ένα δεύτερο, μικρό καλοκαίρι.<br />(άρα ας μην μας ανησυχεί η καλοκαιρία των τελευταίων ημερών)<br />Απ' αυτό τον καιρό ευνοούνται και τα χρυσάνθεμα, που ο λαός τα λέει αγιοδημητριάτικα. Όποιος δεν σπείρει τον Οκτώβρη, δεν πρόκειται να' χει πλούσια σοδειά. Για να σπείρει όμως, πρέπει απαραίτητα να βρέξει, να βρέξει τόσο, ώστε να χορτάσει η γη και να δώσει μπόλικο σιτάρι. Στην αντίθετη περίπτωση θ' αναγκαστεί να πουλήσει τα βόδια του, για ν' αγοράσει στάρι όπως λένε στην Κύπρο.<br />...συνεχίζεται...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5847719104174363522?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-56904173548421138292008-10-05T10:43:00.002+03:002008-10-05T10:50:42.256+03:00ΠΟΠ=Προστατευομενη ονομασια προελευσης<br /><br />Κι επειδη τωρα τελευταια πολλα ΠΟΠ ακουγονται(γιατι μετα το ΠΟΠ δεν εχει ΣΤΟΠ που ελεγε και το σποτακι)δειτε ΤΙ ειναι ΠΟΠ σμφωνα με τη λιστα της Ε.Ε.<br /><br /><span style="font-weight:bold;"> Τυριά</span><br /><br /> Ανεβατό<br /><br />Γαλοτύρι<br /><br />Φέτα<br /><br />Γραβιέρα Αγράφων<br /><br />Γραβιέρα Κρήτης<br /><br />Γραβιέρα Νάξου<br /><br />Καλαθάκι Λήμνου<br /><br />Κασέρι<br /><br />Κατίκι Δομοκού<br /><br />Κεφαλογραβιέρα<br /><br />Κοπανιστή<br /><br />Λαδοτύρι Μυτιλήνης<br /><br />Μανούρι<br /><br />Μετσοβόνε<br /><br />Μπάτζος<br /><br />Ξυνομυζήθρα Κρήτης<br /><br />Πηχτόγαλο Χανίων<br /><br />Σαν Μιχάλη<br /><br />Σφέλα<br /><br />Φορμαέλλα Αράχωβας Παρνασσού<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">Επιτραπέζιες ελιές</span><br /><br /> Ελιά Καλαμάτας<br /><br />Θρούμπα Αμπαδιάς Ρεθύμνης Κρήτης<br /><br />Θρούμπα Θόσου<br /><br />Θρούμπα Χίου<br /><br />Κονσερβολιά Αμφίσσης<br /><br />Κονσερβολιά Αρτας<br /><br />Κονσερβολιά Αταλάντης<br /><br />Κονσερβολιά Πηλίου Βόλου<br /><br />Κονσερβολιά Ροβίων<br /><br />Κονσερβολιά Στυλίδας<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Φρούτα, λαχανικά και δημητριακά<br /></span><br /> Ακτινίδιο Πιερίας<br /><br />Ακτινίδιο Σπερχειού<br /><br />Κελυφωτό φυστίκι Φθιώτιδας<br /><br />Κεράσια τραγανά Ροδοχωρίου<br /><br />Κορινθιακή Σταφίδα Βοστίτσα<br /><br />Κουμ Κουάτ Κύρκυρας<br /><br />Μήλα Ντελίσιους Πιλάφα Τριπόλεως<br /><br />Μήλα Ζαγοράς Πηλίου<br /><br />Μήλο Καστοριάς<br /><br />Ξερά σύκα Κύμης<br /><br />Πατάτα κάτω Nευροκοπίου<br /><br />Πορτοκάλια Μάλεμε Χανίων Κρήτης<br /><br />Ροδάκινα Νόουσας<br /><br />Σύκα Βραβρώνας Μαρκοπούλου Μεσογείων<br /><br />Σταφίδα Ζακύνθου<br /><br />Τσακώνικη Μελιτζάνα Λεωνιδίου<br /><br />Φασόλια γίγαντες-ελέφαντες Καστοριάς<br /><br />Φασόλια γίγαντες ελέφαντες Κάτω Νευροκοπίου<br /><br />Φασόλια (γίγαντες ελέφαντες) Πρεσπών Φλώρινας<br /><br />Φασόλια κοινά μεσόσπερμα Κάτω Νευροκοπίου<br /><br />Φασόλια (πλακε μεγαλοσπερμα) Πρεσπών Φλώρινας<br /><br />Φυστίκι Αίγινας<br /><br />Φυστίκι Μεγάρων<br /><br /> <span style="font-weight:bold;">Ψωμί, ζύμη, κέικ, γλυκά, μπισκότα και άλλα αρτοσκευάσματα</span><br /><br /> Κρητικό παξιμάδι<br /><br /> <br /><span style="font-weight:bold;">Φρέσκο ψάρι, μαλάκια, όστρακα</span><br /> <br />Αυγοτάραχο Μεσολογγίου<br /><br /><span style="font-weight:bold;">΄Αλλα προϊόντα ζωικής προελεύσεως (αυγά, μέλι, γαλακτοκομικά προϊόντα εκτός από βούτυρο)</span><br /><br /> Μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλια<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Λίπη και έλαια (ελαιόλαδα)</span><br /><br />ΑΓΙΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ<br /><br />Αποκορώνας Χανίων Κρήτης<br /><br />Αρχάνες Ηρακλείου Κρήτης<br /><br />Βιάννος Ηρακλείου Κρήτης<br /><br />Βόρειος Μυλοπόταμος Ρεθύμνης Κρήτης<br /><br />Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο: Θράψανο<br /><br />Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Τροιζηνία<br /><br />Ζάκυνθος<br /><br />Θάσος<br /><br />Καλαμάτα<br /><br />Κεφαλονιά<br /><br />Κολυμβάρι Χανίων Κρήτης<br /><br />Κρανίδι Αργολίδας<br /><br />Κροκεές Λακωνίας<br /><br />Λακωνία<br /><br />Λυγουριό Ασκληπιείου<br /><br />Λέσβος<br /><br />Ολυμπία<br /><br />Πεζά Ηρακλείου Κρήτης<br /><br />Πέτρινα Λακωνίας<br /><br />Πρέβεζα<br /><br />Ρόδος<br /><br />Σητεία Λασιθίου Κρήτης<br /><br />Σάμος<br /><br />Φοινίκι Λακωνίας<br /><br />Χανιά Κρήτης<br /><br /><span style="font-weight:bold;"> Μη βρώσιμα προϊόντα και άλλα</span><br /><br />Κρόκος Κοζάνης<br /><br />Μαστιχέλαιο Χίου<br /><br />Μαστίχα Χίου<br /><br />Τσίκλα Χίου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5690417354842113829?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1000542818208358032008-09-25T10:24:00.004+03:002008-09-25T10:50:39.952+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SNtCKSj4mnI/AAAAAAAAAbw/RyQkGnsDq6w/s1600-h/north-pole-sun-moon.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/SNtCKSj4mnI/AAAAAAAAAbw/RyQkGnsDq6w/s320/north-pole-sun-moon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249862535178918514" /></a><br /><br />Οι παλιοί αγρότες και καλλιεργητές γης συνέδεεαν τις γεωργικές εργασίες με τις φάσεις της σελήνης.Ενας συνδυασμός απο προλήψεις, θρησκείες και μαγικές δυνάμεις. <br /><br />ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΟ,ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΦΥΤΕΨΩ;ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΛΑΔΕΨΩ;<br />Η σελήνη επιδρά στην ανάπτυξη των φυτών μέσα από την έλξη που ασκεί στο νερό. Τα φυτά περιέχουν νερό στη σύστασή τους σε πολύ μεγάλο ποσοστό και έτσι αντιδρουν στις παλιρροιακές έλξεις της σελήνης. Έχουμε λοιπον δύο τύπους επίδρασης που η σελήνη ασκεί στα φυτά. Η πρώτη επίδραση εχει να κάνει με τη φάση στην οποία βρίσκεται η σελήνη, όταν αυξάνεται ή μειώνεται σε φως. Τότε η έλξη της βαρύτητας της σελήνης επιδρά στις ρίζες και στην ανάπτυξη των φύλλων. Όπως η σελήνη έλκει τις παλίρροιες στους ωκεανούς, με τον ίδιο τρόπο έλκει και τις μικρότερες ποσότητες νερού, αναγκάζοντας την υγρασία να ανέβει κοντύτερα στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια που η σελήνη είναι στη γέμιση (αυξάνεται) ή τραβώντας τις ρίζες προς τα κάτω όταν η σελήνη βρίσκεται στη χάση (ελαττώνεται). Γενικά η καλύτερη στιγμή για φύτεμα είναι λίγο πριν την Νέα σελήνη και κατά τη διάρκεια της φάσης της γέμισης. Η περίοδος της χάσης είναι καλή για να καθαρίσουμε τους κήπους μας από τα ζιζάνια ή τα νεκρά φυτά, να σκαλίσουμε τα παρτέρια, να κλαδέψουμε, να κάψουμε τα σκουπίδια, να κάνουμε κομπόστ και γενικά να αραιώσουμε την βλάστηση που περισσεύει. Ωστόσο μερικά φυτά είναι καλύτερα να τα "ξεκινάμε" κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων φάσεων της σελήνης.<br />Όταν έχουμε Νέα σελήνη καλό είναι να φυτέψετε λουλούδια, θάμνους, δέντρα, και μερικά λαχανικά όπως το σπανάκι,(τ'ακους μαγισσούλα;) το λάχανο, το μαρούλι και άλλα που μας ενδιαφέρει κυρίως το επάνω μέρος τους, αυτό που βρίσκεται πάνω από το έδαφος. Έτσι όσο η σελήνη μεγαλώνει για να φτάσει στην πανσέληνο, τραβάει τα φυτά προς τα πάνω βελτιώνοντας την ανάπτυξή τους.<br /><br />Στις μερες μας τωρα ολα αυτά αναπτύχθηκαν πιο οργανωμένα σ' αυτό που σήμερα ονομάζουμε βιοδυναμική κηπουρική.<br />Η βιοδυναμική είναι μια θεωρία που ανέπτυξε πρώτος ο Αυστριακός φιλόσοφος, επιστήμονας και παιδαγωγός Ρούντολφ Στάινερ (Rudolf Steiner) και βασίστηκε στην αρχή σύμφωνα με την οποία κοσμικοί παράγοντες επηρεάζουν την ισορροπία της ζωής στη γη. Ο Στάινερ εκτός των άλλων υπήρξε και ειδικός στην καλλιέργεια της γης και αρχιτέκτονας και θεωρείται ο γκουρού της βιοδυναμικής κηπουρικής. <br />Η θεωρία της βιοδυναμικής παρουσιάστηκε το 1922. Ο όρος βιοδυναμική έχει ελληνική ρίζα (από τις λέξεις βίος=ζωή και δύναμις=ενέργεια).Είναι λοιπόν φανερό οτι όταν μιλάμε για βιοδυναμική κηπουρική αναφέρομαστε στις κηπουρικές εργασίες, που γίνονται με τη βοήθεια των δυνάμεων, που μπορούν να δημιουργούν και να ρυθμίζουν τη ζωή.<br /><br />Αμ,κάτι ήξερε η γιαγιά τελικά...<br /><strong>να μην το ξεχασω..Νεα Σελήνη έχουμε στις 29 του μήνα...</strong><br />;-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-100054281820835803?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-15883755701082350762008-07-23T11:10:00.002+03:002008-07-23T11:19:22.000+03:00Η 1η Αυγούστου είναι αρχή 15ήμερης νηστείας και συνοδεύεται με ορισμένα νηστευτικά έθιμα, όπως τον καθαρισμό των χάλκινων αγγείων, την προσφορά σταφυλιών, σύκων κ.ά. οπωρικών στην εκκλησία και τη διανομή τους, σε όσους νηστεύουν, κατά τον Εσπερινό κτλ. <br />Όπως τις πρώτες ημέρες του Μαρτίου έτσι και τις πρώτες (6 ή 12) ημέρες του Αυγούστου ένας παράδοξος φόβος κατέχει άντρες και γυναίκες, φόβος που τους αναγκάζει ν’ αποφεύγουν και ρούχα να πλύνουν και ξύλα να κόψουν και να κολυμπήσουν στη θάλασσα. Καθολου παραλογο αν σκεφτει κανεις οτι το Μαρτιο αναπτυσσεται το σαρακι που τρωει τα ξυλα και τον Αυγουστο ο σκωρος που τρωει τα πανια ;-)<br />Οσο για το φοβο του νερου,δε θελει και πολυ...Αυγουστος,μελτεμια,ξαφνικα μπουρινια,λιγο το'χεις ολο αυτο;<br />«Είναι Δρίμες», λέγουν, «και το νερό κάνει κακό». Γι’ αυτό και δεν αφήνουν τα παιδιά τους έξω το μεσημέρι, για να μην τους κάνουν κακό οι Δρίμες.<br /> Κι όπως εκδιώκονται με τον αγιασμό οι καλικάντζαροι, έτσι ξορκίζουν και τις δρίμες με αγίασμα από την ακολουθία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (6/8). <br />Από την πρώτη Αυγούστου αρχίζουν και τα «μερομήνια», δηλαδή η πρόγνωση του καιρού από μετεωρολογικές παρατηρήσεις, που γίνονται τις 6 ή 12 ή 14 πρώτες ημέρες του Αυγούστου. Μηνολογιάζουν, παρατηρούν δηλαδή τον καιρό κάθε μέρα και από αυτόν συμπεραίνουν για τον καιρό του μήνα που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη ημέρα. <br />Από τις θρησκευτικές γιορτές του μηνός οι μεγαλύτερες είναι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (6 Αυγούστου) και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15 Αυγούστου). <br />Η πίστη ότι τη νύχτα της 5ης προς την 6η Αυγούστου ανοίγουν οι ουρανοί, κάνει πολλούς ν’ αγρυπνούν, για να δουν το άγιο φως. Το ’χουν σε καλό. Συνηθίζεται μαλιστα στις 6 Αυγούστου να φέρνουν στην εκκλησία τα πρώτα σταφύλια για ευχολόγηση και να τα μοιράζουν στους εκκλησιαζόμενους. Την ημέρα αυτή προσφέρονται στο ναό του Σωτήρος και τα πρώτα ελαιόλαδα. <br />Καλο μηνα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1588375570108235076?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-70976619206612405702008-03-18T10:07:00.002+02:002008-03-18T10:13:06.961+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/R994si_h3YI/AAAAAAAAAQU/n6fhZm3dSd8/s1600-h/kerasarakosti.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/R994si_h3YI/AAAAAAAAAQU/n6fhZm3dSd8/s320/kerasarakosti.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178990803202203010" /></a><br /><br />Η κυρα Σαρακοστη...χωρις στομα γιατι νηστευει,με εφτα ποδια οσες κι οι εβδομαδες της νηστειας.Ο καιρος περνα αργα οταν νηστευεις,ασε που καποτε δεν υπηρχαν ημερολογια.Εφτιαχναν λοιπον αυτη τη ζωγραφια,την κρεμουσαν κατω απο το εικονοστασι και καθε Σαββατο εκοβαν κι ενα ποδαρακι για καθε βδομαδα νηστειας που περνουσε.Το τελευταιο Σαββατο εκοβαν το τελευταιο ποδαρακι,το τυλιγαν μεσα σε ενα ξεραμενο συκο και το ανακατευαν μαζι με αλλα συκα και καρπους.Μεγαλο γουρι για αυτον που πετυχαινε το συκο με το ποδαρακι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7097661920661240570?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-62874787714338656752008-01-13T11:47:00.000+02:002008-01-13T11:59:55.978+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/R4neYaANPYI/AAAAAAAAAOc/quBzURj3JY8/s1600-h/january.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/R4neYaANPYI/AAAAAAAAAOc/quBzURj3JY8/s320/january.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5154895759380659586" /></a><br /><br />Κι επειδη κανει κρυο;Τι παει να πει αυτο;Νομιζατε οτι λογω κρυου δεν εχει δουλειά ο κηπος;Χμμμμμ...γιαααα ριξτε μια ματια :-)<br /><br /><strong>ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΠΕΙΡΟΥΜΕ ΑΥΤΗN ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ</strong><br /><br />Σε υπαίθριες σπορές<br />Παντζάρια Ιανουάριο, Φεβρουάριο<br />Καρότα Ιανουάριο, Φεβρουάριο<br />Κρεμμύδια Ιανουάριο, Φεβρουάριο<br />Μαϊντανό Ιανουάριο, Φεβρουάριο<br />Μαρούλια Ιανουάριο στο τσακ δλδ<br />Πράσα Ιανουάριο,Φεβρουάριο<br />Σέλινα Δεκέμβριο - Απρίλιο,εδω δε βιαζομαστε καθολου<br />Σκόρδα Δεκέμβριο,Ιανουάριο<br />ΣπανάκιΙανουάριο,Φεβρουάριο<br />Ρόκα Ιανουάριο ,Φεβρουάριο<br />Ραπανάκι Ιανουάριο, Φεβρουάριο<br />Μαϊντανό Ιανουάριο, Φεβρουάριο<br />Μπορούμε επίσης να σπείρουμε<br />Μελιτζάνες τον Ιανουάριο και να τις μεταφυτέψουμε τον Μάιο.<br />Πιπεριές τον Ιανουάριο και να τις μεταφυτέψουμε τον Ιούνιο.<br />Ντομάτες τον Ιανουάριο και να τις μεταφυτέψουμε τον Μάιο.<br />Αν τα σπειρουμε τωρα και τα μεταφυτεψουμε το Μαιο θα εχουμε πρωτοι-πρωτοι τη χαρα να τα γευτουμε<br /><br />Και τι τρωμε αυτο το μηνα;Δλδ τι ζηταμε απο το μαναβη για να μην αναγκαζουμε τον αγροτη να καλλιεργει πραγματα εκτος εποχης με τις γνωστες πρακτικες..<br />O Iανουάριος είναι ο μήνας των εσπεριδοειδών. Aπολαμβανουμε λοιπον πορτοκάλια, μανταρίνια και γκρέιπ φρουτ.Τα λαχανικά αυτού του μήνα πράσινα κυριως ταιριάζουν ιδιαίτερα με το λεμόνι: αβοκάντο, κουνουπίδι, λάχανο, λαχανάκια Bρυξελλών, μαρούλι, μπρόκολο, ραδίκια, ράπα, σέλινα, σέσκουλο, σπανάκι και φινόκιο.Ο Iανουάριος είναι επίσης ο καιρός του άνηθου, του αντιδιού, του καρότου, του μαϊντανού, παντζαριού και του πράσου.<br />Οσο για τον ανθοκηπο...<br />Φυτευονται θάμνοι και δέντρα.οι βολβοί έχουν φυτευτεί από το φθινόπωρο και μερικοι είναι ηδη ανθισμενοι γι'αυτο και χρειάζονται καθάρισμα από τα αγριόχορτα. <br /><br />Τα φυλλοβόλα κλαδεύονται.Τα κληματα επισης. Καθαρίζεται ο κήπος από τα ξηρά φύλλα, κλαδιά και ζιζάνια. Το γρασίδι κουρεύεται και λιπαίνεται ελαφρά με πλήρες λίπασμα. Επίσης κλαδεύονται τα φυτα που χρησιμοποιουμε για φρακτες. Η τριανταφυλιά κλαδεύεται προς το τέλος του μήνα. <br /><br />Είναι η κατάλληλη εποχή για λίπανση με κοπριά ή τύρφη ή κομπόστα. <br /><br />Προσοχή,δε λιπαινουμε ουτε ποτιζουμε πολυ τα φυτα εσωτερικου χωρου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-6287478771433865675?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-51461262852449384452008-01-01T21:40:00.000+02:002008-01-01T21:43:05.483+02:00Κάλαντα των Θεοφανίων<br /><br /> <br /><br />Σήμερα είν΄τα Φώτα κι ο φωτισμός <br /><br />κι η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός<br /><br />Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό<br /><br />κάθεται η κυρά μας η Παναγιά<br /><br />Όργανο βαστάει κερί κρατεί<br /><br />και τον Αϊ Γιάννη παρακαλεί<br /><br />Αϊ Γιάννη αφέντη και Βαπτιστή<br /><br />βάφτισε και μένα Θεού παιδί<br /><br />ν΄ανεβώ επάνω στον ουρανό<br /><br />να μαζέψω ρόδα και λιβανό.<br /><br /><br />Καλη μέρα καλη μέρα<br /><br />καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά<br /><br />Καλη μέρα καλη μέρα<br /><br />καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5146126285244938445?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-56696290858068430992007-12-04T20:47:00.000+02:002007-12-04T20:56:48.314+02:00Καλα μας μπηκε,νομιζω,χαχα!<br />Λοιπον,μερα που ειναι σημερα κι επειδη η μαμα μου ειχε ταξει να με βγαλει Βαρβαρα για να με γλυτωσει,τυπικα γιορταζω σημερα.<br />Η Αγία Βαρβάρα έζησε από το 245 ως το 305 μ.Χ. Οι γονείς της ήταν ειδωλολάτρες, ενώ η Βαρβάρα ασπάστηκε το Χριστιανισμό. Στην προσπάθεια να τη μεταπείσουν, ακόμη και οι γονείς της την υπέβαλαν σε πολλά βασανιστήρια. Αυτή όμως δεν υποχώρησε και δεν αρνήθηκε την πίστη της. Όταν η μητέρα της πέθανε, ο πατέρας της την έκλεισε σ’ έναν πύργο, για να μην έχει επαφή με τον έξω κόσμο και τη βασάνιζε, μέχρι που η Βαρβάρα έβγαλε σπυριά σε όλο το σώμα της. Τότε, την έριξε σ’ ένα καζάνι με βραστό νερό για να καεί. Δεν κάηκε όμως και από θαύμα τα σπυριά της χάθηκαν.<br />Γι’ αυτό βράζουμε τη "βαρβάρα" για να προστατεύει η Αγία τα πρόσωπα, κυρίως των παιδιών, από τις δυσμορφίες της ιλαράς. Επειδή όλη η περιουσία της Αγίας Βαρβάρας είχε μοιραστεί ολόκληρη στους φτωχούς, συνηθίζεται σήμερα οι νοικοκυρές που κάνουν «βαρβάρα» να τη μοιράζουν σε τρία τουλάχιστον σπίτια.<br />Το τέλος της Αγίας ήρθε από τον ίδιο τον πατέρα της, που την αποκεφάλισε. Ο Θεός όμως τον τιμώρησε κεραυνοβολώντας τον. Γι αυτό και η Αγία Βαρβάρα, θεωρείται προστάτιδα του "Πυροβολικού" στο στρατό μας.<br />Τι είναι ομως η "βαρβάρα";;<br />Ειναι ένα είδος γλυκιάς σιταρόσουπας, στην οποία όμως ρίχνουν επίσης λίγα ρεβύθια, καλαμπόκια, σταφίδες, σύκα, μήλα, κουκιά κ.λ.π. Η «βαρβάρα» αυτή προσφέρεται σ’ όλα τα μέλη της οικογένειας μέσα σε βαθειά πιάτα ή κούπες, αφού ρίξουν από πάνω καβουρντισμένο αλεύρι για να χυλώσει, κοπανισμένα καρύδια και λίγη κανέλλα.<br />Να σας δωσω και τη συνταγη;<br /> <br />Βαρβάρα <br />Υλικά<br />500γρ. σιτάρι αποφλοιωμένο (το βρίσκουμε στο σούπερ μάρκετ)<br />1 μικρή χούφτα ρύζι<br />λίγες βρασμένες σταφίδες<br />καρύδι τριμμένο<br />κανέλα, ζάχαρη ή μέλι<br />Υλικά για το νισεστέ<br />1 ποτήρι κρασιού νισεστέ (το βρίσκουμε στο σούπερ μάρκετ)<br />6 ποτήρια κρασιού νερό<br />Εκτέλεση του νισεστέ<br />Διαλύουμε το νισεστέ σε ένα μπολ με ένα ποτήρι κρασιού νερό. Αφού διαλυθεί και γίνει ομοιόμορφο μείγμα, το χύνουμε σε κατσαρολάκι με έξι ποτήρια κρασιού νερό που βράζει. Το ανακατεύουμε. Αυτό πήζει αμέσως. Το αφήνουμε να χλιαρώσει εντελώς.<br />Εκτέλεση <br />Πλένουμε πολύ καλά το σιτάρι 2-3 χέρια. Το βάζουμε σε κατσαρόλα με πολύ νερό, βάζουμε και το ρύζι και το βράζουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά 4 ώρες περίπου, δηλαδή μέχρι να ανοίξουν εντελώς τα σπυριά του σιταριού και να μαλακώσει. Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να χλιάνει πολύ.<br />Κατόπιν προσθέτουμε το νισεστέ. Όταν θέλουμε να φάμε, βάζουμε σε ένα μπωλάκι βαρβάρα, προσθέτουμε λίγες βρασμένες σταφίδες, καρύδι τριμμένο, λίγη κανέλα και ζάχαρι ή μέλι κατά προτίμηση, μέχρι να γλυκάνει. <br />Η βαρβάρα διατηρείται στο ψυγείο. Κάθε φορά που θέλουμε να φάμε, βγάζουμε μια ποσότητα, την οποία ζεσταίνουμε με λίγο καυτό νερό. Είναι πολύ ωραία να τρώγεται ζεστή. <br />Και να μην το ξεχασω...Η Αγία Βαρβάρα μπορεί να προστατεύει τα παιδιά από την «ευλογιά», αλλά «βαρβαρώνει» κιόλας, μια και «Βαρβάρα βαρβαρών’, Σάββας σαβανών’, Νικόλας παραχών’».<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5669629085806843099?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-75910712306350074272007-11-18T15:04:00.000+02:002007-11-18T15:10:34.179+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/R0A4lZDzUhI/AAAAAAAAAMM/doeO3pjNat0/s1600-h/frio.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/R0A4lZDzUhI/AAAAAAAAAMM/doeO3pjNat0/s320/frio.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134165790235513362" /></a><br /><br />18 Νοεμβριου...νωρις το θυμηθηκα αλλα θα γραψω για το μηνα αυτο που μας φερνει ακομα πιο κοντα στα Χριστουγεννα...εχουμε και λεμε λοιπον...<br /><br />Ο Νοέμβριος ονομάζεται από τον λαό και «Σποριάς», επειδή είναι κυρίως ο μήνας της σποράς των δημητριακών και των οσπρίων. Τον ονομάζουν όμως και «Μεσοσπορίτη», επειδή οι αγρότες σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας βρίσκονται στη μέση της σποράς, με σπαρμένα τα μισά χωράφια τους, έχοντας αρχίσει από τον Οκτώβριο-που και αυτός ονομάζεται Σποριάς.<br />Άλλα ονόματα για το Νοέμβριο είναι και τα: «Βροχάρης» (για τις βροχές του), «Ανακατωμένος» (για τις ακατάστατες καιρικές συνθήκες του, αλλά και «Χαμένος» (από το χάσιμο της μέρας, μιας και είναι σε διάρκεια από τις μικρότερες του έτους, ενώ οι νύχτες του από τις μεγαλύτερες).<br />Στη διάρκειά του το κρύο στον τόπο μας αρχίζει να δυναμώνει. Αυτή τη μεταβολή του τη «μηνάει» ο Άγιος Μηνάς, που γιορτάζει στις 11 Νοεμβρίου. Το κρύο δυναμώνει περισσότερο του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου) και τελικά «αντρειεύει» του Αγίου Ανδρέα (30 Νοεμβρίου). «Του Αϊ-Ντριός, αντρειεύει το κρύο», λέει ο λαός.<br />Το πρώτο 15θήμερο του Νοεμβρίου, η δύση της Πούλιας (Οι Πλειάδες) σηματοδοτεί την ορμητική έλευση του χειμώνα και προειδοποιεί τους αγρότες για το τέλος της σποράς, και από την άλλη πλευρά τους κτηνοτρόφους να κατεβούν με τα κοπάδια τους πιο χαμηλά, στα χειμαδιά τους, για να ξεχειμωνιάσουν. Επίσης με βάση την Πούλια ο λαός προσδιόριζε την ώρα κατά τη διάρκεια της νύχτας και έτσι κανόνιζε τις δουλειές του. Ήταν το «νυχτερινό του ρολόι».<br />«στις δεκαφτά ή στις δεκοχτώ πέφτει η Πούλια στο γιαλό και πίσω παραγγέλνει: Μηδέ στανίτσα στα βουνά, μήτε γιωργός στους κάμπους», λέει μια παροιμία του λαού.<br />Μερικές ακόμα λαϊκές ονομασίες του Νοέμβρη είναι: «Σκιγιάτης» (από τη σκιά, τη νύχτα), «Κρασομηνάς» (επειδή ανοίγουν τα καινούρια κρασία), Αϊ- Ταξιάρχης ή Αρχαγγελίτης ή Αϊ-Στράτης και Αϊ-Στρατηγός, επειδή γιορτάζουν οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Τέλος Αγιομηνάς, Φιλιππιάτης και Αντριάς.<br />Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας όπου αρχίζει και η συγκομιδή της ελιάς, του ευλογημένου αυτού δέντρου και καρπού. Είναι μια κοπιαστική και απαιτητική αγροτική δουλειά. Παρόλα αυτά, όμως, καταλήγει σε ένα μεγάλο πανηγύρι και γιορτή χαράς για τους αγρότες, γιατί οι ελαιώνες γεμίζουν με κόσμο, άντρες, γυναίκες, νέους και παιδία. Όλοι μαζί, πολλές φορές με τραγούδι, συλλέγουν τον πολύτιμο καρπό. Στο τέλος θα ανταμειφθούν για τους κόπους τους με το υγρό χρυσάφι, το λάδι. Με αυτό θα τραφούν, θα ζήσουν, γιατί αυτό αποτελεί τη βάση της διατροφής, αλλά και της οικονομίας του τόπου μας. Με το πρώτο λάδι θα φτιαχτούν και οι πρώτες τηγανίτες και τηγανόψωμα, για το καλό του χρόνου….<br />Μέχρι τις μέρες μας, στα oρεινά τhς Eλλάδος, οι αγρότες «κάνουν ταμα» στον Αγιο Μηνα για να προστατεύει τα κοπάδια τους. Και οπως οι πρόγονοί τους, λιτανεύουν την εικόνα του Αγίου Μηνα στα χωράφια τραγουδωντας και χορεύοντας.Μάλιστα ράβουν ενα κομμάτι δέρμα προβάτου «για να κλείσει το στόμα του πεινασμένου λύκου». <br />Αρχιζει η περίοδος τού Σαρανταημέρου (δηλαδή) τής νηστείας των Χριστουγέννων) στις 15 Νοεμβρίου και τελειώνει στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων. Είναι περίοδος νηστείας, όχι όμως αυστηρής, όπως τής Μ. Τεσσαρακοστής .<br />-Στις 14 Νοεμβριου,του Αγιου Φιλιππου,του προστατη των ζευγολατων<br />- Από τις 15 ως τις 20 Νοεμβρίου τρώγονται μόνο λαδερά (εκτός Τετάρτης και Παρασκευής, οπότε, κανονικά, νηστεύεται και το λάδι). Στις 21 Νοεμβρίου, γιορτή των Εσοδειών τής Θεοτόκου, τρώγεται ψάρι. Σε όλη την περίοδο τού Σαρανταημέρου νηστεύεται το κρέας, το γάλα, τα αυγά και τα ζωικά λίπη γενικώς ενώ από την ημέρα των Χριστουγέννων μέχρι την παραμονή των Θεοφανείων τρώγονται τα πάντα.<br />Οι τελετές κορυφώνονται στις 21 Νοεμβρίου. Σε πολλά χωριά οι πιστοί πηγαίνουν στην εκκλησία βρασμένο σιτάρι ή αλλους σπόρους και ο ιερεας διαβάζει ευχή «στην Παναγιά την Αποσπορίτισσα» (τώρα πού εχουν τελειώσει τα οργώματα και η σπορά)για πλούσια σοδιά.<br /><br />Πολυσπόρια: Τάφκιαναμ τσ πολυσπουρίτσας. Στη γιορτή της Παναγίας. Πάειναμ΄ κι σνεκκλησιά να τα διαβάσει ου παπάς. Έβαναμ στου κακάβ σιτάρ, καλαμπόκι, φασούλια, φακές, χαρόνια, κ΄κιά κι έβραζαν τ΄ νύχτα. Μιτά στραγγίζαμ του νερό κι προυί προυί έτρεχαμ στ΄ γκοντινή βρύση να ρίξουμ πολυσπόρια. Του είχαμε έθιμο. Ήταν καλά έλεγαμ να ρίξουμ πρώτ΄ πουλυσπόρια στ΄ βρύση. Του προυί πάειναμ ένα πιάτο πουλυσπόρια στην εκκλησία. Έβαναμ μέσα ζάχαρ κι σπυριά από ρόιδο.<br />http://www.perista.net/village_part2_I.htm<br /><br /><strong>Yλικά:</strong><br />Mισό κιλό σιτάρι και από: 1 φλιτζανάκι του καφέ ρύζι, φακή, ρεβίθια, φασόλια λευκά μαυρομάτικα, κουκιά φάβα, καλαμπόκι και 1 φλιτζάνι λάδι.<br /><br /><strong>Τρόπος παρασκευής:</strong>1. Mουσκεύετε από το προηγούμενο βράδυ το σιτάρι και όλα τα σκληρά όσπρια χωριστά.<br />Tην επομένη τα πλένετε. <br />2. Bάζετε το σιτάρι να βράσει και μετά από 20 λεπτά προσθέτετε τα όσπρια. <br />3. Pίχνετε λίγο αλάτι και τ΄ αφήνετε να σιγοβράσουν. <br />4. Aνακατεύετε και προσθέτετε νερό, αν χρειαστεί. <br />5. Όταν πια θα τσιμπιούνται τα όσπρια, ρίχνετε το ρύζι και το λάδι και βράζετε για ένα τέταρτο της ώρας. <br />Σερβίρεται ζεστό.<br /><br />Στην Κοζάνη,ολος ο κόσμος νήστευε, μικροί και μεγάλοι, περισσότερο πιστά βέβαια οι γυναίκες και μάλιστα οι περισσότερο ηλικιωμένες. Η νηστεία των Χριστουγέννων δεν είχε την αυστηρότητα της αντίστοιχης του Πάσχα, «ήταν χαρούμιν΄ νηστεία», όπως χαρακτηριστικά την περιέγραψε μια παλιά Κοζανίτισσα, και η κατάλυσή της δεν ήταν τόσο απαράδεκτη κοινωνικά. Από λάδι και κρασί καταλύονταν κάθε Σάββατο και Κυριακή, ενώ τις μεγάλες γιορτές και κυρίως του Αγίου Νικολάου από ψάρι και γαλακτοκομικά. Της Αγίας Βαρβάρας όμως, προστάτιδας των παιδιών κατά της ευλογιάς, δεν έτρωγαν ούτε λάδι, όποια μέρα και να έπεφτε οι νοικοκυρές με θαυμαστή ευρηματικότητα είχαν επινοήσει μια ολόκληρη σειρά από «ανάρτα» εδέσματα, που ξεκινούσαν από περίπλοκα και μπελαλίδικα πιάτα όπως τα γιαπράκια με ρύζι κι έφταναν μέχρι τις ταπεινές «ραντστές», ένα είδος αυτοσχέδιου τραχανά με σκέτο αλεύρι. Εκεί ανάμεσα παρατάσσονταν ένα σωρό νηστίσιμα φαγητά με βάση τα όσπρια και τα χορταρικά.<br />Δεν έλειπαν και γλυκά με βάση κυρίως το πετιμέζι, όπως π.χ. μπομπότες με πετιμέζι, αλλά και το ζυμάρι, όπως π.χ. «του Χριστού τα σπάργανα», αλάδωτες τηγανότουρτες δηλαδή, που τις συνόδευαν πάλι με πετιμέζι και καρύδια.<br />Υπήρχε πάντα βέβαια και μια διαρκής παρακαταθήκη πρόχειρων γλυκών του κουταλιού, π.χ. κυδωνάτο, που ικανοποιούσαν την ανάγκη των ανθρώπων να γλυκαίνονται τις δύσκολες μέρες της νηστείας.<br />Του Αϊ-Φίλιππα έβαζαν την αρμιά. Αγόραζαν καμιά εικοσαριά κατά προτίμηση Βαντσιώτκα, (από το χωριό Βάντσα) διαλεγμένα προσεκτικά να είναι άσπρα και σφιχτά, αφαιρούσαν μέρος του κοτσανιού (τζούφου) και γέμιζαν το κενό με χοντρό αλάτι, περίπου μια χούφτα για κάθε λάχανο. Στη συνέχεια τα τοποθετούσαν σε ειδικό καδί με βρυσούλα στο κάτω μέρος («κουφουτύλ΄») και πρόσθεταν αρκετό νερό ώστε να σκεπάζονται όλα. Για να έχει η αρμιά καλύτερο χρώμα, πολλοί έριχναν και μια χούφτα ρεβίθια μέσα. Τα λάχανα έπρεπε να καλύπτονται εντελώς από το υγρό αυτό («αρμόζμου»), γι'αυτό και τα πατούσαν εσωτερικά με ένα πλέγμα από κληματόβεργες (κληματσίδις), που ονομαζόταν «λισιά», κι από πάνω έβαζαν μια λεία πέτρα («στούμπουν») για περισσότερο βάρος. Κάθε βδομάδα σχεδόν «έσερναν» την αρμιά, άνοιγαν δηλαδή τη βρυσούλα, τραβούσαν μια ποσότητα αρμόζμου από κάτω και την έριχναν ξανά από πάνω, ώστε να ανακατεύεται και να «γίνει», χωρίς να γλιτσιάσει. Σήμερα που δεν υπάρχουν τέτοια καδιά και η αρμιά μπαίνει σε πλαστικό δοχείο και οι περισσότεροι την ανακατεύουν φυσώντας τον αρμόζμου με καλαμάκι ή βγάζουν τα λάχανα, αδειάζουν το ζουμί από το δοχείο, μετά τοποθετούν πάλι τα λάχανα στη θέση τους και τα περιχύνουν με το ζουμί.<br /> <br />Στις 21 του μηνα γιορταζουν οι ανυπαντρες Μαριες.Στις 25 ειναι της Αγιας Αικατερινης,στις 26 του Αγιου Στυλιανου,προστατη των βρεφων.<br />Ο Άγιος Στυλιανός ειίναι ο «στύλος» και προστάτης της υγείας των παιδιών και ιδιαίτερα των αρρώστων. Για αυτό και βαφτίζονται αρκετά αδύναμα παιδιά με το όνομα αυτό, «για να στυλωθούν». Επίσης τη μέρα αυτή προσφέρονται πολυσπόρια για να ζήσουν τα παιδιά (Βώλακας Δράμας)<br />Στις 30 του μηνα γιορταζει ο Αγιος Αντρεας,«Αντρειεύει ο καιρός» και γι’ αυτό μοιράζονται πολυσπόρια, για να αντρειέψουν και τα σπαρτά!!<br />Σε άλλες περιοχές φτιάχνουν τηγανίτες (λαγγίτες) και σταυρώνουν με το ζυμάρι τα αμπάρια και τις αποθήκες, για να μην αδειάσουν και για να είναι οι άντρες γεροί και δυνατοί. (Βόιο Κοζάνης). Ονομάζεται από το έθιμο αυτό και «Τρυποτηγανίτης», επειδή φτιάχνουν τις τηγανίτες για να μην τρυπήσει το τηγάνι<br /><br />Ψωνιζουμε αβοκάντο, αγγούρι, άνηθο, αντίδι, αρακά, καρότο, κουνουπίδι, λάχανα, λαχανάκια Βρυξελλών, μαϊντανό, μαρούλι, μπρόκολο, παντζάρι, πατάτα, πράσο, ραδίκια, ράπα, σέλινα, σέσκουλο, σπανάκι και φινόκιο. Ολα αυτά «αρτυμένα» με μπόλικο λεμόνι. Αλλά και ακτινίδια, λωτούς, μανταρίνια και πορτοκάλια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-7591071230635007427?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-2848548811164676502007-10-12T14:10:00.000+03:002007-10-12T14:14:28.974+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/Rw9W3oxsluI/AAAAAAAAAKg/1SbMm08vKJQ/s1600-h/october.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/Rw9W3oxsluI/AAAAAAAAAKg/1SbMm08vKJQ/s320/october.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120406815182198498" /></a><br /><br />Οκτώβριος και έρχεται το τέλος εποχής για τα βλίτα, τα κολοκυθάκια, το μάραθο, την μελιτζάνα, την πιπεριά, τα ραπανάκια, τα φασολάκια και τις ντομάτες (ήρθε η ώρα να φτιάξετε πελτέ για το χειμώνα). Παραμένουν σταθερές αξίες τα αγγούρια, ο άνηθος, το αντίδι, το καρότο, η κολοκύθα, το κουνουπίδι, το λάχανο, ο μαϊντανός, το πατζάρι, το μαρούλι, το πράσο, τα ραδίκια, τα σέλινα, το σέσκουλο και το σπανάκι, ενώ αρχίζει η εποχή μερικών ακόμη λαχανικών (όπως τα λαχανάκια Βρυξελλών, το μπρόκολο, η ράπα και το φινόκιο).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-284854881116467650?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-36362471478089278422007-09-06T13:25:00.000+03:002007-09-06T13:33:15.539+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/Rt_XL3IYRNI/AAAAAAAAAJ4/fNnQ6dHlnaY/s1600-h/prin.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/Rt_XL3IYRNI/AAAAAAAAAJ4/fNnQ6dHlnaY/s320/prin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107037101239059666" /></a><br /><br />9 εκατ.ελαιοδεντρα εγιναν σταχτη<br />7.5 % της παραγωγης ελαιολαδου πηγε περιπατο<br />2.5 χιλιαδες τονοι κορινθιακης σταφιδας σβηστηκαν απο το χαρτη.<br />Αδυνατη η εκπληρωση συμβολαιων αφου το 60% των κρασοσταφυλων καηκαν.Λιγες μερες πριν ειχε κατατεθει φακελος στην Κομισιον με το αιτημα των σταφυλοπαραγωγων για να ενταχθει η κορινθιακη σταφιδα στα προ'ι'οντα προστατευομενης γεωγραφικης ενδειξης.<br />Τα λιοδεντρα,ακομα κι αν φυτευτουν νεα αυριο το πρωι,θελουν 6 χρονια για να καρποφορησουν και 8-10 χρονια για να φτασουν σε ικανοποιητικη καρποφορια.<br />Η φωτια στον Παρνωνα και στα χωρια της Αρκαδιας κατεστρεψε τις μεγαλες αποθηκες φαρμακευτικων φυτων της χωρας,κατι που κανεις δεν ανεφερε.Η ζημια στη βιοποικιλοτητα ειναι τεραστια.<br />Η μελισσοκομια δεχτηκε τεραστιο πληγμα,για την κτηνοτροφια τι να πουμε...ζωα καμενα κι αυτα που ζουν μενουν νηστικα γιατι δεν υπαρχουν ζωοτροφες κι ουτε φυσικα λιβαδια για να βοσκησουν.<br /><br />Περα απο την οικονομικη καταστροφη που βλεπουμε,υπαρχει κι αυτη που ερχεται.Μειωση εξαγωγων σε μια χωρα που ηδη εχει αυξησει τις εισαγωγες σε διαφορα προ'ι'οντα και κανει ο,τι μπορει για να αποθαρρυνει τους αγροτες απο το να ασχολουνται με τη γεωργια.<br />Αυξησεις τιμων ερχονται ΦΥΣΙΚΑ αφου τα κηπευτικα που καταναλωνε η πρωτευουσα προερχονταν απο την Πελοποννησο.Επισης,αν θυμαμαι καλα,στο σχολειο διδαχτηκα πως... <br />Οι αρχαιοι προσφεραν στους θεους τους,για να τους εξευμενισουν,ΛΑΔΙ,ΜΕΛΙ,ΚΡΑΣΙ,ΚΡΕΑΣ.<br />Οι αθλητες αλειφαν το σωμα τους με ΛΑΔΙ ΕΛΙΑΣ πριν μπουν στην παλαιστρα.Οι ολυμπιονικες σταφανωνονταν με στεφανι απο κλαδια ΕΛΙΑΣ κι η οικογενεια τους εξασφαλιζε το ΛΑΔΙ της χρονιας ως επαθλο.<br />Οι αρχαιοι Ελληνες ηταν οι μονοι που ειχαν θεο για το ΚΡΑΣΙ και την ΑΜΠΕΛΟ.<br />Ο ΤΡΥΓΟΣ ηταν παντα γιορτη.Η ΜΕΛΙΣΣΑ ηταν συμβολο γονιμοτητας.ΛΑΔΙ ΕΛΙΑΣ αναβει το καντηλι στο μικρο ξωκλησι και στα μνηματα των αγαπημενων.ΚΡΑΣΙ κοινωνουμε στη Θεια Μεταληψη.ΚΡΑΣΙ μοιρασε ο Χριστος στους μαθητες του,ΚΡΑΣΙ εφτιαξε στο γαμο της Κανα.Σε φατνη γεννηθηκε και τα ΠΡΟΒΑΤΑ τον ζεσταιναν με τα χνωτα τους συμφωνα με τις παραδοσεις, την κρυα νυχτα που γεννηθηκε.Σαν ΠΡΟΒΑΤΟ θυσιαστηκε για τη λυτρωση μας.<br />ΣΤΑΦΙΔΕΣ κι ΕΛΙΕΣ,εσωσαν τους Ελληνες στην κατοχη,η μονη τροφη που υπηρχε για να τους θρεψει.<br />ΛΑΔΙ ΕΛΙΑΣ μας βαζουν στο μυστηριο της βαφτισης,ΚΡΑΣΙ πινουν απο το ιδιο ποτηρι οι νιοπαντροι,ΜΕΛΙ τα'ι'ζουν ο ενας τον αλλο για να ειναι η ζωη τους γλυκια και μελωμενη.<br />Στα ΜΕΛΙΑ λεμε βρισκονται οσοι ειναι ακομα ερωτευμενοι...και κατι ακομα απο την αρχαιοτητα που μου ηρθε μολις τωρα.<br />Η Αθηνα κι ο Ποσειδωνας ειχαν λεει κοντρα για το ποιος θα γινει προστατης της πολης της Αθηνας.Οι Αθηναιοι διαλεξαν την Αθηνά κι ετσι στερηθηκαν το νερο που θα εκανε ευφορη τη γη τους.<br />Η θεα ομως τους αποζημιωσε δινοντας τους την ΕΛΙΑ για να μην πεινασουν ΠΟΤΕ.<br />Η ΕΛΙΑ συμβολιζει την ΕΙΡΗΝΗ...ποια ειρηνη;Ποια ελια;<br />Ο συμβολισμος νομιζω οτι ειναι φανερος για το ποσο σημαντικα για την ιστορια και την καθημερινοτητα μας ειναι οσα χαθηκαν ή επληγησαν...κι οι ανθρωποι που αρνηθηκαν να εγκαταλειψουν τα χωραφια και τα κοπαδια τους δεν το εκαναν για να μη χασουν τα φραγκα,το ψωμι...συνηθως τα γιδια τους εχουν το καθενα το δικο του ονομα κι οταν σφαζουν,πρωτα τα κλαινε και μετα τα παραδιδουν στο μαχαιρι.Ο ελαιωνας φυτευτηκε απο τον πατερα,τον παππου,τον προπαππο,κουβαλαει ιστορια,εχει μνημη.<br />Πώς λοιπον να εγκαταλειψεις τις ΡΙΖΕΣ σου;Πώς να εγκαταλειψεις τη ΖΩΗ σου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-3636247147808927842?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-56987509374856619082007-05-28T13:39:00.000+03:002007-05-28T13:53:28.194+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RlqyEwVlh_I/AAAAAAAAAGo/67JOtmgBj2w/s1600-h/PMildew.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RlqyEwVlh_I/AAAAAAAAAGo/67JOtmgBj2w/s320/PMildew.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5069560125323577330" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/Rlqx7QVlh-I/AAAAAAAAAGg/X2p2eeZ4Q2s/s1600-h/powderymildewrosebuds.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/Rlqx7QVlh-I/AAAAAAAAAGg/X2p2eeZ4Q2s/s320/powderymildewrosebuds.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5069559962114820066" /></a><br /><br /><br />Το ωίδιο είναι μια μυκητιακή ασθένεια, η οποία έχει επιπτώσεις στα τριαντάφυλλα. Τα πρώτα σημάδια του ωιδίου εμφανίζονται στα νέα φύλλα, τα οποία κρατούν το χρώμα τους αλλά αρχίζουν να τσαλακώνουν. Κατόπιν τα μικρά μπαλώματα εμφανίζονται που αναπτύσσονται στο φύλλωμα, μίσχους και όλα τα άλλα μέρη του τριαντάφυλλου, ακόμη και στους οφθαλμους Από δω ο μύκητας θα αρχισει να απομυζει υγρασία και τις θρεπτικές ουσίες μέσα στα φύλλα. Μόλις βλέπετε να τσαλακώνουν τα νεαρα φύλλα είστε στον καταλληλο χρονο για να παρετε τα μετρα σας.Οσο νωριτερα τοσο καλυτερα για το ωιδιο.Το ωίδιο μπορεί να διαδώθει σε ολο τον κήπο γρήγορα. Η ασθένεια είναι χειρότερη κατά τη διάρκεια του καυτού, ξηρού καιρού με τις δροσερές, υγρές νύχτες. Τα σπόρια είναι κοιμισμένα έως ότου βρουν την απαιτουμενη υγρασία για να βλαστήσουν. Μόλις η επιφάνεια φύλλων είναι υγρή και παραμέινει υγρή (από το ψέκασμα ή τη συμπύκνωση) για περίπου 3 ώρες, τα σπόρια ωιδίου θα αρχίσουν να βλασταίνουν. Αυτό μπορεί να εμφανιστεί στους υγρούς, σκιερούς κήπους όπου η κυκλοφορία του αέρα είναι φτωχή, επίσης τα φυτα που ποτίζονται ανεπαρκώς στο επίπεδο ρίζας δεχονται συχνά επιθεσεις από το ωίδιο). Τα φυτά που μεγαλωνουν σε περιοχές με όχι αρκετό φως του ήλιου παραγουν λεπτοτερα φύλλα κάνοντας τα περισσότερο επιρρεπή σε μόλυνση. Επίσης ανεπαρκεια στις θρεπτικές ουσίες (ειδικά ασβέστιο) κανει αδύνατο τον ιστό των φύλλων και αυτός τα καθιστά πιό τρωτα στην ασθένεια. Είναι σημαντικό να κρατηθούν τα τριαντάφυλλα καλά ποτισμένα στο επίπεδο της ρίζας κατά τη διάρκεια των καυτών ημερών και να αποφυγετε να παει το νερο επάνω στα φύλλα, ειδικά πριν από το σούρουπο. Η καλή κυκλοφορία αέρα μεταξύ των τριαντάφυλλων είναι ζωτικής σημασίας. Αυτό βοηθά να στεγνώσουν τα τριαντάφυλλα γρηγορότερα. Καλο κλαδεμα και γενναιόδωρο διάστημα μεταξύ των θάμνων κατά τη φύτευση συστήνονται. Φροντιστε τα φυτα που βρισκονται σε ληθαργο με το θειάφι την άνοιξη και με ψεκασμό με το μυκητοκτόνο σαπούνι.<br /><br />Μόλις παρατηρησετε το ωίδιο (εχετε το νου σας για αυτο στα αρχικά στάδια), ψεκάστε τους θάμνους με το μυκητοκτόνο σαπούνι ή το βρεξιμο θείο (και τα δύο προϊόντα βρισκονται εύκολα στα φυτωρια). Προσπαθήστε να αφαιρέσετε ολα τα ασθενή μέρη και να τα τοποθετήσετε και να σφραγίσετε σε σάκκουλα ή ακομα καλυτερα,καψτε τα. Μην χρησιμοποιησετε ασθενή μέρη για λιπανση δεδομένου ότι τα σπόρια θα επιστρέψουν για να εγκατασταθουν στον κήπο σας. Υπάρχουν μερικές αποτελεσματικές θεραπείες που μπορείτε να δοκιμάσετε για να παλεψετε το ωίδιο και να το εμποδίσετε να διαδοθεί. <br />Η συνταγή που ακολουθει είναι επίσης καλή για το μαυρο σημαδι και τη σκουριά<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Σπρέυ σόδας</span><br />1 κουταλια της σουπας φυτικό έλαιο <br /> 1 λιτρο νερο μη χλωριωμενο<br /> 1 κουταλια της σουπας ξίδι μηλίτη <br />1 κουταλια σουπας Listerine (ναι, το διάσημο στοματικο διαλυμα, όχι η γεύση μεντας, το κανονικο) <br />1 κουταλια υγρό σαπούνι <br />1 1/2 κουταλια σόδα μαγειρικης <br />Ψεκαστήρας αντλιας (μεγάλος) <br />Αναμίξτε τη σόδα, το σαπούνι, το Listerine, και το λαδι με 1 φλυτζανι νερο. Προσθέστε το ξίδι τελευταίο έτσι ώστε το μίγμα να μην αφρισει. Αδειαστε το μίγμα στον ψεκαστήρα και προσθέστε το 1 λιτρο του νερου. Αναδευουμε και ψεκαζουμε. Ο ψεκασμος πρέπει να γινει μετά από τη βροχή δεδομένου ότι υπαρχει ο κινδυνος να ξεπλυθει. Ένα επιπλεον όφελος είναι ότι ουτε τα έντομα δεν αγαπούν αυτο το μειγμα! Παρατηρηθηκε αρκετη επιτυχία επισης στον ψεκασμο με τσουκνιδα. Βοηθαει τα φυτα να αντισταθούν στο ωίδιο και άλλες ασθένειες όπως το σημάδι και η σκουριά. Για να κάνετε το μειγμα:<br />Μαζεψτε 1 κιλο τσουκνιδας (με μακριά λαστιχένια γάντια και προστατευτικα ρουχα για να γλυτωσουμε από το τσίμπημα!) λιωστε τα φύλλα και βάλτε τα σε μια παλια μαξιλαροθηκη. Βαλτε την μαξιλαροθηκη σε έναν κάδο με ενα γαλονι νερο,να την καλύπτει και βαλτε το σε μια θερμή θέση για μια εβδομάδα. Σουρωστε,αραιώστε το ζουμι με 5 μέρη νερο σε 1 μέρος ζουμι. Ψεκάστε τις τριανταφυλλιες κάθε δύο εβδομάδες. <br />Εάν το ωίδιο επιμένει στον κήπο, χρησιμοποιειστε ανθεκτικές ποικιλίες. <br />Τα τριαντάφυλλα από την οικογένεια Rugosa συστήνονται ιδιαίτερα, δεδομένου ότι είναι τα ανθεκτικότερα σε αυτήν την ασθένεια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-5698750937485661908?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-12655538953148627052007-05-09T13:46:00.000+03:002007-05-09T13:54:46.267+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RkGm-Di2yKI/AAAAAAAAAGI/6aC3sc-Wmgc/s1600-h/Melia%2520azedarach%2520fruitscloseup.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RkGm-Di2yKI/AAAAAAAAAGI/6aC3sc-Wmgc/s320/Melia%2520azedarach%2520fruitscloseup.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5062511041174751394" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RkGm4Di2yJI/AAAAAAAAAGA/gAFyXblIbyo/s1600-h/chinaberryb.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RkGm4Di2yJI/AAAAAAAAAGA/gAFyXblIbyo/s320/chinaberryb.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5062510938095536274" /></a><br /><br />Αυτη ειναι η Μελία αγαπητοι μου...ενα δεντρο που σε πολλα μερη ονομαζεται βρωμοδεντρο!Αυτο το βρωμοδεντρο λοιπον παραγει μια ουσια που λειτουργει ως εντομοαπωθητικο,την αζαδραχτινη.Η ιδια ουσια παραγεται απο το neem φυτο συγγενες της μελίας.Η διαφορα ειναι οτι η μελία το παραγει σε μικροτερες ποσοτητες,τη δουλεια του παντως την κανει και μαλιστα χωρις τις ευλογιες των πολυεθνικων εταιρειων που απομυζουν τον αγροτη και καταστρεφουν το περιβαλλον.Μη φανταστειτε φυσικα οτι δεν εχουν απλωσει τα αρπακτικα νυχια τους μεχρι εκει,σιγα μην εχαναν.Το χρησιμοποιουν κανονικα πουλωντας το σαν οικολογικο φαρμακο,πλασαροντας τις δηθεν οικολογικες ανησυχιες τους.Απλα,το θεμα μας ειναι οτι ΔΕΝ τους εχουμε αναγκη γιατι αυτα τα δεντρακια υπαρχουν ΠΑΝΤΟΥ και το μονο που χρειαζεται ειναι να μαζεψουμε αρκετα φυλλαρακια και να τα μουλιασουμε σε νερο και να ψεκασουμε με το υγρο αυτο τα φυτα μας.αααααααυταααααα :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-1265553895314862705?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-9469674227318137452007-05-02T20:30:00.000+03:002007-05-02T20:31:51.471+03:00<strong>ΣΕ 5 ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟ ΒΑΖΟΥΜΕ</strong><br /><br />ΦΥΛΛΑ ΤΟΜΑΤΑΣ 6 χουφτες<br />ΦΥΛΛΑ ΚΑΛΕΝΤΟΥΛΑ 7 χουφτες<br />ΚΑΥΤΕΡΕΣ ΠΙΠΕΡΙΤΣΕΣ 1 χουφτα<br />ΦΥΛΛΑ ΜΕΛΙΑΣ 5 χουφτες<br />ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ Η΄ ΣΚΟΡΔΑ 7 βολβοι<br /><br />1. Ψιλοκοβουμε ή πολτοποιουμε τα υλικα<br />2.Προσθετουμε νερο και μετα σκεπαζουμε<br />3.Αφηνουμε να μουλιασει για 3 μερες ή βραζουμε το υγρο για 20 λεπτα<br />4.Αραιωνουμε ενα μερος του ζουμιου που προκυπτει με ενα μερος σαπουνονερο το οποιο εχουμε φτιαξει με αγνο πρασινο σαπουνι<br />5.Βαζουμε οπου υπαρχουν εντομα,στα φυλλα,στους βλαστους και γυρω απο τη βαση των φυτων.<br /><br />Μπορειτε επισης να προσθεσετε λιγες κουταλιες παραφινη στο παρασκευασμα και σταχτη απο ξυλα για τα μυζητικα εντομα(μελιγκρες)και τους μυκητες.Τα συστατικα λειτουργουν ως εξης:<br /><br />Η Καλεντουλα ειναι για τα μυρμηγκια,τους νηματωδεις και τα σκουληκια.Οι πιπεριτσες για τα μυρμηγκια,τις αφιδες,τις καμπιες,τα σκαθαρια και τα σκουληκια.Η Μελια για τις μυκητολογικες ασθενειες,τα φυλλα τοματας για τις καμπιες και τα σκουληκια,το κρεμμυδι και το σκορδο για τα μυρμηγκια,τις αφιδες,τα σκουληκια με κελυφος και τις καμπιες.<br />Δεν ειναι αναγκη να βαλετε ολα αυτα τα υλικα,αλλωστε το καθε υλικο θα καταπολεμησει μερικα εντομα και παρασιτα,ενω τα υπολοιπα,αλλα.Ανακατευοντας διαφορα υλικα θα φτιαξετε ενα φαρμακο γενικοτερης χρησης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-946967422731813745?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-44058108571714536872007-04-08T22:58:00.000+03:002007-04-08T23:21:08.482+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlLkoVJmYI/AAAAAAAAAE4/-NrbpWDpLDE/s1600-h/Vinca.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlLkoVJmYI/AAAAAAAAAE4/-NrbpWDpLDE/s320/Vinca.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051151549746223490" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlLBoVJmXI/AAAAAAAAAEw/LtDQ5ep1s2o/s1600-h/lampranthusrospurp.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlLBoVJmXI/AAAAAAAAAEw/LtDQ5ep1s2o/s320/lampranthusrospurp.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051150948450802034" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlKsYVJmWI/AAAAAAAAAEo/guXu_EcmKxI/s1600-h/carpobrotus.bmp"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlKsYVJmWI/AAAAAAAAAEo/guXu_EcmKxI/s320/carpobrotus.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051150583378581858" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlJ9YVJmVI/AAAAAAAAAEg/kD019Ct2Tpk/s1600-h/Aptenia_cordifolia.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xclaFm-5g5Y/RhlJ9YVJmVI/AAAAAAAAAEg/kD019Ct2Tpk/s320/Aptenia_cordifolia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051149775924730194" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Δεν εχουμε νερο.Φτωχος ο φετινος χειμωνας σε βροχοπτωσεις και μαλλον θα πουμε το νερο νερακι.Χμμμμ....αυτο δε σημαινει οτι πρεπει να ξεχασουμε τον κηπο μας,το πρασινο,το χρωμα που μας δινουν τα ανθισμενα παρτερια και το αρωμα των λουλουδιων.Το μονο που χρειαζεται ειναι...ψυχραιμια και σωστη επιλογη φυτων.<br /><strong>Ζητημα 1ον </strong>:Το ξερετε οτι ολο αυτο ειναι η τελευταια λεξη της μοδας στην αρχιτεκτονικη τοπιου;εεεεεεε;Το ξερατε;Εχει μαλιστα και δικο του ονομα,ονομαζεται <strong>Xeriscape</strong>,κατι σαν Ξηροαρχιτεκτονικη σε πολλη ελευθερη μεταφραση.<br />Μιλαμε λοιπον για φυτευση φυτων με μικρες ή μηδαμινες απαιτησεις σε νερο που προσαρμοζονται τοσο καλα σε σκληρες συνθηκες που αν τους δωσεις λιιιιιγο νερακι στην αρχη της ζωης τους(λιγο ειπαμε αλλωστε δεν αντεχουν το πολυ)τα ξεχνας μετα μια για παντα.<br />Το εδαφος καλυπτεται με υλικα οπως χαλικι ή φλοιος πευκου ή κομματακια κλαδιων(εδω το θαυμα το κανει εκεινο το μηχανημα που ονομαζεται κλαδοθραυστης)ωστε να ελαχιστοποιουνται οι απωλειες νερου λογω εξατμισης.<br />Παρενθεση:Πριν χρονια,ο Δημος Βολου ειχε κανει το εξης.Προσπαθωντας να μειωσει τον ογκο των απορριματων απο τα αποκλαδα που εμεναν απο τα κλαδεματα,χρησιμοποιησε το εν λογω μηχανημα κι επειτα διεθεσε <strong>ΔΩΡΕΑΝ</strong> τα ψιλοκομμενα κλαδακια στους δημοτες του,εξηγωντας τους φυσικα σε <strong>ΤΙ</strong> τους εξυπηρετει.Περιττο να σας πω οτι εγινε χαμος για το ποιος θα πρωτοπαρει αυτο το πολυτιμο-αχρηστο μεχρι προτινος-υλικο.Αμα ειναι γατος ο γεωπονος-προ'ι'σταμενος της υπηρεσιας πρασινου,αν φυσικα <strong>ΥΠΑΡΧΕΙ</strong> τετοια υπηρεσια στο δημο(πονεμενη ιστορια,αλλη φορα θα σας τη διηγηθω)...<br />Ξεχναμε το γκαζον ή αν δεν μπορουμε να ζησουμε χωρις αυτο,επιλεγουμε ποικιλιες που θελουν λιγο νερο κι αντεχουν στη ζεστη και στην ξηρασια.Ω,ναι!Υπαρχουν και τετοιες ποικιλιες,σημειωστε περικαλω...<br /><strong>ΕΚΠΛΗΞΗ!!!</strong><br />*Η γνωστη μας αγριαδα,το βοτανι που βοηθαει στην αποβολη των λιθων απο τα νεφρα,agropyrum repens το λατινικο της.Προσαρμοζεται σε ολα τα εδαφη,αντεχει στην ξηρασια και στις ακραιες θερμοκρασιες δλδ και στις πολυ υψηλες και στις πολυ χαμηλες.Ειδες η αγριαδα που την περιφρονουμε;<br />*Φεστουκα ερυθρα μεταβαλλομενη<br />*Ζο'υ'σία<br />*Κικουγιο που αντεχει στο πατημα,στα σκληρα εδαφη και στα μετριας αλατοτητας νερα.<br /> Και φυσικα μην ξεχναμε τα φυτα εδαφοκαλυψης...καμια σχεση με γρασιδια αλλα ειναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ,χαριζουν χρωμα με τα εντυπωσιακα ανθη τους,ειναι ταχειας αναπτυξης,αντεχουν στην ξηρασια,δε χρειαζονται κουρεμα,ε τι αλλο θελετε;<br /><br />*Η αχιλλεια η χιλιοφυλλος,πρωτη και καλυτερη.Κουρεψτε τη αν δε θελετε να ανθισει,αλλιως αφηστε τη στην ησυχια της.Στερεωνει τα εδαφη,ευδοκιμει παντου ακομα και στα φτωχοτερα.Κανει ωραια λουλουδακια(λευκα ή ροζ)απο την ανοιξη μεχρι το φθινοπωρο αλλα δεν αντεχει το πολυ κρυο.Αντεχει ομως το θαλασσινο αερα,καλοοοοο!Ειναι και φαρμακευτικο φυτο,οκ;<br /><br />*Η βιγκα με το βαθυπρασινο φυλλωμα και τα υπεροχα μωβ λουλουδια,απλωνει με στολωνες κι εξαπλωνεται τοσο πολυ που μπορει να δημιουργησει προβλημα.Θυμαμαι οτι στο εξοχικο ο μπαμπας του πρωην τη ρημαζε την καημενη γιατι του επνιγε τα υπολοιπα φυτα.<br /><br />*Ο κισσος επισης ειναι καταλληλος για εδαφοκαλυψη και γι'αυτον ξερετε ηδη τα παντα.Τον φυτευεις και τον ξεχνας,τα υπολοιπα τα κανει μονο του.<br /><br />*Το λατρεμενο μου μπουζι.Το θυμαστε το μπουζι;Υπαρχει σε ποικιλιες φυσικα.Υπαρχει το χοντρο,με τους παχεις βλαστους και τα τεραστια λουλουδια που αντεχει παντου,σε ολα τα εδαφη,τα αλατα του νερου και τα σταγονιδια της θαλασσας,θελει ηλιο μπολικο κι αντεχει μεχρι τους -4 βαθμους Κελσιου.<br />Υπαρχει ομως και το μπουζακι ή Λάμπρανθος-ονομα και πραμα-με λεπτοτερα φυλλα κι ανθη σε χρωματα διαφορα(πορτοκαλι,μωβ,κοκκινο,κιτρινο,ροζ)<br /><br />*Το καρδιοφυλλο το οποιο ερπει αλλα και κρεμεται,με λουλουδακια μικρουτσικα κοκκινα.Κι αυτο αντεχει στη θαλασσα.<br /><br />Ειδατε λοιπον ποσες επιλογες εχουμε;Το περιμενατε;<br />Οσο για τα υπολοιπα φυτα,εκει να δειτε ποικιλια.Και δε μιλαμε για κακτους,ενταξει;<br /><br /><strong>Ζητημα 2ον </strong>: Θυμηθειτε μονο <strong>ΤΙ</strong> λουλουδια φυτευαν οι γιαγιαδες μας στις αυλες,τοτε που δεν υπηρχε τρεχουμενο νερο στα σπιτια κι ολα επρεπε να ποτιστουν με εναν κουβα-αντε δυο-νερο απο το πηγαδι.<br />Εγω παντως θυμαμαι την αυλη της γιαγιας παντα ανθισμενη.Θυμαμαι γερανια ολων των αποχρωσεων,κοράλλι(αααααχ,σχεδον εξαφανισμενο απο τα φυτωρια πια)ορτανσιες,βασιλικους που θελουν κορυφολογημα για να μην ξεβλαστωσουν πριν την ωρα τους,φασκομηλο ευωδιαστο,ριγανη,αρμπαρορριζα για το κυδωνι,λουιζα,δυοσμο που τη νευριαζε γιατι ηθελε νερο,μαργαριτες,αγιοκλημα που κοβαμε τα λουλουδακια του και ρουφουσαμε το νεκταρ τους,λαντανες με τα χνουδωτα τους φυλλα και το οχι και τοσο ωραιο αρωμα αλλα με εντυπωσιακα χρωματα,πασχαλιες ανθισμενες και μυρωδατες (μονο ΜΗΝ βαλετε στο ιδιο βαζο ασπρες και μωβ,μαραινονται ΑΜΕΣΩΣ!).<br />Καποια ειδη που δεν τα ειχε η γιαγια αλλα ειναι πολυ ομορφα για τον κηπο σας ειναι η γυψοφιλη,το μικρο ασπρο λουλουδακι που βαζουμε στα μπουκετα για να κανει μπουγιο,και η εχινακεα που ειναι το μαγικο βοτανι μια και δυναμωνει το ανοσοποιητικο συστημα και μας κανει ανθεκτικους σε κρυολογηματα και ιωσεις.<br /><br />Το παν ειναι να υπαρχει μετρο,μυαλο και φαντασια.Σηκωστε λοιπον τα μανικια και καντε το γειτονα να σκασει απο τη ζηλια του για τον πανεμορφο κηπο σας και τη φοβερη εξυπναδα σας!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-4405810857171453687?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1172240672090710462007-02-23T16:03:00.000+02:002007-02-23T16:24:32.106+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/349521/gallaccio_red_on_green_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/244003/gallaccio_red_on_green_2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/260716/flowers2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/962395/flowers2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/4117/244-Guggenheim-Bilbao.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/811449/244-Guggenheim-Bilbao.jpg" alt="" border="0" /></a>Χαλι απο ροδοπεταλα και ζερμπερες σε πλεξιγκλας Αnya Gallaccio<br />Λουλουδενιο κουταβακι του Jeff Koons απο το μουσειο Γκουγκνχα'ι'μ στο Μπιλμπαο...<br />Γι'αρχη ;-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-117224067209071046?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1170362467526851002007-02-01T22:21:00.000+02:002007-02-01T22:41:07.536+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/964699/Poppies56K.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/652333/Poppies56K.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/343934/1924+-+Light+Iris+.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/669601/1924%2B-%2BLight%2BIris%2B.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/549039/1923%20-%20Red%20Canna.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/392807/1923%20-%20Red%20Canna.jpg" border="0" /></a><br /><br />Κανεις δε βλεπει ενα λουλουδι,στ'αληθεια,ειναι τοσο μικρο.Δεν εχουμε χρονο-και το να δεις παιρνει χρονο,οπως και το να εχεις φιλους.<br />Αν μπορουσα να ζωγραφισω ενα λουλουδι ακριβως οπως το βλεπω κανεις δε θα εβλεπε αυτο που βλεπω γιατι θα το ζωγραφιζα μικρο οπως ειναι το λουλουδι-μικρο.<br />Ετσι ειπα στον εαυτο μου-θα ζωγραφισω οτι βλεπω-οτι ειναι για μενα το λουλουδι αλλα θα το ζωγραφισω μεγαλο και θα εκπλαγουν βρισκοντας χρονο για να το κοιταξουν.Θα κανω ακομα και τους πολυασχολους Νεο'υ'ορκεζους να βρουν χρονο για να δουν τι βλεπω στα λουλουδια.<br />...λοιπον,σας αναγκαζω να βρειτε χρονο για να δειτε οτι ειδα,να βρειτε χρονο για να προσεξετε πραγματικα το λουλουδι μου,για να κρεμασετε ολες τις σχεσεις σας στο λουλουδι μου,για να γραψετε για το λουλουδι μου σαν να σκεφτομουν και σαν να εβλεπα το λουλουδι αυτο αλλα ακομα και να δειτε κι αυτο που εγω δεν ειδα. <strong>Georgia O'Keeffe</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Η εμπνευση μου ηρθε απο το ομωνυμο ποστ του Σταύρου Κάτσαρη...<a href="http://katsaris.blogspot.com">http://katsaris.blogspot.com</a></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-117036246752685100?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1168082855432999792007-01-06T13:10:00.000+02:002007-01-06T13:27:35.456+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/173423/cinnam350.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/975702/cinnam350.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/880959/koeh-182.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/186805/koeh-182.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/379964/cinnamontreemd0532c.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/623801/cinnamontreemd0532c.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />Aνηκει στην οικογενεια των Δαφνωδων (Lauraceae).Δεντρο αειθαλες με πρασινα γυαλιστερα φυλλα που φθανει σε υψος τα 6-10 μετρα.Το γενος περιλαμβανει 40 περιπου ειδη ιθαγενη της Κε'υ'λανης,σημερινης Σρι-Λανκα και των Ινδικων ακτων.<br />Η λεξε κινναμωμον ειναι ελληνικη και τη χρησιμοποιουσε ο Θεοφραστος.<br />Η κοινη του ονομασια ειναι κανελλα,πολυ γνωστη απο την αρχαιοτητα αρτυμα αλλα και αφροδισιακο.Χρησιμοποιειτο ακομη στις τελετες καθαγιασμου αλλα και στην ταριχευση.<br />Τα λουλουδια του ειναι μικρα,ασπρα κι εχουν δυσαρεστη μυρωδια.Απο το δεντρο χρησιμοποιουμε τις φλουδες και τα νεαρα κλαδια.Αυτη ειναι η γνησια κανελλα που χρησιμοποιουμε στη ζαχαροπλαστικη,την ποτοποι'ι'α,την αρωματοποι'ι'α και ειναι ενα απο τα συστατικα που περιεχει το αρτυματικο καρυ.<br />Εχει ισχυρες μικροβιοκτονες ιδιοτητες αλλα και γαλακτοπαραγωγικες.Διεγειρει την ενεργεια της ινσουλινης,ετσι ειναι καταλληλη για ασθενεις που πασχουν απο διαβητη τυπου 2.Εχει επισης αντιπηκτικες ιδιοτητες.Τονωτικο σε περιπτωσεις αδυναμιας,εμμηναγωγο σε ανεπαρκεια και πονους περιοδου,σταματαει τη διαρροια και τους σπασμους του εντερου και του στομαχου.ανακουφιζει τον πονοδοντο.<br />Συνισταμενη δοση;5-10 γρ. 2 φορες την ημερα μεσα σε ροφημα<br />Συμφωνα με μια νεα μελετη,μιση κουταλια κανελας την ημερα μειωνει σημαντικα τα επιπεδα σακχαρου στο αιμα των διαβητικων.Το αποτελεσμα αυτο,το οποιο μπορει να παραχθει απλα και μονο βυθιζοντας ενα ξυλαρακι κανελλας στο τσα'ι' σας,ειναι ευεργετικο ακομα και για τα εκατομμυρια ανθρωπων που δεν πασχουν απο διαβητη,απλα εχουν προβληματα σακχαρου που μπορει και να αγνοουν.<br />Η ανακαλυψη αυτη εγινε κατα λαθος οταν ερευνητες εψαχναν την επιδραση των διαφορων τροφων στο σακχαρο του αιματος.Μια απο αυτες τις τροφες ηταν και η αγαπημενη των αμερικανων,μηλοπιτα.Η μηλοπιτα,η οποια συνηθως αρωματιζεται με κανελα και που αρχικα περιμεναν να ειναι επιβλαβης.<br />Η ερευνα συνεχιστηκε χορηγωντας 3-5 γρ σκονης κανελλας την ημερα σε μορφη καψουλας σε ασθενεις που επασχαν απο διαβητη τυπου 2.<br />Ολοι αντεδρασαν μεσα σε εβδομαδες με επιπεδα σακχαρου τα οποια ηταν 20% χαμηλοτερα απο πριν.Μερικοι μαλιστα καταφεραν να αποκτησουν φυσιολογικα επιπεδα σακχαρου.Τελος,το σακχαρο τους αρχισε να ξανανεβαινει μολις σταματησε η χορηγηση της κανελλας.<br />Η κανελλα εχει βεβαια και συμπληρωματικη δραση.Για παραδειγμα,σε εθελοντες που την καταναλωσαν,κατεβασε το επιπεδο λιπιδιων και κακης χοληστερολης.Σε δοκιμαστικους σωληνες παλι εξουδετερωσε τις ελευθερες ριζες.<br />Φυσικα δεν συνισταται η βρωση ξυλων κανελλας ουτε η αυξημενη καταναλωση μηλοπιτας η οποια ετσι κι αλλιως περιεχει αρκετα λιπη.Το μυστικο ειναι να προσθετεις κανελλα σε αυτο που θα ετρωγες ετσι κι αλλιως.<br />Τα συστατικα που δρουν θεραπευτικα δεν βρισκονται στο αιθεριο ελαιο της κανελλας.Αλλα η σκονη της κανελλας μπορει να προστεθει σε φρυγανιες,δημητριακα,χυμους ή και στον καφέ.Αποφευγουμε ομως τη χρηση της κατα την εγκυμοσυνη ειδικα τη χρηση του αιθεριου ελαιου της καθως μπορει να διεγειρει τη μητρα.Επισης η χρηση του ελαιου μπορει να ροκαλεσει τοπικη λευκοδερμια.<br />Αααααα,και για να μη το ξεχασω...εικαζεται οτι το καψιμο των ξυλων της κανελλας προσελκυει τον ερωτα και το χρημα μια και λεγεται οτι καλουν τη θεα Αφροδιτη.Προληψεις;Δεισιδαιμονιες;Δεν προλαβα να το ερευνησω σε... βαθος.Βλεπετε,με χτυπησε κατακουτελα ο ερωτας απο τη μερα που αpοφασισα να φτιαξω μελομακαρονα με τα χερακια μου αντι να τα αγορασω.Κι οπως ξερετε,μελομακαρονα ΧΩΡΙΣ κανελλα δε γινονται...χαχαχα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116808285543299979?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1165604781992927212006-12-08T20:52:00.000+02:002006-12-08T21:13:34.166+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/476241/girl.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/840138/girl.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Μελομακάρονα</span><br />Υλικά : 2 φλ. λάδι 1 φλ. ζάχαρη 1 φλ. χυμό πορτοκαλιού 1 φλ. σιμιγδάλι ψιλό 1 κ. περίπου αλεύρι μαλακό 1 ½ κ.γ. σόδα ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού<br />Σιρόπι: 1 φλ. ζάχαρη 1 φλ. μέλι 1 φλ. νερό<br />Εκτέλεση: Δουλεύουμε το λάδι αρκετή ώρα με το μίξερ και μετά ρίχνουμε τη ζάχαρη, το ξύσμα, το χυμό, το σιμιγδάλι και τέλος λίγο λίγο το αλεύρι με τη σόδα. Τα πλάθουμε μικρά γιατί μεγαλώνουν πολύ και τα βάζουμε στο φούρνο αφού έχει φτάσει τους 200 C γιατί αλλιώς απλώνουν. Όταν κρυώσουν τελείως τα αραδιάζουμε σε ταψί και τα περιχύνουμε με το σιρόπι ζεστό. Πασπαλίζουμε με καρυδόψιχα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κουραμπιέδες</span><br />Υλικά:<br />2 κιλά αλεύρι μαλακό<br />1 κιλό βούτυρο<br />300 γραμ. ζάχαρη άχνη<br />300 γραμ. αμυγδαλόψιχα<br />1 ποτηράκι κονιάκ<br />1 κουταλάκι σόδα<br />ανθόνερο<br />Ασπρίζουμε το βούτυρο, δουλεύοντας το μισή ώρα με το χέρι. Ρίχνουμε τη ζάχαρη, το κονιάκ, τα αμύγδαλα καβουρδισμένα και κοπανισμένα και, τέλος, το αλεύρι, εξακολουθώντας να δουλεύουμε μέχρι να γίνουν όλα ένα κατάλληλο μίγμα.<br />Το πλάθουμε στα γνωστά σχήματα των κουραμπιέδων, τους τοποθετούμε σε λαμαρίνα και τους ψήνουμε σε μέτριο φούρνο 20 λεπτά.<br />Μόλις βγουν απ' το φούρνο, τους ραντίζουμε με ανθόνερο και τους τυλίγουμε μια-δυό φορές σε άχνη ζάχαρη.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δίπλες - Τριαντάφυλλα</span><br />Υλικά<br />•6 αυγά ελαφρά χτυπημένα•Aλεύρι για όλες τις χρήσεις, όσο χρειάζεται για να γίνει μια ζύμη σφιχτή•2 κούπες μέλι•1 κούπα νερό•2 κούπες καρύδια ψιλοκομμένα•2 κουταλάκια κανέλα•Λάδι για το τηγάνισμα<br />Εκτέλεση:<br />1. Ανοίγετε τη ζύμη σε φύλλο όσο πιο λεπτό μπορείτε. Το κόβετε σε λωρίδες με 4 εκ. πλάτος και 20-25 εκ. μήκος. Περνάτε τη μία άκρη κάθε λωρίδας ανάμεσα στα δόντια ενός πιρουνιού και τη στερεώνετε τυλίγοντάς την λίγο γύρω από το πιρούνι. Με το άλλο σας χέρι κρατάτε την άλλη άκρη της λωρίδας.<br />2. Βουτάτε το πιρούνι μαζί με τη ζύμη, μέσα σε καυτό λάδι και περιστρέφοντάς το τυλίγετε την υπόλοιπη λωρίδα λίγη-λίγη, καθώς θα ψήνεται, γύρω από το πιρούνι.<br />3. Ακουμπάτε τις δίπλες σε απορροφητικό χαρτί για να στραγγίσουν το λάδι τους.<br />4. Βάζετε σε βαθουλή κατσαρολίτσα με μέλι το νερό να βράσει, αφαιρείτε τον αφρό και ρίχνετε μέσα τις δίπλες λίγες - λίγες αφήνοντάς τες να βράσουν λίγα λεπτά. Τις βγάζετε από το μέλι και τις πασπαλίζετε με τα καρύδια και την κανέλα που έχετε ανακατέψει προηγουμένως.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Καρυδόπιτα</span><br />Χριστουγεννιάτικο γλυκό<br />Υλικά<br />* 6 αυγά<br />* 2 κούπες καρυδόψιχα<br />* 1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του<br />* 2 κούπες ζάχαρη<br />* 1 βιτάμ<br />* λίγη βανίλια<br />* μισή κούπα φρυγανιά<br />* 1 κούπα γάλα<br />για το σιρόπι:<br />* 5 ποτήρια νερό<br />* 3 ποτήρια ζάχαρη<br />* 1 ξύλο κανέλα<br />* γαρύφαλλο<br /><br />Διαδικασία<br />Κρατάμε λίγο βούτυρο για να αλείψουμε το ταψί και το υπόλοιπο το χτυπάμε στο μίξερ μαζί με όλα τα υλικά. Δηλαδή, την καρυδόψιχα, τα αυγά, την ζάχαρη, το αλεύρι, το γάλα, την βανίλια και την φρυγανιά. Τα χτυπάμε μέχρι να γίνουν ένα ομοιόμορφο μίγμα.<br />Αφού αλείψουμε το ταψάκι με βούτυρο ρίχνουμε το μίγμα. Το ψήνουμε στο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για μίση ώρα περίπου.<br />Παράλληλα ετοιμάζουμε το σιρόπι. Σε μια κατσαρόλα βράζουμε το νερό με την ζάχαρη , την κανέλα και το γαρύφαλλο, σε μέτρια φωτιά, για 10 λεπτά. Αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει.<br />Όταν η καρυδόπιτα είναι έτοιμη την σιροπιάζουμε, δηλαδή χύνουμε το κρύο σιρόπι στη ζεστή καρυδόπιτα. Την αφήνουμε να το πιει και να κρυώσει, όσο χρειαστεί. Την κόβουμε σε ρόμβους, την πασπαλίζουμε με λίγη καρυδόψιχα και είναι έτοιμη για σερβίρισμα.<br />Καλή όρεξη!Και βουρ για την κουζιναααα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116560478199292721?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1164978582160140532006-12-01T15:04:00.000+02:002006-12-01T15:09:42.243+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/856531/Moonlight%20rose.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/320/292930/Moonlight%20rose.jpg" border="0" /></a><br /><br /><p><br />...τα τριανταφυλλα ειναι το τελειο δωρο για να δειξετε τα συναισθηματα σας...<br />Ριξτε μια ματια.<br />τα <strong>κοκκινα τριανταφυλλα</strong> χρησιμοποιουνται απο τους ερωτευμενους και συμβολιζουν το σεβασμο και το κουραγιο,δειχνουν αγαπη,ενοτητα,ρομαντισμο και παθος.<br /><strong>τα πορτοκαλι και κοραλλενια</strong> υπονοουν τον ποθο.<br /><strong>τα μωβ</strong>,στο χρωμα της λεβαντας,χάρη,ευγενεια,φινετσα.Ειναι το ροδο των τρυφερων σκεψεων,προσθετει εμφαση και δειχνει αφθονια ή μεγαλοπρεπεια.<br /><strong>τα ροδακινι και γενικα τα παλ</strong>,συμβολιζουν κοινωνικοτητα και φιλία.<br />Δειξτε εκτιμηση ή ευγνωμοσυνη με <strong>ροζ τριανταφυλλα</strong>.<br />Στειλτε <strong>ανοιχτα ροζ</strong> για να πειτε οτι καταλαβαινετε,οτι συμπασχετε ή οτι λυπαστε για την αρρωστια καποιου.<br /><strong>Κοκκινα και ασπρα μαζι ή λευκα με κοκκινες ακρες</strong> σημαινουν ενοτητα.<br /><strong>Κοκκινα και κιτρινα</strong> δειχνουν χαρουμενα συναισθηματα,ενθουσιασμο,ευτυχια<br /><strong>Πορτοκαλι και κιτρινα μαζι</strong>,ποθο και παθιασμενες σκεψεις.<br /><strong>Λευκα και κοραλλι</strong>,εισαι θε'ι'κος/η και σε ποθω.<br /><strong>Τα κιτρινα</strong> συμβολιζουν τη χαρα και τη φιλία<br />Στους Βικτωριανους χρονους σημαιναν ζηλια.Στην Ισλαμικη παραδοση συμβολιζουν την απατη,την προδοσια και τη μοιχεια.Στο Μεξικο ειναι συμβολο θανατου και στη Γαλλια αντιπροσωπευουν την απιστια.<br />Στελνοντας <strong>12 λευκα τριανταφυλλα</strong>,ζητατε μυστικοτητα,αθωοτητα ή αγνοτητα.Τα λευκα τριανταφυλλα συμβολιζουν την αγιοτητα και την ταπεινοτητα.Η Παρθενος Μαρια συμβολιζεται με ενα λευκο τριανταφυλλο σαν συμβολο της αγνοτητας της.<br />Ειναι επισης γνωστο ως λουλουδι του φωτος.<br />Στην Αμερικανικη κουλτουρα συμβολιζει την ασφαλεια και την ευτυχια,γι'αυτο χρησιμοποιειται στους γαμους.<br />Στη Σκωτια,οταν ανθιζε ενα λευκο ροδο το φθινοπωρο,το εκλαμβαναν σαν σημαδι προωρου γαμου.<br />Στην Ουαλλια που αντιπροσωπευουν την αθωοτητα και τη σιωπη χρησιμοποιουνται που συχνα σε ταφους παιδιων.<br />Στην Παραδοση της Ασιας συμβολιζουν το πενθος και την υπερτατη απουσια.<br />Στο Βιετναμ φοριουνται τη μερα της Μητερας απο εκεινους που εχουν χασει τις μητερες τους ενω τα κοκκινα απο εκεινους που οι μητερες τους συνεχιζουν να ζουν.<br /><strong>Rosa Damaskena</strong><br />Ομορφια παντα φρεσκια,νεα και λαμπερη.Το συμβολο της αγαπης για τους Περσες<br /><strong>Rosa Canina</strong><br />Απολαυση και πονος<br /><strong>Ενα μονο ροδο σε πληρη ανθηση(ανοιχτο)τοποθετημενο αναμεσα σε δυο μπουμπουκια</strong> ζητα μυστικοτητα.<br /><strong>Μισοανοιγμενο</strong> δειχνει μια αγαπη ντροπαλη.<br /><strong>Ενα φυλλο τριανταφυλλου</strong>;Συμβολο ελπιδας<br /><strong>Αγκαθι</strong>;Κινδυνος!<br /><strong>Ροδα τοποθετημενα σε κομματι γρασιδιου</strong>;Ολα κερδιζονται με καλη συντροφια.<br /><strong>50 ροδα</strong>;αγαπη χωρις ορους<br /><strong>25</strong>;συγχαρητηρια<br /><strong>12</strong>;υστατη δηλωση αγαπης<br /><strong>2 ενωμενα ροδα</strong>;επερχομενος γαμος<br /><strong>1;</strong>απλοτητα<br /><br />Και μερικες συνταγουλες,καιρος ηταν,χεχε...</p><p><br /><strong>Ποτ Πουρι τριανταφυλλου</strong><br />Μαζεψτε τα τριανταφυλλα στη μεση του πρωινου.Μαζεψτε φρεσκα ανθη επειδη εχουν περισσοτερα ελαια κι ετσι προσθετουν αρωμα στο μειγμα.Βαλτε και μερικα μπουμπουκια.Στεγνωνουν πολυ καλα στον αερα.<br />Χρησιμοποιηστε αποξηραμενα ανθη τριανταφυλλου και τριμμα αποξηραμενης φλουδας απο 2 λεμονια.<br />1 κουταλια του τσαγιου τριμμενο γαρυφαλλο(το μπαχαρικο,ε;;)<br />1 κουταλια τριμεννη κανελα<br />8 σταγονες ροδελαιου</p><p><br /><strong>ΒΑΜΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ</strong><br />Παρτε πεταλα τριανταφυλλου και βαλτε τα χωρις να τα πιεσετε σε ενα κοινο μπουκαλι.Ριξτε πανω τους κρασι καλης ποιοτητας,κλειστε το και αφηστε το να σταθει μεχρι να το χρησιμοποιησετε.Αυτο το βαμμα διατηρειται για χρονια και αναδυει ενα αρωμα ελαφρα υποδεεστερο απο το ροδελαιο που χρησιμοποιειται στην αρωματοποιία.Λιγες σταγονες απο αυτο το βαμμα θα ανανεωσει την ατμοσφαιρα ενος δωματιου και με μια μικρη ποσοτητα μπορειτε να βελτιωσετε το κοινο ξυδι.</p><p><br /><strong>ΡΟΔΕΛΑΙΟ</strong><br />Σε καθαρο γυαλινο σκευος προσθεστε μιαμιση κουπα αγνο παρθενο ελαιολαδο.Προσθεστε στο λαδι αρκεταφρεσκομαζεμενα ροδοπεταλα ετσι ωστε να καλυψουν το λαδι.Αφηστε να σταθουν 24 ωρες.Στραγγιξτε το λαδι μεσα σε τουλπανι πιεζοντας τα πεταλα.Βγαλτε τα ροδοπεταλα και προσθεστε φρεσκα.Επαναλαβετε.Επαναλαβετε τη διαδικασια μεχρι να παρετε την ενταση του αρωματος που επιθυμειτε.<br />Μια αλλη μεθοδος χρησιμοποιει οινοπνευμα(<strong>ΟΧΙ</strong> αυτο που χρησιμοποιουμε για εντριβες!)<br />Σε ενα φλιτζανι μη αρωματισμενης βοτκας βαλτε πεταλα,φυλλα ή κι αγκαθια τοσα ωστε να καλυφτει το υγρο.Αφηστε να σταθει για 2 εβδομαδες.Σουρωστε σε τουλπανι πιεζοντας τα υλικα.Τωρα εχετε φυσικο αρωμα τριανταφυλλου αλλα υπαρχει κι ενα ακομα κολπακι...<br />καταψυξτε το υγρο για 24 ωρες.Το λαδι παγωνει,το οινοπνευμα οχι.Βγαλτε λοιπον προσεκτικα το ελαιο και φυλαξτε το σε ενα κουτακι που κλεινει ερμητικα.Κρατηστε το οινοπνευμα(χικ!***)για επομενη χρηση.Δεν ειναι φυσικα η ευκολοτερη μεθοδος αλλα δινει ενα σχεδον παρθενο αιθεριο ελαιο.<br /><br />...Αλλά ήρθε η στιγμή που ο μικρός πρίγκηπας, αφού πολύ περπάτησε στην άμμο, στους βράχους και στα χιόνια, ανακάλυψε επιτέλους ένα δρόμο. Κι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στους ανθρώπους. «Καλημέρα», είπε. Ήταν ένας ανθισμένος κήπος με τριαντάφυλλα. «Καλημέρα», είπαν τα τριαντάφυλλα. Ο μικρός πρίγκηπας τα κοίταξε. Έμοιαζαν όλα στο λουλούδι του. «Τι είσαστε;», τα ρώτησε έκπληκτος. «Είμαστε τριαντάφυλλα», είπαν τα τριαντάφυλλα. «Α!» έκανε ο μικρός πρίγκηπας... Κι αισθάνθηκε πολύ δυστυχισμένος. Το λουλούδι του του 'χε πει, πως ήταν το μοναδικό στο σύμπαν. Και να που υπήρχαν πέντε χιλιάδες, όλα τους όμοια, μέσα σ' έναν μόνο κήπο. «θα αισθανόταν πολύ προσβεβλημένο, αν το 'βλεπε αυτό», σκέφτηκε, «θα 'βηχε πολύ καί θα 'κανε πως πεθαίνει, για ν' αποφύγει τη γελοιοποίηση. Και θα 'μουνα υποχρεωμένος να κάνω, πως το φροντίζω, γιατί αλλιώς για να με ταπεινώσει κι εμένα, θ' άφηνόταν στ' αλήθεια να πεθάνει...» Μετά σκέφτηκε κι αυτό: «Νόμιζα, πως έχω τον πλούτο ενός μοναδικού στον κόσμο λουλουδιού καί δεν έχω παρά ένα συνηθισμένο τριαντάφυλλο. Αυτό καί τα τρία μου ηφαίστεια, που μου φτάνουν ως το γόνατο και που το ένα τους ίσως να 'χει σβύσει για πάντα, δεν με κάνουν δα και κανένα μεγάλο πρίγκηπα...» Καί ξάπλωσε στα χορτάρια κι έκλαψε. Τότε είναι που παρουσιάστηκε η αλεπού. «Καλημέρα», είπε η αλεπού. «Καλημέρα», απάντησε ευγενικά ό μικρός πρίγκηπας, που στράφηκε μα δεν είδε τίποτα. «Εδώ είμαι», είπε η φωνή, «κάτω απ' τη μηλιά...» «Ποια είσαι;», είπε ο μικρός πρίγκηπας. «Είσαι πολύ όμορφη...» «Είμαι μια αλεπού», είπε η αλεπού. «Έλα να παίξεις μαζί μου», της πρότεινε ο μικρός πρίγκηπας. «Είμαι τόσο λυπημένος...». «Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου», είπε η αλεπού. «Δεν είμαι εξημερωμένη». «Α! συγνώμην» έκανε ο μικρός πρίγκηπας. Αλλά μετά από σκέψη πρόσθεσε: «Τι σημαίνει "εξημερώνω";» (...) «Είναι κάτι πολύ ξεχασμένο», είπε η αλεπού. «Σημαίνει "δημιουργώ δεσμούς"». «Δημιουργώ δεσμούς;» «Βέβαια», είπε η αλεπού. «Για μένα, ακόμα δεν είσαι παρά ένα αγοράκι εντελώς όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα αγοράκια. Και δεν σ' έχω ανάγκη. Και δεν μ' έχεις ανάγκη ούτε κι εσύ. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες αλεπούδες. Όμως, αν μ' εξημερώσεις, θα 'χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο, θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...» «Αρχίζω να καταλαβαίνω», είπε ο μικρός πρίγκηπας. «Υπάρχει ένα λουλούδι... νομίζω ότι με έχει εξημερώσει...» «Μπορεί», είπε η αλεπού. (...) Αλλά η αλεπού ξαναγύρισε στην ιδέα της: «Ή ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι με κυνηγούν. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους, κι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους. Έτσι πλήττω λιγάκι. Αλλά αν μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα 'ναι σα φωτισμένη απ' τον ήλιο. θ' αναγνωρίζω έναν ήχο βημάτων πού θα 'ναι διαφορετικός απ' όλους τους άλλους. Τ' άλλα βήματα με κάνουν να ξαναγυρνώ κάτω απ' τη γη. Τα δικά σου θα με καλούν σα μουσική να βγω απ' την υπόγεια φωλιά μου. Και μετά, κοίτα! Βλέπεις εκεί κάτω τους κάμπους με το στάρι; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Το στάρι εμένα μού είναι άχρηστο. Οι κάμποι του σταριού δεν μου θυμίζουν τίποτα. Κι αυτό είναι θλιβερό. Αλλά έχεις μαλλιά χρυσαφιά. Έτσι θα 'ναι θαυμάσια, αν μ' εξημερώσεις! Το στάρι, που είναι χρυσαφί, θα με κάνει να σε θυμάμαι. Και θα μ' αρέσει ν' ακούω τον άνεμο στα στάρια...» Η αλεπού σώπασε καί κοίταξε για πολύ το μικρό πρίγκηπα: «Σε παρακαλώ ...εξημέρωσέ με!», είπε. (...) Έτσι ο μικρός πρίγκηπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίασε η ώρα της αναχώρησης: «Α!» είπε η αλεπού... «θα κλάψω». «Εσύ φταις», είπε ο μικρός πρίγκηπας, «εγώ δεν ήθελα καθόλου το κακό σου, αλλά θέλησες να σ' εξημερώσω». «Ναι σίγουρα», είπε η αλεπού. «Αλλά θα κλάψεις!», είπε ο μικρός πρίγκηπας. «Ναι σίγουρα», είπε η αλεπού. «Τότε δεν κερδίζεις τίποτα!» «Κερδίζω», είπε η αλεπού, «εξ αιτίας του χρώματος που έχει το στάρι.» Μετά πρόσθεσε. «Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις ότι το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο, θα ξανάρθεις να μ' αποχαιρετήσεις, κι εγώ θα σου χαρίσω ένα μυστικό.» Ο μικρός πρίγκηπας πήγε να δει τα λουλούδια (...) καί ξανάρθε στην αλεπού: «Αντίο» είπε. «Αντίο», είπε η αλεπού. «Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.» «Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Ο χρόνος που έχασες για το τριαντάφυλλό σου αυτός είναι που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.» «Ο χρόνος πού έχασα για το τριαντάφυλλό μου...», έκανε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται. «Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια», είπε η αλεπού. «Αλλά εσύ δεν πρέπει να το ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος γι' αυτό που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...» «Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου», επανέλαβε ο μικρός πρίγκηπας, για να το θυμάται.<br /><strong>από το Le petit prince του Antoine de Saint-Exupery<br /> (...δε θα μπορούσε χωρίς εσένα!)</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116497858216014053?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1164476199966720302006-11-25T19:28:00.000+02:002006-11-25T19:36:39.980+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/785539/roseDamascena.gif"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/200/83239/roseDamascena.png" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/406559/rosa_ca3%20seeds.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/200/155752/rosa_ca3%20seeds.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/617547/rosa%20gallica.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/200/845850/rosa%20gallica.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/1600/867560/rosa%20canina%20exilis.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6402/4063/200/309812/rosa%20canina%20exilis.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Τα ροδα,γνωστα ως ο βασιλιας των λουλουδιων,εμφανιστηκαν στην Ασια 5000 χρονια πριν.Απολιθωματα στη Μοντανα και στο Ορεγκον αποδεικνυουν οτι ηταν αγριολουλουδο της Αμερικης για πανω απο 35 εκατομμυρια χρονια.Υπαρχουν πανω απο 30.000 ποικιλιες με πολυπλοκο οικογενειακο δεντρο.<br />Η πρωτη ιστορικη αναφορα για το τριανταφυλλο γινεται απο τους Σουμεριους απο την αρχαια Μεσοποταμια.Ο Βασιλιας Σαργον ο 1ος της Ακκαδίας~2684-2630 π.Χ.~εφερε αμπελια,συκα και τριανταφυλλιες απο μια στρατιωτικη ασκηση περα απο τον ποταμο Τιγρη.<br />Αρχικα απο την Περσια λοιπον,πιστευεται οτι Στη Δυση ηρθε απο τον Αλεξανδρο.Για τους Αραβες το ροδο ηταν ενα αρσενικο λουλουδι.Απο τα αρχαια χρονια συμβολιζε τη χαρα,αργοτερα τη μυστικοτητα και τη σιωπη ενω τωρα συνηθως σχετιζεται με την αγαπη.<br />Ο Ηροδοτος ισχυριζεται οτι ο Βασιλιας ΜΙδας της Φρυγιας εφερε το λουλουδι αυτο στην Ελλαδα.<br />Στην Ιλιαδα παλι,ο ομηρος μας λεει οτι η ασπιδα του Αχιλλεα ηταν διακοσμημενη με τριανταφυλλα.<br />Ο Κομφουκιος εγραψε οτι ο αυτοκρατορας της Κινας ειχε πανω απο 600 βιβιλια για τα ροδα και οι Κινεζοι τον 5ο αιωνα π.Χ. εβγαζαν ελαια απο φυτα που φυτρωναν στον κηπο του αυτοκρατορα τα οποια μπορουσαν να χρησιμοποιησουν μονο οι ευγενεις και το ιερατειο.Αν βρισκονταν αυτα τα ελαια σε χερια αλλου,αυτος καταδικαζοταν σε θανατο.<br />Τοιχογραφιες κι αντικειμενα που απεικονιζουν τριανταφυλλα βρεθηκαν σε ταφους στην Αιγυπτο που χρονολογουνται απο τον 5ο αιωνα π.Χ.<br />Η Κλεοπατρα ειχε ενα παθος για τα τριανταφυλλα.Για να αποπλανησει τον Μαρκο Αντωνιο εστρωσε τα πατωματα του παλατιου με ροδοπεταλα και το δωματιο της με ροδοπεταλα παχους 4 εκατοστων και συντριβανια απο τα οποια ερεε ροδονερο.<br /><br /><br />ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ<br />Ενας αρχαιος ινδουιστικος μυθος λεει οτι ο Βισνου,προστατης του κοσμου,κι ο Βραχμα,δημιουργος του κοσμου,διαφωνουσαν για το πιο ηταν το πιο ομορφο λουλουδι.ο Βισνου επαινουσε το ροδο ενω ο Βραχμα που δεν ειχε δει το ροδο,επεμενε στο λωτο.Οταν ομως ο Βραχμα ειδε το ροδο συμφωνησε αμεσως οτι το ροδο ηταν ανωτερο και αντεμειψε τον Βισνου για την αφοσιωση του δημιουργωντας για αυτον τη γυναικα του τη θεα Λακσμι απο 108 μικρα και 1008 ροδοπεταλα.<br />Στο Κασμιρ οι Μογγολοι αυτοκρατορες διατηρουσαν πανεμορφους κηπους με τριανταφυλλα,τα οποια τα εριχναν στο ποταμι για να καλωσορισουν τους αυτοκρατορες οταν επεστρεφαν απο τα ταξιδια τους.<br />Στην Περσια,ο Ναβουχοδονοσορ ειχε γεμισει το παλατι του με ροδα που καλλιεργουνταν για το αρωματικο τους λαδι.<br />Μια αραβικη ιστορια μας λεει οτι το ροδο δημιουργηθηκε απο τον ιδρωτα του προφητη Μωαμεθ.<br />Τον 11ο αιωνα στην ποιηση των Σουφι το ροδο εγινε συμβολο της ζωης,η ομορφια του αντιπροσωπευει την τελειοτητα και τα αγκαθια τα εμποδια,τις δυσκολιες που πρεπει να περασουμε για να φτασουμε την τελειοτητα.<br />Συμφωνα με αλλα ισλαμικη παραδοση,το ροδονερο επρεπε να ανακατευτει με σαφραν και να χρησιμοποιηθει για το γραψιμο ειδικων ξορκιων τις πρωινες ωρες της πρωτης Κυριακης του μηνα.<br />Φυλαχτα απο τριανταφυλλο φοριουνταν για προστασια απο το κακο ματι.Τριμμενα τριανταφυλλα ή καρποι τριανταφυλλιας τοποθετουνταν σε ταφους,κυριως γυναικων.Η χρηση του τριανταφυλλου σε ταφικες τελετουργιες βρισκεται καθολη τη διαρκεια τησ Ρωμα'ι'κης Αυτοκρατοριας,ακομα και στην Ουαλλια οπου λευκα τριανταφυλλα τοποθετουνται στους ταφους μικρων παιδιων σαν συμβολο της αθωοτητας τους.<br />Η θεα Χλωριδα μεταμορφωσε σε λουλουδι μια ομορφη,νεκρη νυμφη.Η Αφροδιτη προσθεσε ομορφια,οι τρεις Χαριτες λαμψη,χαρα και γοητεια.Ο Διονυσος δωρισε νεκταρ,ο Ζεφυρος φυσηξε κι εδιωξε τα συννεφα ετσι ωστε ο Απολλωνας να το λουσει στο φως του Ηλιου.Το λουλουδι δοθηκε στον Ερωτα κι ονομαστηκε....ροδο.<br />Εχει γραφτει επισης οτι η Κυβελη δημιουργησε το τριανταφυλλο για να εκδικηθει την Αφροδιτη μειωνοντας ετσι την ομορφια της.Ενας αλλος μυθος λεει οτι το ροδο γεννηθηκε απο ενα χαμογελο του Ερωτα ενω συμφωνα με αλλον,επεσε απο τα μαλλια της Αυρας ενω αυτη χτενιζοταν.<br />Για τους πρωτους Χριστιανους ηταν παγανιστικο συμβολο,των οργιων και της λαγνειας.Το απερριψαν λογω της σχεσης του με τους Ρωμαιους που ηταν διωκτες τους.Τελικα ομως το δεχτηκαν κι εκεινοι.Αλλωστε τα τριανταφυλλα αργοτερα συμβολισαν την παρακμη και την υπερβολη της Ρωμης.Οι χωρικοι επρεπε να καλλιεργουν υποχρεωτικα τριανταφυλλα αντι για βρωσιμες καλλιεργειες για να ικανοποιουν τη ματαιοδοξια των αυτοκρατορων τους που απαιτουσαν χαλιά απο ροδοπεταλα για τα οργια τους.<br />Μια παλια ιστορια λεει οτι στον κηπο της Εδεμ τα ροδα δεν ειχαν αγκαθια.Αυτα εμφανιστηκαν μετα το προπατορικο αμαρτημα.Ενας αλλος χριστιανικος θρυλος λεει οτι δημιουργηθηκαν οταν το αιμα του Ιησου ποτισε το εδαφος κατω απο το σταυρο του μαρτυριου.<br />Το ροδο ηρθε στην Ευρωπη το 12ο ή 13ο αιωνα μεσω των ιπποτων που επεστρεφαν απο τις Σταυροφοριες και συμφωνα με την αγγλικη ιστορια μετα τη 2η σταυροφορια στη Συρια.<br />Ειναι το επισημο φυτικο συμβολο των Η.Π.Α. συμφωνα με ενα διαταγμα που υπεγραψε ο Ροναλντ Ρεγκαν το Νοεμβριο του 1986 καθως και το λουλουδι των πολιτειων της Τζορτζια,Α'ι'οβα,Νεας Υορκης,Βορειας Ντακοτα και της περιοχης της Κολουμπια.<br />Το εμβλημα της Αγγλιας που φοριεται τη μερα του Αγιου Γεωργιου<br /><br /><br />ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ<br />Ο Πλινιος ο πρεσβυτερος κατεγραψε 32 διαφορετικες φαρμακευτικες χρησεις του τριανταφυλλου τον 1ο αιωνα μ.Χ.<br />Τα τριανταφυλλα καλλλιεργουνταν το Μεσαιωνα περισσοτερο για φαρμακο και τροφη παρα για ομορφια.<br />Οι καρποι της Rosa Rugosa χρησιμοποιουνταν για την αποφυγη του σκορβουτου.Οι καρποι αυτοι περιεχουν περισσοτερη βιταμινη C απο οποιοδηποτε αλλο φρουτο και λαχανικο.Ειναι επισης πλουσιοι σε βιταμινες Α,Β,Ε,Κ σε οργανικα οξεα και πηκτινη.Τα κοκκινα τριανταφυλλα Rosa gallica και Officinalis χρησιμοποιουνταν για ενα σωρο προβληματα.<br />Η κυνοροδη(R. canina)περιεχει την υψηλοτερη ποσοτητα βιταμινηςC.<br />Η R. laevigata χρησιμοποιειται στην Κινα για τη θεραπεια της διαρροιας.<br />Τα πεταλα της R. gallica χρησιμοποιουνται σαν τονωτικο και στυπτικο.<br />Οι σποροι της R. multiflora, χρησιμοποιουνται στην Ανατολη σαν διουρητικο και καθαρτικο.<br />Το ροδελαιο μειωνει τη χοληστερινη.Το τσάι απο ξεραμενα ροδοπεταλα θεραπευει τους πονοκεφαλους.Πεταλα σε συνδυασμο με κρασι σαν χλιαρες κομπρεσες για τον πονοκεφαλο επισης ή ζεστο σαν σταγονες για τ'αυτια.Οι γυναικες μαλιστα πιστευαν οτι αν τριψεις πανω στο δερμα τα πεταλα αποφευγεις τις ρυτιδες και διατηρεις τη νεοτητα.Ενα μειγμα τριανταφυλλου,μεντας και γαρυφαλλου βοηθα στον υπνο.<br />ΑΡΩΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ<br />Το ροδελαιο φτιαχνεται απο πεταλα των ποικιλιων Damasks και Gallicas και ειναι πανακριβο.Το ελαιο που χρησιμοποιειται για την κατασκευη συγκεκριμενων αρωματων ειναι υψηλης συγκεντρωσης.Χρειαζονται 2 τοννοι ροδοπεταλων για μια λιβρα ροδελαιου και 30.000 πεταλα για μια ουγγια.Το μεγαλυτερο μερος του ροδελαιου παραγεται σημερα στη Βουλγαρια και στην Τουρκια.Το Ροδο της Δαμασκου ειναι ενα απο τα βασικα και πρωταρχικα τριανταφυλλα που χρησιμοποιουνται για την παρασκευη ροδελαιου.Οι εκατονταφυλλες(Centifolias) ποικιλιες χρησιμοποιουνται στη Γαλλια για την παρασκευη ροδελαιου.<br />Το αρωμα του τριανταφυλλου βγαινει απο τις κορυφες των κατωτερων πεταλων του ανθους κι η ποσοτητα του εξαρταται απο την ποικιλια και τις κλιματικες συνθηκες.Ο ηλιος και η ζεστη χρειαζονται για το μεγιστο της αποδοσης.Μυριζουν πιο εντονα μια ηλιολουστη μερα κι η καλυτερη ωρα για να μυρισεις ενα ροδο ειναι στη μεση του πρωινου κι οταν το ανθος ειναι ανοιχτο κατα το 1/4 μεχρι τα 2/3 του.Οσο πιο αρωματικο ομως,τοσο μικροτερη η διαρκεια ζωης του στο βαζο<br />Το αρωμα της Damaskena ειναι το αρωμα του ερωτα και των φιλτρων της αγαπης.Ενα παλιο τετοιο ερωτικο φιλτρο φτιαχνεται απο πεταλα κοκκινων και λευκων Gallicas, Albas και Forget-me-nots.Μεχρι το τελος του Β΄Παγκοσμιου Πολεμου ολα τα ροδα ηταν αρωματικα,υστερα ομως δοθηκε περισσοτερη εμφαση στο χρωμα παρα στο αρωμα.<br /><br /><br />ΒΡΩΣΙΜΑ ΡΟΔΑ<br />Τα ροδα και οι καρποι τους χρησιμοποιηθηκαν στην κουζινα για αιωνες σε ολο τον κοσμο.Προσθετουν χρωμα και δινουν γευση σε καθε πιατο.Οι καρποι εχουν μια εντονη χαρακτηριστικη αλλα γλυκια γευσηκαι μπορουν να χρησιμοποιηθουν φρεσκα,αποξηραμενα ή κονσερβα.<br />Οι καρποι να χρησιμοποιηθουν οταν εχουν εντονο κοκκινο χρωμα κι ειναι ελαφρα μαλακοι.<br />Μαδηστε τα ανθη και κοψτε στη μεση στο μακρος,βγαλτε τα μικρα τριχιδια(στημονες)και σπορους που βρισκονται στο κεντρο και ξεπλυντε.Μη χρησιμοποιειτε μεταλλικα εργαλεια και σκευη,καταστρεφουν τη Βιταμινη C.<br />Για να αποξηρανετε τους καρπους αραδιαστε σε ενα μόμο στρωμα σε δισκους,τοποθετηστε στο φουρνο στη χαμηλοτερη θερμοκρασια ή σε σκοτεινο και ξηρο μερος.<br />Διατηρηστε σε ενα γυαλινο δοχειο σε σκοτεινο δροσερο μερος.<br />Οταν χρησιμοποιειτε ροδοπεταλα στις συνταγες κοψτε τις λευκες ακρες στο τελος των πεταλων γιατι πικριζουν.<br />Προτιμαμε τα μικρα μπουμπουκια,ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ οτι αποφευγουμε τα ψεκασμενα με μυκητοκτονα και εντομοκτονα.<br /><br /><br />ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ<br />Οι μινιατουρες πρωτοαναπτυχθηκαν στην Κινα.150 χρονια πριν ηταν γνωστες και σαν ροδα των ξωτικων.Οι μινιατουρες εχουν συνεχη ανθηση κι οι περισσοτερες συγχρονες ποικιλιες καταγονται απο την ποικιλια Rosa rouletti που ανακαλυφθηκε το 1917 στην Ελβετια στο Mauborjet στα βουνα Jura.<br />Στην Ευρωπη ηρθαν το 1818 απο τον Βρετανο βοτανολογο Robert Sweet που κατεγραψε μια μινιατουρα απο το νησι του Μαυρικιου που ονομαζοταν R. Lawrenceana.<br />Το 1840 οι μινιατουρες εγιναν δημοφιλεις στις ΗΠΑ.<br />ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΓΟΡΑΣ<br />Μην παραγγελνετε τριανταφυλλα τηλεφωνικα,αγοραστε τα αυτοπροσωπως.<br />Ζητηστε τη συμβουλη του ανθοπωλη.<br />Τα μπουμπουκια πρεπει να ειναι απαλα στο αγγιγμα<br />Κοιταξτε για πεταλα που εχουν αρχισει να ξεδιπλωνονται.<br />Τριανταφυλλα που ειναι σφιχτα και σκληρα δε σημαινει οτι θα κρατησουν περισσοτερο μια κι εχουν μαζευτει πολυ γρηγορα.<br />Τα σεπαλα στα κοκκινα τριανταφυλλα πρεπει να γερνουν μακρια απο το ανθος δειχνοντας ετσι οτι το μαζεμα εγινε οταν τα λουλουδια ηταν ωριμα<br />Τα πεταλα θα πρεπει να εχουν βελουδινη υφη και πλουσιο χρωμα που να δειχνει υγρο.<br />Οι στημονες πρεπει να ειναι ισιοι και δυνατοι.<br />ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ<br />.Η καταλληλη φροντιδα μπορει να διπλασιασει τη ζωη τους.Τοποθετειστε τα σε ενα καθαρο βαθυ βαζο με χλιαρο νερο και προσθεστε μια κουταλια ξινου.Αφηστε τα σε ενα δροσερο δωματιο η σε ψυγειο 1-2 ωρες πριν τα τακτοποιησετε.Αν τα τριανταφυλλα σας ειναι σε σφουγγαρι η αλλο υλικο προσθεστε νερο αμεσως ωστε να γεμισετε το υλικο.Αφαιρεστε ολα τα φυλλα που μπορει να βρεθουν μεσα στο νερο,κοψτε περιπου μισο εκατοστο το κοτσανι κατω απο τρεχουμενο νερο.Μην κοβετε η σχιζετε το σκορο πρασινο τμημα του κοτσανιου.Τοποθετειστε αμεσως σε νερο,ποτέ μην αφηνετε τις τομες να στεγνωσουν.Προσθεστε νερο στο βαζο μερα παρα μερα,επισης μια κουταλια ξινο ή χρησιμοποιηστε το ειδικο υγρο συντηρησης για κομμενα λουλουδια.Το νερο πρεπει να ειναι χλιαρο.Αν ενα τριανταφυλλο δειχνει να μαραινεται,ξανακοψτε το βλαστο και τοποθετηστε το σε ελαφρα χλιαρο νερο μεσα στο νεροχυτη.Κρατηστε τα μακρια απο ρευματα αερα τη νυχτα.<br /><br />Rosa gallica (Rosaceae)<br />ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΕΙΣ<br />Το τριανταφυλλο αυτο ερχεται απο την Απω Ανατολη οπου καλλιεργειται κυριως στη Βουλγαρια,το Ιραν και την Ινδια.Το ροδονερο παρασκευαστηκε απο τον αραβα γιατρο Αβικενα το Μεσαιωνα και στην Αναγεννηση,το τριανταφυλλο αναγνωριστηκε σαν θεραπεια για την καταθλιψη.Στα χρονια μας,χρησιμοποιειται που λιγο στη βοτανοθεραπεια αλλα ειναι μαλλον καιρος να επανεκτιμησουμε τις φαρμακευτικες του ιδιοτητες.Το αιθεριο ελαιο χρησιμοποιειται στην αρωματοθεραπεια σαν ελαφρυ ηρεμιστικο και καταπρα'υ'ντικο,αντικαταθλιπτικο και αντιφλεγμονωδες.Τα πεταλα του εχουν παρομοιες χρησεις και δρασεις.Επισης μειωνουν την υψηλη χοληστερολη και το ροδονερο ειναι ενα απαλο στυπτικο που κανει μια πολυτιμη λοσιον για τα κοκκινισμενα και πρησμενα ματια.<br />ΚΥΝΟΡΟΔΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ:Rosa Canina<br />Η προελευση του ονοματος φαινεται οτι οφειλεται στο γεγονος οτι παλια το χρησιμοποιουσαν για να κουραρουν τη λυσσα.Το βρισκουμε σε δαση,στις ακρες δρομων και φραχτες.<br />ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ<br />ΧΩΝΕΥΤΙΚΟ:Ξεραμενα πεταλα μουλιασμενα για 5 λεπτα σε καυτο νερο.Μετα τα γευματα. Dry petals, soaked for 5 minutes in hot water. Take after meals.<br />ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΣ:Ριξτε βραστο νερο σε 10 γρ.ξερων λουλουδιων.Μουσκεψτε κομπρεσες και τοποθετειστε σε ερεθισμενα ματια.Αλλη εκδοχη,αρχαια ελληνικη αυτη τη φορα συνιστα να μουλιασουν τα πεταλα σε ελαιολαδο και κρασι και να μεινουν στον ηλιο.<br />ΗΠΙΟ ΚΑΘΑΡΤΙΚΟ:70 γρ ξερων φυλλων ανα λιτρο νερου ή 60 γρ.ξεραμενης ριζας ανα λιτρο που θα βρασουν σε νερο.Και στις δυο περιπτωσεις το νερο πρεπει να εξατμιστει και να μεινει το ενα τριτο.<br />ΣΤΥΠΤΙΚΟ:25 γρ. καρποι ανα λιτρο που βραζουν σε νερο μεχρι να μεινει το ενα τριτο του υγρου για τη θεραπεια της διαρροιας.<br />ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΟ:Εγχυμα πεταλων.Τελειο στυπτικο και τονωτικο του δερματος(τ'ακους μικρη ξανθια;)Χρησιμοποιειται απο ατομα που εχουν εξαιρετικα λιπαρο δερμα(το ακουσες βρεεεεε;)Οι τανινες του ανθους σφιγγουν τους πορους και τονωνουν το δερμα.Μια πολυ καλη θεραπεια για τη νεανικη ακμη.<br /><br />Εχει και συνεχεια...(ωωωωωχ!)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116447619996672030?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1163954218522536572006-11-19T18:26:00.000+02:002006-11-19T18:36:58.536+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/1600/mastiha_tear_small.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/320/mastiha_tear_small.jpg" border="0" /></a> <br /><br /><strong>Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ </strong><br /><strong><br /></strong>Το δέντρο Σκίνος ή Σχοίνος (PISTACHIA LENTICUS VAR. CHIA) καλλιεργείται μόνο στο νησί της Χίου, στο Νότιο μέρος του (Μαστιχοχώρια ή Μαστιχόχωρα). Η ιστορία της Μαστίχας είναι πολύ παλαιά και μπορεί να αναχθεί στην κλασσική εποχή.Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν την Μαστίχα για τις θεραπευτικές της ιδιότητες όπως ο Πλίνιος, ο Θεόφραστος, ο Διοσκουρίδης, ο Γαληνός.<br />Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες της ήταν γνωστές και στον Ιπποκράτη και οι δε κυρίες της Ρώμης χρησιμοποιούσαν οδοντογλυφίδες από Μαστιχόδενδρα λογω της ιδιότητας που είχαν να λευκαίνουν τα δόντια.<br />Η αρχαιότερη πληροφορία για την Μαστίχα, έρχεται από τον Ηρόδοτο, κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.<br />Η Μαστίχα από τον δέκατο αιώνα και μετά γίνεται διάσημη από τους περιηγητές που επισκέφθηκαν την Χίο. Στα μετέπειτα χρόνια η Μαστίχα άρχισε να συσχετίζεται άμεσα με την ιστορία της Χίου. Η Χίος κυριεύτηκε από τους Βενετσιάνουν και τους Γενουάτες και το Μονοπώλιο της Μαστίχας ήταν το μήλο της έριδας ανάμεσά τους.<br />Κατά την διάρκεια της κυριαρχίας των Γενουατών 1346-1566 η περίφημη Μαόνα (είδος Μετοχικής -Ναυλωτικής -Μονοπωλιακής Επιχείρησης) είχε την ευθύνη της Μαστίχας με μόνη υποχρέωση να δαπανά για την άμυνα του τόπου.<br />Η Μαόνα οργάνωσε το εμπόριο της Μαστίχας με σύστημα και επέβαλαν νόμους με ποινές για τους κλέφτες και τους κλεφταποδόχους της Μαστίχας. Κανένας δεν επιτρεπόταν να πουλάει Μαστίχα εκτός από την Μαόνα. Υπήρχαν μάλιστα και ειδικοί υπάλληλοι που δουλεία τους ήταν να ερευνούν τα πλοία για τυχόν λαθραία Μαστίχα. Υπάλληλο με τα καθήκοντα αυτά βρίσκουμε ως το 1700. Επίσης για προστασία της Μαστίχας μάζεψε τους κατοίκους των σκόρπιων οικισμών σε χωριά περιτριγυρισμένα με κάστρο (καστροχώρια) τα οποία καταστράφηκαν μετά το σεισμό του 1881. Χαρακτηριστικό δείγμα είναι τα Μεστά, οι Ολύμποι και το Πυργί.<br />Επί Τουρκοκρατίας οι Μαστιχοπαραγωγοί είχαν πολλά προνόμια. Η Χίος ήταν χωρισμένη σε δύο μέρη. Τα Μαστιχοχώρια είχαν δική τους ξεχωριστή από το υπόλοιπο νησί διοίκηση. Διοικούνταν από τον Σακίζ-Εμινί (φοροεισπράκτορα Μαστίχης) και αυτός πάλι είχε τους Σακίζ-Βεκιλερί (επιτρόπους της Μαστίχης) οι οποίοι εκλέγονταν από τους Δημογέροντες των 21 Μαστιχοχωριών. Οι Δημογέροντες συνέρχονταν σε βουλή που λεγόταν "Κοινό των Μαστιχοχώρων" συνήθως στο κάστρο της Παναγιάς της Σικελιάς.<br /><br />Ο φόρος που πλήρωναν οι κάτοικοι των Μαστιχοχώρων ήταν 20,000 οκάδες Μαστίχη και δεν πλήρωναν κανέναν άλλο φόρο εκτός από τον κεφαλικό (χαράτσι).<br />Άλλο προνόμιο που είχαν τα Μαστιχοχώρια ήταν ότι επιτρεπόταν να χτυπούν τις καμπάνες των εκκλησιών.<br />Στην καταστροφή της Χίου το 1822 οι τούρκοι δεν πείραξαν τα Μαστιχοχώρια, αλλά όταν ο Κανάρης έκαψε την τουρκική ναυαρχίδα και πολλοί τούρκοι αξιωματικοί σκοτώθηκαν, τότε κατάστρεψαν τα πάντα παρά την αντίθετη διαταγή.<br /><br /><strong>ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ</strong><br /><strong></strong><br />Πράγματι, λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και<br />ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις<br />φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες,<br />γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης,<br />αποτρέπει την στασιμότητα στις περιοχές αυτές, εμποδίζοντας την εμφάνιση<br />συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμός. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται<br />από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της<br />μαστίχας. Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την<br />αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στον<br />σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των<br />παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητική, αντιβηχική, ορεξιογόνος, αφροδισιακή,<br />στυπτική, ερυθροποιητική, διουρητική, αποχρεμπτική και αιμοστατική. Η μαστίχα<br />μνημονεύεται ως το παραδοσιακό αντίδοτο έναντι αποστημάτων, ακμής, καρκίνου,<br />έλκους και καρκινωμάτων, κακοήθους φλύκταινας, καρδιοδυνίας, κονδυλώματος,<br />ατονίας, ουλίτιδας, δυσοσμίας του στόματος, λευκόρροιας, μαστίτιδας, φυμάτων και<br />αθηροσκλήρωσης.<br />Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ αναφέρουν ότι<br />ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να<br />θεραπεύσει το πεπτικό έλκος, για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter<br />Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή<br />της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του<br />δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η<br />συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου<br />καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ<br />σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της<br />μαστίχας. Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και<br />ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε<br />ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική,<br />ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι<br />πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας), αντι-<br />υπερλιπιδαιμική και αντι-ιική της δράση, μπορούν να αποδοθούν κυρίως στο<br />ουρσολικό οξύ, αλλά και στο ισομερές του, ολεανολικό οξύ.<br />Η δεύτερη πιο συνηθισμένη χρήση της μαστίχας συνδέεται με την υγεία της<br />στοματικής κοιλότητας. Είναι κατάλληλη για την παρασκευή οδοντόκρεμας,<br />πρόσφερε καθαρή αναπνοή και εκλύει την περιττή υγρασία του στόματος. Μάλιστα,<br />έχει αποδειχθεί πως η προσθήκη φυσικής μαστίχας Χίου σε οδοντόκρεμες, διαλύματα<br />πλύσης και αποσμητικά στόματος οδηγεί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού<br />συστήματος των ιστών μεταξύ των δοντιών και των ούλων, δρώντας έτσι ενάντια στο<br />σχηματισμό πλάκας και άλλων περιοδοντικών παθήσεων. Ο μηχανισμός δράσης<br />περιλαμβάνει την αντίδραση των συστατικών της μαστίχας με τους πολυμορφικούς<br />πυρήνες των κυττάρων στην περιοχή της στοματικής κοιλότητας, προκαλώντας τη<br />συσσώρευση λευκών αιμοσφαιρίων .<br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η μαστίχα χρησιμοποιούνταν και για<br />καλλωπισμό. Λειτουργούσε σαν αντηλιακό έναντι των εγκαυμάτων από την έκθεση<br />στον ήλιο, ενώ αποτελούσε κύριο συστατικό στην παραγωγή σαπουνιού και κρέμας<br />ομορφιάς. Στη σύγχρονη κοσμετολογία, το μαστιχέλαιο, λόγω του ουρσολικού οξέος<br />και του ισομερούς του, ολεανολικού οξέος, χρησιμοποιείται σε σκευάσματα που<br />προορίζονται για την ενίσχυση της τριχοφυίας και την προστασία από ερεθισμούς του<br />τριχωτού της κεφαλής. Επιπλέον, οι εταιρείες καλλυντικών και αρωμάτων<br />χρησιμοποιούν το μαστιχέλαιο, σαν αιθέριο έλαιο που είναι, στην παρασκευή<br />αρωμάτων και κρεμών προσώπου, καθώς το ουρσολικό οξύ, μεταξύ των άλλων,<br />αποκαθιστά τις δομές κολλαγόνου και την ελαστικότητα του δέρματος, μειώνοντας<br />έτσι το χρόνο γήρανσης του.<br />Ακόμα, η μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη<br />στην παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών<br />αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το<br />τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και<br />ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμα της και<br />περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό<br />συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών<br />σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi,<br />Candida albicans κ.α..<br />Η βιολογική δράση της μαστίχας Χίου έχει εκτιμηθεί σε έρευνες in vitro<br />σχετικές με την ικανότητα αναστολής της οξείδωσης της LDL (κακή χοληστερόλη),<br />όπου και παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση σε σχέση με άλλες<br />ρητίνες και κόμμεα, άρα και μεγαλύτερη προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος.<br />Η ρητίνη της μαστίχας Χίου περιέχει αξιόλογες ποσότητες διαφόρων<br />πολυφαινολών σε σχέση με άλλα φυσικά προϊόντα, που σε συνδυασμό με τα<br />υπόλοιπα συστατικά της (π.χ. τριτερπενοειδή) αποκτά ευεργετικές για την υγεία<br />ιδιότητες. Μεταξύ των ιδιοτήτων αυτών, σημαντικό ρόλο παίζει η γενικότερη<br />αντιοξειδωτική της δράση.<br />1. Αντιοξειδωτική δράση.<br />Προστασία της LDL (κακή χοληστερόλη), από οξείδωση που οδηγεί στη<br />μείωση αποτιθέμενης χοληστερόλης στους ιστούς και επακόλουθα στην ελάττωση του<br />ρυθμού παραγωγής αθηρωματικής πλάκας, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης<br />καρδιοπαθειών, αλλά και ορισμένων μορφών καρκίνου.<br />Επιπλέον, οι πολυφαινόλες παρουσιάζουν κι άλλες προστατευτικές-<br />φυσιολογικές δράσεις, ευεργετικές για την υγεία, οι κυριότερες από τις οποίες<br />συνοψίζονται ως εξής:<br />2. Μείωση των επιπέδων σακχάρου και χοληστερόλης στο αίμα.<br />3. Προστασία επιθηλιακών κυττάρων του αναπνευστικού συστήματος.<br />4. Αύξηση των επίπεδων της HDL (καλή χοληστερόλη) και μείωση των<br />επίπεδων της LDL (κακή χοληστερόλη).<br />5. Aντικαρκινική δράση (στο παχύ έντερο, απόπτωση καρκινικών κυττάρων).<br />6. Αντιμικροβιακή και αντιβακτηριακή δράση.<br />7. Αντιαλλεργικές ιδιότητες (παρεμπόδιση συσσώρευσης αιμοπεταλίων).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116395421852253657?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1163745570794779892006-11-17T08:24:00.000+02:002006-11-17T08:39:30.816+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/1600/mastic23-l.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/320/mastic23-l.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/1600/sxinos_trees11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/320/sxinos_trees11.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/1600/sxinos_trees15.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/320/sxinos_trees15.jpg" alt="" border="0" /></a> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#0000ff;">ΤΟ ΜΑΣΤΙΧΟΔΕΝΔΡΟ</span></strong></span> </p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-size:100%;"><br /></span> </p> <p align="left"> </p> <p align="center"><span style="font-size:100%;">Το μαστιχόδενδρο ( Σχοίνος) ανήκει στην οικογένεια Πιστάκια. Είναι θάμνος αειθαλής, έχει ύψος 2-3 μέτρα και πολλές φορές φτάνει μέχρι και τα 5 μέτρα<br /></span></p><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Αναπτύσσεται με μεγάλη βραδύτητα. Την πλήρη ανάπτυξή του την παίρνει στα 40-50 χρόνια. Από τον 5ο ή τον 6ο χρόνο αρχίζει και δίνει Μαστίχα και από τον 12-15 χρόνο δίνει κανονικά πάνω από 320 γραμμάρια και σε σπάνια μέχρι 1 κιλό. Ζει πάνω από 100 χρόνια, αλλά λένε ότι υπάρχουν Μαστιχόδενδρα 200 χρόνων. Μετά τα 70 αρχίζει η παρακμή. Ο αρσενικός σχοίνος δίνει καλλύτερη ποιότητα μαστίχας από τον θηλυκό και έτσι μόνο αυτός καλλιεργείται στα Μαστιχοχώρια.<br />Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του αρσενικού σχοίνου με διάφορα ονόματα. Οι περισσότεροι από αυτούς πήραν το όνομά τους από την τοποθεσία που καλλιεργούνται και υπάρχουν μερικές διαφορές μεταξύ τους.<br />Οι κυριότερες παραλλαγές είναι: 1) Μαυρόσχοινος ή Λαγκαδιώτης 2) Βότομος 3) Βιγλιώτης ή Μαρουλιώτης 4) Κρεμεντίνος 5) Λίβανος.<br /><strong></strong></span></div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#0000ff;">ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ</span></strong><br />Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του σχοίνου ( όταν είναι φυντάνι), οι παραγωγοί καθαρίζουν με διάφορα εργαλεία κάτω από κάθε δένδρο μια περιοχή κυκλική (τραπέζι) και ισοπεδώνουν το χώρο στον οποίο θα πέσει το μαστίχι</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><strong>Ξύσιμο</strong></span></p><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-bottom: 0cm; text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Τέλη Ιουνίου ή αρχές Ιουλίου ανάλογα με τον καιρό, αρχίζουν να καθαρίζουν τα τραπέζια με ειδικά διαμορφωμένα εργαλεία (ξυστριά, φτυάρια ή μυστριά).<br />Μετά το καθάρισμα ακολουθεί το σκούπισμα του τραπεζιού με απλή σκούπα ή συνηθέστερα με σκούπα φτιαγμένη από χλωρά κλαδιά και φύλλα του σχοίνου. Αμέσως μετά το σκούπισμα το "τραπέζι" σκεπάζεται με ψιλοκοσκινισμένο άσπρο χώμα πάνα στο οποίο θα πέσει το μαστίχι για να μπορεί να στεγνώνει ευκολότερα και να καθαρίζεται καλύτερα. </span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Από το κέντημα και μετά αρχίζει η πραγματική παραγωγή Μαστίχας. Οι παραγωγοί κάνουν στον κορμό του δένδρου τομές από τις οποίες αρχίζει να στάζει το μαστίχι που είναι στην πραγματικότητα ο χυμος του δένδρου. Ο αριθμός των "κεντιών" εξαρτάται από την ηλικία και το μέγεθος του σχοίνου. Ξεκινάνε από το κάτω μέρος του κορμού και επαναλαμβάνουν την διαδικασία 5-6 φορές ανά μια φορά την εβδομάδα ανεβαίνοντας προς το πάνω μέρος του σχοίνου.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><strong>Μάζεμα της Μαστίχας</strong></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Μετά από 15 περίπου ημέρες ( αρχές Σεπτέμβρη) που η μαστίχα πήζει, οι παραγωγοί αρχίζουν το μάζεμα της μαστίχας. Στην αρχή μαζεύουν τα μεγάλα κομάτια (πίτες). Το μάζεμε γίνεται πολύ νωρίς το πρωί γιατί μόλις ζεστάνει η μέρα η μαστίχα μαλακώνει και τότε γίνεται ένας βώλος. Τη μαζεύουν με ειδικά εργαλεία που λέγονται τιμητήρια σε μικρά πλεκτά πανεράκια ( μαστιχοκάλαθα) και κατόπιν την ρίχνουν σε μεγάλα πανέρια ή κασόνια ρίχνοντας μαζί και άφθονο ασπρόχωμα για να μην κολλήσει. Μετά από λίγες μέρες αρχίζει το δεύτερο μάζεμα που λέγεται και "γλείψιμο". Τότε μαζεύουν το ψιλό μαστίχι. Ένα μέρος από το ψιλό μαστίχι βρίσκεται κολλημένο πάνω στον κορμό και τα κλαδιά του σχοίνου και αυτό είτε το μαζεύουν μια μια σταγόν ή το ρίχνουν στο έδαφος και κατόπιν με μια σκούπα σκουπίζουν το "τραπέζι" δηλαδή μαζεύουν το μαστίχι μαζί με χώματα και "φύκια" (φύλλα του σχοίνου).</span></p><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Μετά το μάζεμα και για όλο σχεδόν το χειμώνα ακολουθούσε στα σπίτια το <a href="http://www.chiosnet.gr/5thSchool/mastixakath.htm">καθάρισμα.</a><br /></span></p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;color:#ff0000;">ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΘΑΡΙΣΜΑΤΟΣ</span></p><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><strong>Καθάρισμα</strong></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Από το Νοέμβρη (και για το μεγαλύτερο μέρος του χειμώνα) αρχίζει το καθάρισμα του μαστιχιού. Μια κοπιαστική, λεπτή και μακροχρόνια εργασία, που αφαιρεί τα ξένα σώματα από το μαστίχι, (φύλλα, ξύλα, πετραδάκια, κ.λ.π). Το καθάρισμα γίνεται συνήθως σε παρέες γυναικών (δανεικές) δηλαδή βοηθάει η μια την άλλη και μαζεύονται πολλές μαζί πότε στο ένα σπίτι και πότε στο άλλο. Βάζουν το μαστίχι σε μεγάλα σινιά (ταψιά) και με μικρά μαχαίρια καθαρίζουν από πάνω του τα φύλλα, τις πέτρες και ότι άλλο υπάρχει.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><strong>Πλύσιμο.</strong></span></p><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">Μετά το καθάρισμα το μαστίχι πλένεται με νερό και σαπούνι, εργασία απαραίτητη, που θα κάμει το μαστίχι λαμπερό σαν διαμάντι. Μετά το πλύσιμο το μαστίχι απλώνεται να στεγνώσει σε δροσερό μέρος.<br />Αφού το μαστίχι καθαριστεί τότε παραδίνεται στους κατά τόπους συνεταιρισμούς και από εκεί μεταφέρεται στην Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου. Εδώ τελειώνει η ιστορία του μαστιχιού για τους παραγωγούς και ξεκινάει το επόμενο στάδιο επεξεργασίας.</span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span> </p><div style="text-align: left;"> </div><p style="margin-bottom: 0cm; text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><br /></span> </p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116374557079477989?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>Εύαhttp://www.blogger.com/profile/10657205279823248882noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36365935.post-1162745014477107182006-11-05T18:36:00.000+02:002006-11-05T18:43:34.490+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/1600/november%20calendar.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6402/4063/320/november%20calendar.jpg" border="0" /></a> Για να μην το ξεχασω...<br /><br /><strong>ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΣΠΟΡΙΑΣΤΗ Ή ΜΕΘΥΣΤΗ-3 Νοεμβριου</strong><br />Σε πολλες περιοχες αυτη τη μερα αρχιζουν τη σπορα,σε αλλες την ημερα αυτη ανοιγουν τα βαρελια και δοκιμαζουν τα νεα κρασια.<br />Ετσι γυρνουν απο σπιτι σε σπιτι και πινουν και μεθανε οπως το καλει η μερα.Χικ!<br /><strong>ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ-8 Νοεμβριου<br /></strong>Σημαντικη γιορτη μια κι ο ενας απο τους Αρχαγγελους,ο Μιχαηλ,ειναι ο αγγελος ψυχοπομπος.Τηρειται νηστεια και συνοδευεται απο εθιμα που σκοπο εχουν να εξευμενισουν τον αγγελο του θανατου.Μεγαλα πανηγυρια γινονται σε μερη οπως η Συμη στο μοναστηρι του Πανορμιτη οπου ο Αρχαγγελος Μιχαηλ θεωρειται προστατης των ναυτικων.Στη Λεσβο επισης οπου υπαρχει εικονα του κατασκευασμενη απο το αιμα των σφαγιασθεντων απο τους Τουρκους καλογηρων της μονης.(μπρρρρρ!γενικά....)<br /><strong>ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ- 11 Νοεμβριου</strong><br />Ο Αγιος Μηνας,εφιππος αγιος,θεωρειται προστατης των κτηνοτροφων και των κοπαδιων τους απο τους λυκους και τους κλεφτες και οτι φανερωνει τα κλεμμενα.Την ημερα της γιορτης του οι γυναικες εραβαν εικονικα τα κακα στοματα του χωριου και απεφευγαν να κοψουν οτιδηποτε με το ψαλιδι ή με το μαχαιρι για να μην κοψει ο λυκος τα προβατα.Ακομη,εκεινη τη μερα αρχιζει ουσιαστικα το κρυο γι'αυτο λενε οτι "ο Αι-Μηνας το μηνυσε κι ο Φιλιππος το καρτερει"<br /><strong>ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ- 14 Νοεμβριου</strong><br />Προστατης των γεωργων που εργαζονται τη μερα της γιορτης του και αποκρευουν,τρωνε δλδ κρεας,γιατι απο την επομενη αρχιζει η Σαρακοστη των Χριστουγεννων.Η γιορτη του θεωρειται μικρη Αποκρια.<br /><strong>ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ- 16 Νοεμβριου</strong><br />Προστατης των ζωων.Τη μερα αυτη οι αγροτισσες εφτιαχναν αρτους εορταστικους(κουλουρες)που αφου τους αγιαζαν τους εθραυαν στη ραχη των ζωων ή τους εδιναν για τροφη των ζωων(Ναξος)εκφραζοντας ετσι την ευγνωμοσυνη τους για οσα τους προσεφεραν τα ζωα(πότε ειπαμε οτι ειναι η παγκοσμια ημερα των ζωων;)<br /><strong>ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ-21 Νοεμβριου</strong><br />Η Παναγια ειναι γνωστη ως Μεσοσποριτισσα,Πολυσποριτισσα,Αποσοδεια επειδη οι γεωργοι μεχρι τοτε ειχαν σπειρει τα μισα περιπου χωραφια ή ειχαν τελειωσει τη σπορα.Υπηρχε μαλιστα η δοξασια οτι οσα σπαρτα σπειρονται μεχρι της Παναγιας φυτρωνουν αμεσως ενω τα υπολοιπα κανουν 40 μερες να φυτρωσουν.<br />Σε πολλες περιοχες πηγαινουν στην εκκλησια βρασμενα πολυσπορια(φασολια,καλαμποκια,σταρι,κουκια κ.α)ή τα πηγαινουν στη βρυση για"να τρεχει το βιος σαν το νερο"<br /><strong>ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ-25 Νοεμβριου</strong><br />φυτευουν ή σπερνουν τα λουλουδια(κατσε να το βαλω στην υπενθυμιση)<br /><strong>ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ-26 Νοεμβριου<br /></strong>προστατης των βρεφων(αυτο το ξερω απο τη μαμα μου)<br /><strong>ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΤΟΥ ΤΡΥΠΟΤΗΓΑΝΑ- 30 Νοεμβριου</strong><br />το κρυο δυναμωνει και φτιαχνουν τηγανιτες για να μην τρυπησει το τηγανι τους.<br />Επισης να σας πω οτι στο εβγα του Νοεμβρη οι μελισσες κλεινονται λεει στην κυψελη τους για να προστατευθουν απο το κρυο.<br /><strong>Ασχετο</strong> αλλα στις <strong>26 Οκτωβριου</strong>,του Αγιου Δημητριου,οι τσοπανηδες εγκατελειπαν τα βουνα κι εφευγαν για τα χειμαδια.<br />Ααααυτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365935-116274501447710718?l=greenstories.blogspot.com' alt='' /></div>